Fortuna Düsseldorf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fortuna Düsseldorf
ESPRIT arena in Duesseldorf-Stockum, von Sueden.jpg
Naam Düsseldorfer Turn- und Sportverein

Fortuna 1895 e.V.

Opgericht 5 mei 1895
Plaats Vlag van Duitsland Düsseldorf
Stadion ESPRIT arena
Capaciteit 54.600 plaatsen
Voorzitter Vlag van Duitsland Peter Frymuth
Trainer Vlag van Duitsland Oliver Reck
(Hoofd)sponsor o.tel.o
Competitie 2. Bundesliga
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2012/2013
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Fortuna Düsseldorf is een Duitse betaaldvoetbalclub uit Düsseldorf. De club is opgericht in 1895 en speelt haar thuiswedstrijden in de ESPRIT arena, die plaats biedt aan 54.600 toeschouwers.

Geschiedenis[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

Op 5 mei 1895 werd de Turnverein Flingern 1895 opgericht. Doelstelling van de vereniging was "Lichaamsoefening en beweging". In mei 1911 werd de voetbalclub Alemannia 1911 opgericht. Anderhalf jaar later werd deze in voetbalclub Fortuna 1911 omgedoopt en midden 1913 fuseerde deze vereniging met de op 1 mei 1908 opgerichte Düsseldorfer Fußballklub Spielverein tot Düsseldorfer Fußballklub Fortuna 1911. Deze fusieclub fuseerde op haar beurt op 15 november 1919 met de eerder genoemde Turnverein Flingern 1895 tot Düsseldorfer Turn- und Sportverein Fortuna 1895.

West-Duitse bond[bewerken]

De club, die aangesloten was bij de West-Duitse voetbalbond, ging vanaf 1919 in de Bergisch-Markse competitie spelen. In die tijd waren Düsseldorfer SC 99, SC Union 05 Düsseldorf en diens opvolger TuRU 1880 Düsseldorf de grote clubs uit de stad. In 1920 promoveerde de club voor het eerst naar de hoogste klasse, die in vier reeksen verdeeld was. Fortuna werd voorlaatste in de stadsliga Düsseldorf en omdat de vier reeksen werden samengevoegd moest de club een stap terugzetten. Fortuna promoveerde meteen terug naar de hoogste klasse. Van 1922 tot 1926 werd de competitie telkens over twee jaar gespreid en werd elk jaar één ronde gespeeld. Na twee seizoenen middenmoot eindigde de club in 1924/25 op een vierde plaats na de heenronde, de terugronde verliep bijzonder goed en de club stak zelfs Düsseldorfer SC 99 voorbij, die kampioen van de heenronde was en werd uiteindelijk tweede achter TuRU 1880. Voor het eerst waren de vicekampioenen niet uitgeteld na de reguliere competitie. Fortuna mocht naar de West-Duitse eindronde voor vicekampioenen en werd daar vierde in de groepsfase. Na dit seizoen werd de competitie weer over één jaar gespeeld en de reeks werd in twee verdeeld. Met grote voorsprong werd Fortuna groepswinnaar en ook in de finale werd rivaal TuRU 1880 verslagen. In de West-Duitse eindronde eindigden Fortuna samen met SV Kurhessen 1893 Kassel op een gedeelde derde plaats en speelde nog een testwedstrijd die ze wonnen. Ze moesten nu nog een wedstrijd spelen tegen de winnaar van de vicekampioenen voor het derde ticket naar de eindronde om de landstitel. Tegenstander was toevallig rivaal TuRU 1880 dat met 2:1 na verlengingen verloor. In de eindronde werd de club meteen met 1:4 gewipt door Hamburger SV. Het volgendee seizoen werd de club opnieuw groepswinnaar en nam het in de finale op tegen Sportfreunde Schwarz-Weiß Barmen. Na een 3:2 nederlaag kon de club met 5:1 winnen, maar omdat doelsaldo niet telde kwam er een derde wedstrijd die Barmen dan weer won. In de eindronde verloor Fortuna meteen van Schwarz-Weiß Essen. In 1928/29 won Fortuna de titel tegen SSV 1904 Elberfeld. In de eindronde werden de acht kampioenen verdeeld over twee groepen en Düsseldorf werd groepswinnaar waardoor ze zich voor de finalegroep plaatsen. Hier werden ze derde achter FC Schalke 04 en Meidericher SpV 02. Fortuna speelde nu een beslissende wedstrijd tegen Schwarz-Weiß Essen, winnaar van de vicekampioenen voor het derde ticket naar de nationale eindronde. Düsseldorf won en plaatste zich, in de eerste ronde verloor de club met 5:1 van SpVgg Fürth. Het volgende seizoen werden beide reeksen samen gevoegd en moest Fortuna genoegen nemen met een tweede plaats achter Benrath. In de eindronde versloeg de club VfB Lützel, SC Borussia 08 Rheine en in de finale Krefelder FC Preußen 1895. Hierdoor maakte de club nog kans op een ticket naar de nationale eindronde door te spelen tegen de nummer drie uit de kampioenengroep, echter was SpVgg Sülz 07 de club hier te vlug af. In 1930/31 werd de competitie weer gesplitst in twee reeksen en Fortuna werd overtuigend kampioen na een 3:0 en 8:0 zege op Schwarz-Weiß Barmen. In de eindronde wist Fortuna voor het eerst de titel te winnen, echter werd de club in de nationale eindronde meteen gestopt door Eintracht Frankfurt. De competitie werd nu zelfs in drie reeksen verdeeld en Fortuna werd overtuigend groepswinnaar met 15 zeges op 16 wedstrijden. In de finalegroep om de Bergisch-Markse titel moest de club echter genoegen nemen met een derde plaats achter SW Barmen en Benrath en was vroegtijdig uitgeschakeld. Fortuna herpakte zich het volgende seizoen en werd opnieuw kampioen. In de eindronde versloeg Fortuna SpVgg Sülz 07 met 0:7 en won daarna ook nog van 1. SV Borussia 04 Fulda. In de finale moest de club zich gewonnen geven tegen FC Schalke 04, maar plaatste zich wel voor de nationale eindronde. Voor het eerst kon de club een wedstrijd winnen, Vorwärts RaSpo Gleiwitz werd met de grond gelijk gemaakt (9:0) en ook Arminia Hannover en Eintracht Frankfurt werden weggemaaid op weg naar de finale, waarin ze opnieuw tegenover Schalke 04 kwamen te staan, dat deze keer aan het kortste eind trok, waardoor Fortuna de landstitel behaalde. Tot op heden is dit het grootste succes in de clubgeschiedenis. Paul Janes was één van de grootste spelers uit de jaren dertig van het Derde Rijk met 71 interlands op zijn palmares.

Gauliga[bewerken]

Na dit seizoen werd de competitie grondig hervormd door het naziregime. De West-Duitse bond met zijn acht competities werden ontbonden en vervangen door de Gauliga. Fortuna ging in de Gauliga Niederrhein spelen. In het eerste seizoen eindigde de club samen met rivaal Benrath vanboven, maar moest genoegen nemen met een tweede plaats door een slechter doelsaldo van één goal. Het volgende seizoen had Benrath vier punten voorsprong, maar in 1935/36 won Fortuna de competitie wel.

In de einronde werden de kampioenen in groepen van vier onderverdeeld. Fortuna won vijf van de zes wedstrijden en verloor enkel van FC Hanau 93 met zware 5:1 cijfers. In de halve finale won de club van Vorwärts-RaSpo Gleiwitz en plaatste zich zo voor de finale tegen 1. FC Nürnberg. Deze laatste won met 2:1 de titel. Ook het volgende seizoen plaatste de club zich voor de eindronde en belandde nu in een groep samen met Nürnberg en werd tweede en was bijgevolg uitgeschakeld. Ook in 1937/38 werd de eindronde gehaald en deze keer stootte de club weer door naar de halve finale, maar verloor daar van Schalke 04. Er was dat jaar wel een wedstrijd voor de derde plaats die de club won van Hamburger SV.

In 1938/39 werden in de eindronde twee groepen van drie clubs gemaakt, Fortuna en Dresdner SC werden groepswinnaar en moesten tegen elkaar spelen voor een halve finale-ticket. Dresdner won. Het seizoen erna moest de club het in de groepsfase afleggen tegen Schalke. In 1941 werd de hegemonie van de club doorbroken door TuS Helene Altenessen en werd de club voor het eerst sinds 1935 geen kampioen, sterker nog, de club werd slechts vijfde in de competitie. Het volgende seizoen was een ramp voor de stad, alle drie de clubs eindigden op de drie laatste plaatsen, enkel Benrath wist zich te redden en Fortuna en rivaal TuRU degradeerden. Fortuna beperkte de afwezigheid tot één seizoen.

Naoorlogse periode[bewerken]

Na de Tweede Wereldoorlog werd de Oberliga ingevoerd als nieuwe hoogste klasse met vijf reeksen. Fortuna speelde in de Oberliga West. De club speelde tot 1963 in de Oberliga, met uitzondering van seizoenen 1949/50 en 1960/61 toen Fortuna in de tweede klasse speelde. De beste plaats was de derde in 1959. In deze periode bereikte de club drie keer de finale van de Duitse beker, maar verloor deze van Bayern München, VfB Stuttgart en Nürnberg. Omdat Fortuna slechts een middenmoter was tijdens deze periode plaatsten ze zich niet voor de Bundesliga die van start ging in 1963. De club speelde in de Regionalliga West, die één van de vijf tweede klassen was. Na twee derde plaatsen werd de club kampioen in 1966 en werd ook groepswinnaar in de eindronde waardoor ze promoveerden naar de Bundesliga. Na één seizoen degradeerde de club terug naar de Regionalliga. Na vier seizoenen werd de club vicekampioen, met evenveel punten als kampioen VfL Bochum en stond in de eindronde in een groep met Borussia Neunkirchen, FC St. Pauli, 1. FC Nürnberg en Wacker 04 Berlin. Fortuna speelde twee keer gelijk en won zes keer en promoveerde zo voor de tweede keer naar de Bundesliga.

Succes in Bundesliga[bewerken]

Het tweede avontuur in de Bundesliga begon veelbelovend en na zes speeldagen stond de club op de vierde plaats, maar daarna zakte de club weg en eindigde op de dertiende plaats. In 1972 werd het Rheinstadion vernieuwd omdat het gebruikt zou worden als stadion voor het WK 1974. Dit luidde een nieuwe grootste periode in voor de clubgeschiedenis. Fortuna draaide mee aan de top en stond op de negende speeldag op de tweede plaats achter Bayern München. Een nederlaag tegen Hamburg zorgde ervoor dat de club uit balans was en zes wedstrijden niet meer kon winnen en daardoor naar de vijfde plaats zakte. Naar het einde van het seizoen toe herpakte de club zich en werd uiteindelijk derde achter Bayern München en 1. FC Köln met 42 punten. Dit is het beste resultaat wat de club ooit haalde in de Bundesliga. Hierdoor mocht Fortuna voor het eerst Europees voetbal spelen en bereikte de achtste finales van de UEFA Cup, waarin het Oost-Duitse Lokomotive Leipzig de club versloeg. In de Bundesliga bevestigde de club door opnieuw derde te worden en ook in de UEFA Cup werd weer de achtste finale bereikt, waarin FC Amsterdam de club wipte.

Het volgende seizoen werd de club zesde en daarna twee keer twaalfde. In 1977/78 werd de vijfde plaats bereikt en speelde de club voor de vijfde keer in de geschiedenis de finale om de Duitse beker. Fortuna verloor met 0-2 van landskampioen Köln en mocht daardoor deelnemen aan de Europacup II. Fortuna slaagt erin om de finale te bereiken en nam het daarin op tegen FC Barcelona, dat met 4-3 (na verlengingen) won. In de competitie won de club in december 1978 met 7-1 tegen Bayern München, de grootste uitnederlaag in de geschiedenis van de Duitse recordkampioen.

In 1979 en 1980 bereikte de club opnieuw de finale van de Duitse beker en kon deze nu wel winnen. De Europese avonturen daarna duurden echter niet zolang als in 1979. In 1981 bereikte de club nog de kwartfinale van de beker en daarmee werd een zegereeks van 18 opeenvolgende wedstrijden in de beker beëindigd door Hertha. Het is de enige club in Duitsland die zolang ongeslagen was in de beker. Begin jaren tachtig verloor de club de aansluiting met de top en belandde in de lagere middenmoot tot een degradatie volgde in 1986/87.

Liftploeg[bewerken]

Na twee seizoenen 2. Bundesliga werd de club kampioen. De Düsseldorfse punkband Die Toten Hosen betaalden een deel van de transfersom voor Anthony Baffoes van Fortuna Köln voor Fortuna Düsseldorf. De band is één van de prominentste fans van de club. Fortuna maakte een rentree in de Bundesliga met een negende plaats. Na een twaalfde plaats het volgende seizoen werd de club laatste in 1991/92. Het volgende seizoen eindigde catastrofaal met een 21ste plaats en een degradatie naar de Oberliga Nordrhein, toen nog de derde klasse. Fortuna speelde voor het eerst op het derde hoogste niveau en werd met maar liefst 14 punten voorsprong op Alemannia Aachen kampioen. Het volgende seizoen werd de club derde en stootte in één keer door naar de Bundesliga. Fortuna is niet de enige club die twee keer op rij promoveerde naar de Bundesliga, ook TSV 1860 München (1992-1994), Arminia Bielefeld (1994-1996), 1. FC Nürnberg (1996-1998), SSV Ulm 1846 (1997-1999) en TSG Hoffenheim (2006-2008). Aan de winterstop stond Fortuna laatste en leek een retourticket tweede klasse te krijgen. Opsterker was wel het bereiken van de halve finale van de beker, waarin het van Karlsruher SC verloor. In de competitie ging het na de winterstop beter en de club slaagde erin om het behoud te verzekeren. Het volgende seizoen kon degradatie echter niet meer vermeden worden.

Verval en heropstanding[bewerken]

Twee jaar later degradeerde de club voor de tweede keer in zijn bestaan naar de derde klasse, de Regionalliga West-Südwest. In het eerste seizoen werd de club zesde. Dit volstond om het behoud te verzekeren want de vier reeksen Regionalliga werden vervangen door twee reeksen. Het volgende seizoen waren de sterke teams dus gebundeld in twee reeksen en Fortuna eindigde op een degradatieplaats. Doordat Sachsen Leipzig en SV Wilhelmshaven geen licentie kregen voor het volgende seizoen werd de club echter gered. Het was echter uitstel van executie en in 2002 degradeerde de club naar de Oberliga, die nu nog maar de vierde klasse was. De club belandde in de financiële problemen en Die Toten Hosen schoten de club te hulp en sponsorden van 2001 tot 2003. Op 3 maart 2002 speelde de club zijn laatste wedstrijd in het Rheinstadion voor 21.000 toeschouwers tegen Rot-Weiss Essen, het werd 1-1. Het Rheinstadion werd afgebroken. De club verhuisde naar het kleine Paul-Janes-Stadion, dat plaats biedt aan 8700 toeschouwers.

Na twee seizoenen Oberliga werd de club vicekampioen achter SSVg Velbert en promoveerde naar de Regionalliga Nord omdat Velbert geen licentie kreeg. Op de plaats van het oude Rheinstadion werd de LTU arena gebouwd, goed voor 51.500 toeschouwers. In 2009 werd de naam veranderd naar ESPRIT arena. De openingswedstrijd werd gewonnen met 2-0 tegen 1. FC Union Berlin voor 38123 toeschouwers, een nieuw toeschouwerrecord voor de Regionalliga Nord. Na drie middenmootseizoenen werd de club in 2008 derde. Hierdoor kwalificeerde de club zich voor de 3. Liga, een nieuwe profcompetitie die nu de derde klasse werd, de Regionalliga was nu nog maar de vierde klasse.

De club deed het heel goed in de 3. Liga en op 23 mei 2009 verzekerde de club de promotie naar de 2. Bundesliga tegen Werder Bremen II, waarna Fortuna-Fans het veld bestormden. Er kwamen 50.095 toeschouwers kijken voor deze wedstrijd, een toeschouwersrecord voor de 3. Liga. De club trok de lijn bijna door met een tweede promotie op rij, maar de club werd uiteindelijk vierde. Seizoen 2010/11 begon er slecht met een aantal nederlagen op rij, maar de club herpakte zich en werd zevende. In 2011/12 deed de club lange tijd mee om de titel, maar moest zich uiteindelijk tevreden stellen met een derde plaats die recht gaf op barrage tegen de nummer 16 uit de Bundesliga, Hertha BSC. Na een overwinning in in Berlijn speelde de club thuis gelijk en promoveerde zo na lange tijd terug naar de hoogste klasse. De club leek het hele seizoen het behoud te kunnen verzekeren, maar aan het einde van het seizoen kon de club twaalf speeldagen lang niet winnen en op de allerlaatste speeldag belandde de club op de voorlaatste plaats door overwinningen van rechtstreekse concurrenten en degradeerde terug.

Het eerste seizoen in de tweede klasse behaalde Fortuna 50 punten en eindigde op een gedeelde 5de plaats.

De grootste rivalen[bewerken]

Erelijst[bewerken]

Landskampioen 1x

Winnaar: 1933
Finalist: 1936

DFB-Pokal 2x

Winnaar: 1979, 1980
Finalist: 1937, 1957, 1958, 1962, 1978

Kampioen Bergisch-Mark

1927, 1929, 1931, 1933

Kampioen West-Duitsland

1931

Gauliga Niederrhein

1936, 1937, 1938, 1939, 1940

Fortuna in Europa[bewerken]

  • 1R = eerste ronde
  • 2R = tweede ronde
  • 1/8 = 1/8ste finale
  • 1/4 = kwartfinale
  • 1/2 = halve finale
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1973/74 UEFA Cup 1R Vlag van Denemarken Næstved IF 1-0, 2-2 7.0
2R Vlag van Oostenrijk FC Admira/Wacker 1-2, 3-0
1/8 Vlag van Duitse Democratische Republiek Lokomotive Leipzig 2-1, 0-3
1974/75 UEFA Cup 1R Vlag van Italië Torino Calcio 1-1, 3-1 5.0
2R Vlag van Hongarije Vasas Boedapest 0-2, 3-0
1/8 Vlag van Nederland FC Amsterdam 0-3, 1-2
1978/79 Europacup II 1R Vlag van Roemenië Universitatea Craiova 4-3 1-1 12.0
1/8 Vlag van Schotland Aberdeen FC 3-0, 0-2
1/4 Vlag van Zwitserland Servette Genève 0-0, 1-1
1/2 Vlag van Tsjechië Baník OKD Ostrava 3-1, 1-2
F Vlag van Historische vlag van Spanje FC Barcelona 3-4 (nv)
1979/80 Europacup II 1R Vlag van Schotland Glasgow Rangers 1-2, 0-0 1.0
1980/81 Europacup II 1R Vlag van Oostenrijk SV Austria Salzburg 5-0, 3-0 9.0
1/8 Vlag van België Waterschei SV Thor 0-0, 1-0
1/4 Vlag van Portugal SL Benfica 2-2, 0-1

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 34.0

Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Duitsland

Stadion[bewerken]

ESPRIT arena[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ESPRIT arena voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De ESPRIT arena (vorige naam: LTU arena) is een multifunctioneel voetbalstadion met plaats voor 54.600 toeschouwers in Düsseldorf. Sinds 2004 is het de thuisbasis van de voetbalclub Fortuna Düsseldorf en het verving het voormalige Rheinstadion wat op dezelfde plek stond.

Rheinstadion[bewerken]

Het vorige stadion, het Rheinstadion van Fortuna Düsseldorf stond nagenoeg op dezelfde plek. Ten tijde van de sloop in 2002 konden 54.000 mensen plaatsnemen in het stadion. Aan het eind van het seizoen 2001-2002 is het gesloopt.

Fans[bewerken]

Fortuna heeft het toeschouwersrecord in de Regionalliga en in de 3. Liga. Op 10 september 2004 kwamen er liefst 38.500 toeschouwers af op de wedstrijd, in de Regionalliga, tegen 1. FC Union Berlin. Op 23 mei 2009 kwamen er 50.095 toeschouwers af op de wedstrijd tegen Werder Bremen II, waarin promotie kon worden veilig gesteld.

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie de lijst van spelers van Fortuna Düsseldorf voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.

Coaches[1][bewerken]

Van Tot Naam Geboren
01/07/1968 30/06/1970 Vlag van Duitsland Otto Knefler 05/09/1923
01/07/1970 20/04/1975 Vlag van Duitsland Heinz Lucas 10/08/1920
21/04/1975 30/06/1975 Vlag van Duitsland Manfred Krafft 11/12/1937
01/07/1975 14/04/1976 Vlag van Duitsland Sepp Piontek 05/03/1940
15/04/1976 30/06/1976 Vlag van Duitsland Manfred Krafft 11/12/1937
01/07/1976 30/06/1978 Vlag van Duitsland Dietrich Weise 21/11/1934
01/07/1978 09/10/1979 Vlag van Duitsland Hans-Dieter Tippenhauer 16/10/1943
12/10/1979 05/12/1980 Vlag van Duitsland Otto Rehhagel 09/08/1938
08/12/1980 30/06/1981 Vlag van Duitsland Heinz Höher 11/08/1938
01/07/1981 25/10/1982 Vlag van Duitsland Jörg Berger 13/10/1944
26/10/1982 14/04/1985 Vlag van Duitsland Willibert Kremer 15/10/1939
15/04/1985 02/04/1987 Vlag van Duitsland Dieter Brei 30/09/1950
03/04/1987 30/06/1987 Vlag van Duitsland Gerd Meyer 27/08/1946
01/07/1987 15/12/1990 Vlag van Bosnië en Herzegovina Aleksandar Ristić 28/06/1944
04/01/1991 28/08/1991 Vlag van Oostenrijk Josef Hickersberger 27/04/1948
28/08/1991 23/01/1992 Vlag van Duitsland Rolf Schafstall 22/02/1937
24/01/1992 25/03/1992 Vlag van Duitsland Hans-Jürgen Gede 14/11/1956
26/03/1992 10/08/1992 Vlag van Duitsland Horst Köppel 17/05/1948
11/08/1992 12/08/1992 Vlag van Polen Rudolf Wojtowicz 09/06/1956
13/08/1992 24/11/1996 Vlag van Bosnië en Herzegovina Aleksandar Ristić 28/06/1944
25/11/1996 16/09/1997 Vlag van Duitsland Rudolf Wojtowicz 09/06/1956
18/09/1997 10/05/1998 Vlag van Duitsland Uli Maslo 06/07/1938
11/05/1998 30/06/1998 Vlag van Bosnië en Herzegovina Enver Marić 23/04/1948
01/07/2000 23/01/2001 Vlag van Bosnië en Herzegovina Aleksandar Ristić 28/06/1944
24/01/2001 09/04/2001 Vlag van Duitsland Uwe Fuchs 23/07/1966
10/04/2001 02/04/2002 Vlag van Duitsland Tim Kamp 12/05/1957
03/04/2002 30/06/2002 Vlag van Duitsland Stefan Emmerling 10/02/1966
01/07/2002 04/05/2003 Vlag van Duitsland Slavko Petrović 10/08/1958
05/05/2003 30/06/2003 Vlag van Duitsland Uwe Weidemann 14/06/1963
01/07/2003 27/11/2004 Vlag van Italië Massimo Morales 20/04/1964
28/11/2004 12/11/2007 Vlag van Duitsland Uwe Weidemann 14/06/1963
13/11/2007 31/12/2007 Vlag van Duitsland Wolf Werner 08/04/1942
01/01/2008 27/05/2013 Vlag van Duitsland Norbert Meier 20/09/1958
28/05/2013 huidig Vlag van Duitsland Mike Büskens 19/03/1968

Klasseringen vanaf 1999[bewerken]

Seizoen Divisie Plaats Wedstrijden W G V Doelpunten Punten
98/99 2. Bundesliga 18 34 5 13 16 35:59 28
99/00 Regionalliga West/Südwest 6 36 13 14 9 53:35 53
00/01 Regionalliga Nord 16 36 13 3 20 46:52 42
01/02 Regionalliga Nord 17 34 8 8 18 36:57 32
02/03 Oberliga Nordrhein 8 32 12 10 10 47:49 46
03/04 Oberliga Nordrhein 2 34 21 8 5 60:30 71
04/05 Regionalliga Nord 8 36 12 13 11 46:42 49
05/06 Regionalliga Nord 5 36 18 9 9 62:47 63
06/07 Regionalliga Nord 10 36 13 12 11 50:47 51
07/08 Regionalliga Nord 3 36 19 7 10 48:29 64
08/09 3. Liga 2 38 20 9 9 54:33 69
09/10 2. Bundesliga 4 34 17 8 9 48:31 59
10/11 2. Bundesliga 7 34 16 5 13 49:39 53
11/12 2. Bundesliga 3 34 16 14 4 64:35 62
12/13 Bundesliga 17 34 7 9 18 39:57 30
13/14 2. Bundesliga 6 34 13 11 10 45:44 50

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties