Phillip Cocu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Phillip Cocu
Phillip Cocu.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Phillip John William Cocu
Bijnaam In Spanje/Catalonië: Pinocho/Pinotxo (Pinokkio)
Geboortedatum 29 oktober 1970
Geboorteplaats Eindhoven, Nederland
Lengte 185 cm
Been links
Clubinformatie
Spelend bij gestopt in 2008
Positie Middenvelder
Huidige club Nederlands Elftal
PSV
Functie Assistent-trainer
Vorige clubs AZ, Vitesse, PSV, FC Barcelona, Al-Jazira
Jeugdteams
DCS
De Graafschap
AFC '34
AZ
Professionele clubs
Seizoen Club w 0(g)
1988-1990
1990-1995
1995-1998
1998-2004
2004-2007
2007-2008
AZ
Vitesse
PSV
FC Barcelona
PSV
Al-Jazira
050 0(7)
137 (25)
095 (31)
205 (31)
094 (23)
017 0(4)
Interlands
1996-2006 Nederland Nederland 101 (10)
Getrainde clubs
2008-
2009-
Nederlands Elftal (assistent-trainer)
PSV (assistent-trainer)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Phillip John William Cocu (Eindhoven, 29 oktober 1970) is een Nederlands voetbalcoach en oud-speler. Kenmerkend voor hem waren zijn multifunctionaliteit, overzicht en passing. Hij speelde het grootste gedeelte van zijn carrière voor PSV, FC Barcelona en opnieuw PSV. Cocu speelde daarnaast 101 wedstrijden voor het Nederlands voetbalelftal.

In 2008 werd Cocu assistent van bondscoach Bert van Marwijk bij het Nederlands Elftal. In 2009 ging hij dit combineren met een functie als assistent-trainer van PSV, waar hij in augustus 2011 zijn contract verlengde tot aan de zomer van 2013.[1]

Inhoud

[bewerken] Spelercarrière

[bewerken] Van Alkmaar naar Arnhem

Als zoon van Peter en Rina ziet Cocu het levenslicht in Tongelre, een wijk in het oosten van Eindhoven. Veel van de Lichtstad krijgt hij niet mee, want op drie-jarige leeftijd verhuizen zijn ouders naar Zevenaar. Daar begint Cocu met voetballen, bij amateurclub SV DCS. Voordat Cocu enkele jaren later naar Alkmaar zou vertrekken, speelt hij een korte tijd voor het B1 jeugdteam van De Graafschap. Eenmaal in Alkmaar gaat Cocu spelen voor amateurclub AFC '34. Al gauw wordt hij gescout door AZ en Cocu mag in de A1 gaan spelen. Via het tweede elftal komt Cocu bij de selectie van AZ en in op 22 januari 1989 maakt hij zijn debuut in een uitwedstrijd tegen N.E.C. (3-1 verlies). In het resterende seizoen zou hij basisspeler worden en blijven. AZ mist in 1989 op een haar na de nacompetitie en Cocu moet zich opmaken voor nog een jaar Eerste divisie.

In het seizoen 1989/1990 gaat het beter met AZ: ondanks dat er minder punten worden gehaald dan het seizoen daarvoor, haalt AZ de nacompetitie. Met Cocu op het middenveld, die 35 wedstrijden zou gaan spelen, eindigt AZ op de 4e plek. Maar in de nacompetitie-poule gaat het mis: AZ eindigt achter NAC en FC Zwolle als laatste. Maar Cocu sluit het seizoen toch nog mooi af: hij verdient een transfer naar Vitesse.

Vitesse, dat zich sinds haar promotie in 1989 nadrukkelijk heeft gemeld in de (sub)top van Nederland, gaat in het seizoen 1990/1991 met Cocu in de gelederen ook weer voor de bovenste plaatsen. Helaas voor Cocu slaat het noodlot in zijn eerste wedstrijd meteen toe: tegen Sparta Rotterdam breekt Cocu zijn rechter kuitbeen en staat daarmee lange tijd buitenspel (ook door onverwachte complicaties) Vooral door niet adequate begeleiding op medisch vlak staat hij als voetballer van augustus 1990 tot april 1991 aan de kant en staat zijn ontwikkeling dus ook stil. Hij zou uiteindelijk nog maar 8 wedstrijden spelen in het seizoen 1990/1991.

In de jaren die volgden haalde Vitesse Europees voetbal, met Cocu telkens in het elftal. Steeds speelt Vitesse in de UEFA Cup, met als hoogtepunt de derde ronde in het seizoen 1992/1993 tegen Real Madrid. Er werd tweemaal met 1-0 verloren. Er kwam belangstelling van grote clubs: Ajax en Arsenal waren geïnteresseerd, maar aan Cocu hing een aardig prijskaartje, en hij werd maar geen international wat zijn transfer naar Engeland (Arsenal) in de weg stond. Uiteindelijk was Cocu niet meer te houden en kon Cocu kiezen uit Feyenoord of PSV. Het werd een terugkeer naar zijn geboortestad.

[bewerken] Brabantse strateeg

Cocu begint in 1995 bij PSV en is ook meteen basisspeler. Op vrijdag 18 augustus 1995 speelt Cocu zijn eerste wedstrijd voor PSV, tegen Fortuna Sittard in een uitwedstrijd in het stadion De Baandert. De wedstrijd wordt gewonnen met 1-3. Samen met spelers als Jaap Stam, Ronaldo en Luc Nilis wint Cocu de beker in zijn eerste seizoen. In 1996 wordt hij door de toenmalige bondscoach Guus Hiddink opgeroepen als international. Hij debuteert met een invalbeurt tegen Duitsland. Hij zou nadien in de 10 jaar die volgen uitgroeien tot een belangrijke en dragende speler van Oranje. Het seizoen erop (1996) verloopt een stuk beter: PSV pakt de landstitel. 1997 wordt ook het jaar waarin Cocu zijn debuut maakt in de UEFA Champions League. Het wordt geen succes: PSV wordt in de eerste ronde uitgeschakeld. Halverwege het seizoen 1997/1998 besluit Cocu zijn contract niet te verlengen en transfervrij te vertrekken. Interesse was er van Inter en AC Milan, Atletico en Real Madrid en Arsenal, maar werd het FC Barcelona.

[bewerken] Barcelona

Na het WK in Frankrijk begint Cocu bij zijn nieuwe club FC Barcelona. Ook andere landgenoten komen Barcelona versterken: Patrick Kluivert, Marc Overmars, Frank de Boer, Ronald de Boer, Michael Reiziger en Boudewijn Zenden. Met Cocu pakt FC Barcelona dat jaar de landstitel. In 2003 loopt het contract met FC Barcelona af, maar Cocu verlengt met een jaar. In 2004 vertrekt hij naar PSV. Een van de redenen is dat hij dichter bij familie en vrienden wil wonen.

[bewerken] Terug op het oude nest

In juni 2004 wordt Cocu gepresenteerd in het Philips Stadion. En hij laat weten dat hij iets moois neer wil zetten in Eindhoven, en dat Hiddink een grote rol heeft gespeeld in de transfer. Cocu gaat op het middenveld een trio vormen met Mark van Bommel en Johann Vogel. Met deze drie zouden zij tot het op één-na-succesvolste seizoen van PSV ooit komen.

In de competitie is PSV niet af te stoppen en de landstitel wordt binnengehaald. Ook wordt in De Kuip de beker gewonnen door Willem II te verslaan. Europees gezien weet Cocu met PSV voor het eerst in de historie te overwinteren in de UEFA Champions League. Maar het wordt nog mooier: via overwinningen op AS Monaco en Olympique Lyonnais (met een doelpunt van Cocu in de uitwedstrijd, 1-1) wordt PSV pas in de halve finales door AC Milan afgestopt (2-0 verlies uit, 3-1 overwinning thuis met 2 doelpunten van Cocu).

In het seizoen 2005/2006 krijgt Cocu na het vertrek van Van Bommel de aanvoerdersband. Met Timmy Simons en Ibrahim Afellay als nieuwe partners haalt PSV voor de tweede achtereenvolgende keer de tweede ronde van de Champions League. Aan het einde van het seizoen loopt het contract van Cocu af, maar hij laat voorlopig nog alle opties open. Hiddink heeft alvast laten weten dat Cocu aan de technische staf toegevoegd kan worden, maar voorlopig is Cocu nog steeds onmisbaar en de leider van het elftal.

Cocu speelt in het seizoen 2006/2007 ook nog bij PSV en wint zijn derde landstitel op rij met de club. Zijn doelpunt (de 5-1) in de slotwedstrijd van het seizoen tegen Vitesse blijkt het beslissende doelpunt te zijn waarmee hij zijn team naar de titel schiet. Na dit duel kondigt hij zijn vertrek bij PSV aan tijdens een interview met een verslaggever van NOS Studio Sport.

PSV blijft, ook na zijn vertrek als voetballer, geïnteresseerd in Cocu. Zowel trainer Ronald Koeman als algemeen directeur Jan Reker laten weten Cocu maar al te graag te willen toevoegen aan de technische staf van de club. Cocu kiest er voor om nog een jaar te gaan spelen in de Verenigde Arabische Emiraten.

[bewerken] Nederlands elftal

Cocu bij het WK voetbal 2006 in Duitsland

Als speler van Vitesse was Cocu al een aantal keren dichtbij zijn debuut voor het Nederlands elftal. Er was zelfs even sprake van deelname aan het WK 1994 in de Verenigde Staten. Het debuut zou komen op 24 april 1996 in De Kuip: tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Duitsland valt Cocu in de 56e minuut in voor Richard Witschge. Ook mag Cocu mee naar het EK 1996 in Engeland. Hij speelt mee in de groepswedstrijden tegen Schotland en Engeland (beide invalbeurten). In de verloren kwartfinalewedstrijd staat Cocu voor de eerste keer in de basis van Oranje, en blinkt uit. Ook bij het WK 1998 in Frankrijk was Cocu van de partij. Als vaste waarde van het elftal reikte Oranje tot de halve finales tegen Brazilië, waar het evenals in 1996 na strafschoppen uitgeschakeld werd. Anders dan in 1996 nam Cocu wel een strafschop. Het was Claudio Taffarel die hem het scoren belette. Tijdens het WK scoorde Cocu tweemaal (tegen Zuid-Korea en Mexico). Ook was Cocu actief op EK 2000 en op het EK 2004, waar Oranje beide keren het tot de halve finale schopte. Zijn laatste internationale toernooi met het Nederlands elftal was het WK 2006 in Duitsland, waar Oranje in de achtste finales werd uitgeschakeld door Portugal.

Cocu speelde 101 interlands. Hij staat hiermee voorlopig in Nederland op de vierde plaats, na keeper Edwin van der Sar, Frank de Boer en Giovanni van Bronckhorst. In zijn interlandcarrière scoorde hij tien goals.

[bewerken] Posities

Als een club problemen heeft met de opvulling van een bepaalde positie, komt Cocu vaak goed van pas. De normale positie van Cocu is centraal op het middenveld, maar in zijn carrière heeft hij ook als linkermiddenvelder, linksback en centrale verdediger gespeeld. Tijdens het WK 1998 mocht Cocu zelfs als tweede spits spelen (tweede poulewedstrijd tegen Zuid-Korea). Bij PSV speelde Cocu op heel veel posities vanwege veel blessures. Zo was hij ook vervanger van Kone en speelde hij even spits.

[bewerken] Statistieken

Seizoen Club Competitie Wed. goals
1988/89 Nederland AZ Eerste divisie 15 4
1989/90 Nederland AZ Eerste divisie 35 4
1990/91 Nederland Vitesse Eredivisie 8 0
1991/92 Nederland Vitesse Eredivisie 33 3
1992/93 Nederland Vitesse Eredivisie 34 6
1993/94 Nederland Vitesse Eredivisie 33 11
1994/95 Nederland Vitesse Eredivisie 29 5
1995/96 Nederland PSV Eredivisie 31 12
1996/97 Nederland PSV Eredivisie 34 8
1997/98 Nederland PSV Eredivisie 32 11
1998/99 Spanje FC Barcelona Primera División 36 12
1999/00 Spanje FC Barcelona Primera División 35 6
2000/01 Spanje FC Barcelona Primera División 35 3
2001/02 Spanje FC Barcelona Primera División 34 2
2002/03 Spanje FC Barcelona Primera División 29 3
2003/04 Spanje FC Barcelona Primera División 36 5
2004/05 Nederland PSV Eredivisie 29 6
2005/06 Nederland PSV Eredivisie 33 10
2006/07 NederlandPSV Eredivisie 32 7
Nederland Nederlands elftal 101 10
Totaal 700* 132*

* bijgewerkt tot en met 1 oktober 2007

[bewerken] Erelijst

  • Landskampioen: PSV (1997, 2005, 2006, 2007) / FC Barcelona (1999)
  • Nationale beker: PSV (1996, 2005)
  • Super Cup: PSV (1996, 1997)
  • Europese Super Cup: FC Barcelona (1998)

[bewerken] Trainer

Na zijn actieve carrière besluit Cocu de Cursus Coach Betaald Voetbal te volgen. Hij gaat dan ook stage lopen bij het Nederlands Elftal en wordt tevens jeugdtrainer bij PSV[2] waar hij op 21 juni 2008 voor het eerst als trainer op het veld stond.[3] Op 2 februari 2009 werd zijn taak als jeugdtrainer met wederzijdse instemming omgezet in een functie als assistent-trainer van de hoofdmacht, voor het rest van het dan lopende voetbalseizoen. Cocu kon hier langer voor tekenen, maar deed dit niet. Hij wil minimaal tot 2012 betrokken zijn bij het Nederlands elftal en beide functies zijn niet te combineren[4]. Cocu blijft in 2009/10 wel parttime deel uitmaken van de technische staf van PSV. Net als het seizoen ervoor neemt hij geen plaats op de bank tijdens wedstrijddagen, maar is hij wel beschikbaar voor tactische en individuele trainingen. Cocu reisde tevens mee naar het eerste trainingskamp van PSV in Oisterwijk in voorbereiding op het seizoen.

Nadat VVV-Venlo haar trainer Jan van Dijk had ontslagen, werd Cocu benaderd door voorzitter Hai Berden. Cocu bedankt voor de aanbieding maar blijft bij PSV en het Nederlands Elftal, waar hij het goed naar z'n zin heeft.[5]

[bewerken] Overige activiteiten

Samen met vrienden uit de voetbalwereld Mark Snijders en Kenneth Goudmijn lanceert Cocu in 2007 de businessclub Voetbalzaken.nl. Cocu is het gezicht van het bedrijf en neemt deel aan diverse promotionele activiteiten.

[bewerken] Trivia

  • Cocu miste ooit in een vriendschappelijke wedstrijd tegen amateurvereniging RKVV Meerburg 3 penalty's. Hij scoorde overigens diezelfde wedstrijd wel 2 keer.
  • Op het WK in Frankrijk werd de naam van Cocu anders gespeld door de Fransen. In het Frans is cocu namelijk een schimpende term voor een man die door zijn echtgenote bedrogen wordt.
  • Op 25 juli 2009 kreeg Cocu een mooi afscheid. Hij had zelf een team samengesteld, met namen als van Bommel, Kluivert, Bergkamp, Stam en Figo. Hij speelde met zijn team tegen PSV. PSV won met 5-1. Cocu miste in de wedstrijd nog een penalty.
  • Cocu is geboren op dezelfde dag als voormalig teamgenoot bij Oranje Edwin van der Sar.
  • In november 2011 kreeg hij een onderscheiding van de UEFA voor het spelen van tenminste 100 interlands.[6]

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe link

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. AD - Phillip Cocu langer bij PSV
  2. Phillip Cocu keert terug bij PSV psv.nl 7 april 2008
  3. Phillip Cocu start met zijn ‘stage’ bij PSV, psv.nl 21 juli 2008
  4. Cocu tot 2012 verbonden aan Oranje psv.nl 2 maart 2010
  5. Cocu ook niet naar VVV, elfvoetbal.nl 30 december 2010
  6. "International centurions to receive UEFA award", UEFA.com, 30 augustus 2011
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen