KRC Genk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Racing Genk)
Ga naar: navigatie, zoeken
KRC Genk
Naam Koninklijke Racing Club Genk 322
Stamnummer 322
Opgericht 1923 (oprichting)
1 juli 1988 (fusie)
Plaats Genk
Stadion Cristal Arena (Fenix stadion) sinds 1999
Capaciteit 24.956
Voorzitter Vlag van België Herbert Houben
Algemeen directeur Vlag van België Patrick Janssens
Technisch directeur Vlag van België Gunter Jacob
Trainer Vlag van Schotland Alex McLeish
Assistent Vlag van België Pierre Denier
Vlag van Schotland Alex Rae
Vlag van Nederland Hans Visser
(Hoofd)sponsor Beobank
Competitie Eerste Klasse
Prijzen Landskampioen (3): 1999 - 2002 - 2011
Bekerwinnaar (4): 1998 - 2000 - 2009 - 2013
Supercup (1): 2011
Trofee Jules Pappaert (2): 1996 - 2002
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2014/15
Icoontje huidige resultaten 2014/15
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Koninklijke Racing Club Genk (KRC Genk) is een Belgische voetbalclub uit Genk. De clubkleuren zijn blauw-wit. De ploeg speelt zijn thuiswedstrijden in de Cristal Arena te Waterschei, een stadion met ruim 20.000 zitplaatsen en 5.000 staanplaatsen.

KRC Genk staat bekend als Limburgse familieclub. Het is één van de Belgische clubs met het grootste aantal toeschouwers en behoort qua budget tot de top vijf van Belgische profclubs.

De club ontstond in 1988 uit de fusie van Thor Waterschei en KFC Winterslag. Zij is bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond aangesloten met stamnummer 322, het nummer van KFC Winterslag. De officiële naam van de club in de Kruispuntbank van Ondernemingen luidt "Koninklijke Racing Club Genk 322".

Stadion[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Cristal Arena voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het stadion van KRC Genk is de Cristal Arena in Waterschei, vernoemd naar de sponsor, bierbrouwer Cristal Alken. Vóór juni 2007 droeg de Cristal Arena de naam Fenixstadion.[1]

Het stadion werd op 28 augustus 1999 in bijzijn van 15.000 supporters officieel geopend. Het eerste seizoen in het nieuwe stadion was meteen een succes, elke wedstrijd was het stadion met 20 000 man tot de nok gevuld. Daarom besloot Genk de capaciteit op te trekken tot zo'n 22.989 plaatsen om aan de vraag te kunnen blijven voldoen. Samen met deze eerste uitbreiding werd er aan de achterkant van het stadion een tribune gebouwd voor het B-plein en ook werd er een gloednieuw jeugdcomplex gebouwd. Uiteindelijk kwam er nog een derde uitbreiding, deze hield in dat de oude staantribune vervangen werd door een nieuwe met daarboven op nog een zittribune. Zo werd het stadion volledig dicht en waren er ruim 25.000 plaatsen.

In de zomer van 2007 werd de hoofdtribune volledig verbouwd.

Geschiedenis[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

KRC Genk ontstond uit de fusie in 1988 van KFC Winterslag (stamnummer 322) met Waterschei SV Thor (stamnummer 533), een andere Genkse club uit eerste nationale.

KFC Winterslag[bewerken]

Uitrusting KFC Winterslag
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
thuiskleuren

KFC Winterslag was opgericht als FC Winterslag in 1923 met stamnummer 322. In 1957 kreeg de clubnaam de vermelding "Koninklijk", en werd het in 1958 KFC Winterslag. Deze club speelde in rood-zwart. De thuiswedstrijden werden afgewerkt aan de Noordlaan. De bijnaam van de spelers was de Vieze Mannen.

Winterslag verscheen tijdens de Tweede Wereldoorlog voor het eerst in de nationale bevorderingsreeksen, toen de Derde Klasse. In 1946 won de club zijn reeks en promoveerde zo voor het eerst naar de Tweede Klasse. KFCW hield het daar drie seizoenen vol, maar zakte toen weer weg. Na vier seizoenen Derde Klasse viel Winterslag in 1954 zelfs terug naar Vierde Klasse. De club zou echter weer heropleven in de jaren 60. Na het winnen van haar reeks promoveerde Winterslag in 1964 terug naar Derde Klasse.

De grote opgang kwam er in de jaren 70. In 1971 won de ploeg zijn reeks in Derde en keerde zo terug naar Tweede Nationale. Twee seizoenen later, in 1974, stootte Winterslag voor het eerst door naar het hoogste niveau, naar Eerste Klasse. De club zakte meteen nog één seizoen terug naar Tweede, maar kon zich vanaf 1976 echt handhaven in Eerste.

In het seizoen 1981/82 speelde Winterslag in de UEFA Cup, en schakelde daarin Bryne FK uit Noorwegen en vervolgens het grote Engelse Arsenal FC[2] uit, alvorens in de dichte mist zelf te worden gewipt door Dundee United uit Schotland. In 1983 degradeerde Winterslag weer, tot men in 1987 opnieuw de promotie naar Eerste maakte, na een eindronde aan de Noordlaan. Een jaar later bleef Winterslag in eerste en zou Waterschei naar derde zakken.De club zou in zijn geschiedenis in totaal 10 jaar in Eerste Klasse doorbrengen. In 1988 fusioneerde Winterslag met Waterschei SV Thor tot KRC Genk. Het stamnummer 533 van Waterschei verdween, de fusieclub ging verder met het nummer 322 van Winterslag.

Een bekende speler van KFC Winterslag was Pierre Denier.

K. Waterschei SV Thor[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie K. Waterschei SV Thor voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

K. Waterschei SV Thor Genk werd opgericht in 1919, bij de KBVB aangesloten in 1925 met stamnummer 533. De club zou in zijn geschiedenis in totaal 15 jaar in Eerste Klasse doorbrengen, namelijk een periode rond 1960 en een periode in de jaren 80.

Thor stond officieel voor 'Tot Herstel Onzer Rechten', als aanklacht tegen de Franstalige overheersing van het mijnbestuur. De clubkleuren waren dan ook niet toevallig geel en zwart. De politieke slogan, die de voetbalbond liever niet zag, veranderde men later naar 'Tot Heil Onzer Ribbenkast'.

De club won de Beker van België in 1980 en 1982. In 1980/81 en 1982/83 speelde Waterschei dan ook de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar het in 1983 na een memorabele wedstrijd thuis tegen Paris Saint-Germain de halve finale bereikte, maar verloor tegen de latere winnaar Aberdeen. In 1986 degradeerde de ploeg opnieuw naar Tweede Klasse.

Fusie[bewerken]

De nieuwe club werd opgericht als KRC Genk in 1988 met stamnummer 322. De club speelt sindsdien haar thuiswedstrijden in het Thyl Gheyselinck Stadion van en in Waterschei, vandaag de Cristal Arena. De Noordlaan geraakte uiteindelijk in verval en werd platgelegd.

De fusie werd niet meteen een succesverhaal. Na amper één seizoen degradeerde de jonge club naar de Tweede Afdeling. Na haar tweede promotie in 1996 begon KRC Genk echter aan een indrukwekkende opmars. Onder Aimé Anthuenis won de club in 1998 voor het eerst de Beker van België en werd ze in 1999 voor het eerst landskampioen.

2000-2010[bewerken]

Wesley Sonck (de Belgische Gouden Schoen 2001) scoorde 81 keer in 118 wedstrijden in 3 seizoenen. Sonck werd met Racing Genk Landskampioen in 2002. De tweede landstitel in de clubgeschiedenis voor KRC Genk. Hij vertrok in 2003 voor ongeveer €6,6 miljoen naar Ajax. Op dat moment een nieuw record voor de club wat betreft uitgaande transfers. Hij speelde voor Racing Genk van 2000 tot 2003, en was bij de KRC-fans een groot idool in deze periode.

Rond 2000 behaalde de club haar beste resultaten. Zij won in 2000 voor de tweede keer de beker onder Johan Boskamp en werd ook voor de tweede keer landskampioen in 2002 onder Sef Vergoossen. Dit leverde in 2002/03 deelname aan de Champions League op, waarin Genk in een zware groep met Real Madrid, AS Roma en AEK Athene laatste werd met vier gelijke spelen en twee nederlagen.

Genk eindigde het seizoen 2004/05 op een gedeelde derde plaats met Standard Luik. Voor het eerst moest een beslissingsduel gespeeld worden om te bepalen wie derde zou worden en naar de UEFA Cup zou mogen. Genk haalde het van Standard, maar de Europese campagne zou een ontgoocheling worden: na twee wedstrijden werd Genk door het Bulgaarse Liteks Lovetsj uit het toernooi gezet. Trainer Hugo Broos kon de goede resultaten van zijn voorganger René Vandereycken niet doortrekken.

Eind seizoen 2005/06 ontstond ophef rond jong talent en publiekslieveling Steven Defour, die een transfer naar het Nederlandse Ajax zag mislopen. Hij beschuldigde het bestuur van Genk ervan een overdreven transfersom te hebben geëist en pleegde contractbreuk. Volgens Genk was deze illegitiem, maar het water tussen club en speler was nu wel erg diep geworden. Genk zag zich genoodzaakt Defour te verkopen aan aartsrivaal Standard. Defour werd vervolgens persona non grata bij de supporters van zijn ex-club, mede door enkele uitspraken aan het adres van de ploeg. De hele soap werd voorzitter Jos Vaessen te veel. Hij stapte op en liet zijn functie aan Harry Lemmens. Ook sterspeler Koen Daerden maakte voor een mooi transferbedrag de overstap naar Club Brugge. Ondanks deze onrust begon Genk goed aan het seizoen en bezette de club na enkele speeldagen de eerste plaats. De leidersplaats werd niet meer afgegeven in de heenronde en bijgevolg kroonde Genk zich voor het eerst in de clubgeschiedenis tot herfstkampioen. In de terugronde kwam Anderlecht echter langszij, en ook in de Beker van België werd Genk door Anderlecht uitgeschakeld. Op de voorlaatste speeldag verloor Genk na anderhalf jaar nog eens in eigen huis, met 0-2 van Charleroi en moest zo definitief de titel aan Anderlecht laten.

Het seizoen 2007/08 startte meteen slecht. Genk werd onverwacht al in de tweede voorronde van de Champions League uitgeschakeld door FK Sarajevo. In de competitie begon Genk goed maar verloor op KAA Gent met 5-0 op de derde competitiespeeldag. Ook de beker werd niet echt een succes en Genk werd al vroeg (1/8ste finales) uitgeschakeld door Standard. Later zou een 2 op 21 tot het ontslag van trainer Hugo Broos leiden. Genk en Broos zouden met onderling overleg uit elkaar gaan. Beloftetrainer Ronny Van Geneugden zou het tot het einde van het seizoen 2007/08 overnemen, maar bleef uiteindelijk tot in maart 2009 hoofdcoach van Genk, waarna Pierre Denier overnam en Genk naar zijn derde bekeroverwinning leidde.

Na twee mindere seizoenen werd besloten de club deels de herstructureren. Met Hein Vanhaezebrouck werd een nieuwe coach gehaald, Dirk Degraen werd algemeen directeur en Sef Vergoossen kwam tijdelijk als technisch directeur. Ook de scouting en het bestuur werden herschikt. De wijzigingen leidden echter niet tot succes en eind november 2009 werd Hein Vanhaezebrouck ontslagen. Hij werd opgevolgd door Frank Vercauteren. Onder Vercauteren verbeterde het spel van Racing Genk. De ploeg eindigde de reguliere competitie op de elfde plaats met 34 punten. Genk speelde hierdoor in Play-Off II, waar het zijn groep won. In de finale werd VC Westerlo verslagen, waardoor Genk mocht strijden om een ticket voor de Europa League tegen aartsrivaal Sint-Truiden VV. Genk won beide wedstrijden en mocht zo via deze achterpoort naar Europa.

2010-2015[bewerken]

Kevin De Bruyne vertrok voor €8 miljoen naar Chelsea FC. In het seizoen 2010-2011 speelde hij met KRC Genk kampioen, voor de club de derde landstitel in de geschiedenis.
Jelle Vossen is reeds 3 seizoenen topschutter, en minstens goed voor 20 doelpunten elk seizoen. De aanvaller is sinds dit seizoen de kapitein van het team. Hij speelde kampioen bij KRC Genk in het seizoen 2010-2011, de derde landstitel in de clubgeschiedenis, en won na de Beker van België 2009 ook de Beker van België 2013. Nu al ongetwijfeld één van de beste spelers ooit bij KRC Genk.

Het seizoen 2010/11 begon met een 1-5 zege in en tegen FC Inter Turku in de voorronde van de Europa League. Ook thuis versloeg Racing Genk de Finse voetbalclub, waardoor Genk in de vierde ronde aan de slag moest tegen de Portugese topclub FC Porto; maar Genk verloor beide wedstrijden. Jelle Vossen kwam dit seizoen terug na een uitleenbeurt bij Cercle Brugge. Vossen scoorde vier maal in Europa en verloor in de reguliere competitie pas op de laatste speeldag van de Jupiler Pro League de titel van topschutter aan Ivan Perisic. In de reguliere competitie kende Genk een sterke start. De ploeg verloor pas op de twaalfde speeldag in en tegen KV Kortrijk een competitiematch en kroonde zich op de 15e speeldag tot herfstkampioen.[3] Op 30 januari 2010 maakte KRC Genk bekend dat de vernieuwde overeenkomst met coach Frank Vercauteren liep tot juni 2013. Hij kreeg naast de functie van hoofdcoach ook die van technisch directeur.[4]

KRC Genk begon Play-Off 1 als tweede, na RSC Anderlecht, en werd later leider. Op de laatste speeldag werd bepaald wie kampioen werd. Racing Genk sleepte met een 1-1 gelijkspel zijn derde landstitel in de wacht. Die werd door de supporters gevierd met een spontane veldbestorming.

Het voetbalseizoen 2011-2012 begon voor KRC Genk met het winnen van de Belgische Supercup na een 1-0-overwinning tegen rivaal Standard Liège. Op 26 juli speelde KRC Genk zijn eerste Europese wedstrijd van het seizoen in de 3e voorronde van de UEFA Champions League 2011/12. Het won met 2-1 tegen Partizan Belgrado. Na een 1-1 gelijkspel in Belgrado stootte KRC Genk door naar de play-off ronde. Hier wachtte Maccabi Haifa. Op 8 augustus 2011 lekte het nieuws uit dat trainer Frank Vercauteren Genk verliet voor Al-Jazira Club, een club uit Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten. Na een 2-1 nederlaag in Israël tegen Maccabi Haifa (tevens de laatste match onder leiding van Frank Vercauteren) was de stand in de terugronde eveneens 2-1 na 90 minuten. Ditmaal in het voordeel van Racing Genk. Na de verlengingen eindigde de strafschoppenreeks op 4-1 voor Racing Genk. Zo plaatste het zich voor de tweede keer in de clubgeschiedenis voor de groepsfase van de UEFA Champions League. KRC Genk werd in groep E geloot, samen met Chelsea FC, Valencia CF en Bayer 04 Leverkusen. Op 30 augustus werd Mario Been voorgesteld als nieuwe hoofdcoach. Genk doorstond zijn eerste wedstrijd van de Champions League campagne met glans. De thuiswedstrijd tegen Valencia eindigde op 0-0. De uitwedstrijden werden allen verloren. Tegen Leverkusen werd het een 2-0 verlies, op Chelsea werd de wedstrijd met 5-0 verloren en op Valencia werd er zelfs met 7-0 verloren. Net als tegen Chelsea kon Genk tegen Leverkusen thuis een gelijkspel afdwingen. Beide wedstrijden eindigden op 1-1. Op de laatste speeldag van de reguliere competitie kon Genk zich verzekeren van een plaats in Play-Off 1 na 3-1 winst tegen AA Gent. In deze Play-Offs haalde Genk eindelijk wel de gewenste resultaten en klom het op naar de 3e plaats. Hiermee verzekerden ze Europees voetbal, met name deelname aan de Europa League vanaf de 3e voorronde.

In het seizoen 2012-2013 deed de club het goed. Vooral in de Europa League behaalden ze zeer goede resultaten. Zo heeft KRC Genk dankzij een 0-1 zege in het Hongaarse Videoton FC zich weten te plaatsen voor de 2de ronde in de Europa League en heeft de club geschiedenis geschreven omdat voor het eerst in de clubgeschiedenis Europees voetbal zal te bewonderen zijn na de winterstop. KRC Genk eindigde eerste in zijn groep na zes gespeelde wedstrijden. Dat brengt 400.000 euro op, 200.000 euro méér dan een eventuele tweede plaats, dat 200.000 euro opgebracht zou hebben. KRC Genk won in Videoton FC zijn eerste uitzege ooit in een groepsfase in Europa. Vossen is bovendien Genks Europese topschutter aller tijden met 13 doelpunten. KRC Genk speelde in de volgende ronde (2de ronde van de Europa League) tegen het Duitse VfB Stuttgart. De kwalificatie bestond uit 2 wedstrijden. Eerst speelde KRC Genk uit in VfB Stuttgart in de Mercedes-Benz Arena op 14 februari 2013 (1-1), en een week later in de Cristal Arena op 21 februari 2013 verloor Genk thuis met 0-2. De tegenstander in de 1/8ste finale kon het Italiaanse Lazio Roma worden.

In de bekercompetitie schakelde KRC Genk eerst Royale Union Saint-Gilloise uit en vervolgens ook Standard de Liège en Zulte-Waregem. De halve finale welke een finale 'avant la lettre' was tegen RSC Anderlecht , in de heenwedstrijd verloor KRC Genk met 1-0 op het veld van RSC Anderlecht en op 2 maart 2013 volgde de terugwedstrijd in de eigen Cristal Arena, Genk was baas in deze match en kwam verdiend 1-0 op voorsprong maar dit was niet voldoende om na 90 minuten in de finale te staan. Er kwamen verlengingen waarbij er ook geen beslissing viel, er kwamen penalty's aan te pas welke ongezien spannend waren beide clubs hielden elkaar in evenwicht, en er waren maar liefst 20 strafschoppen nodig om een winnaar te kennen. Doelman László Köteles trapte de beslissende strafschop binnen nadat Anderlecht doelman Silvio Proto zijn strafschop over trapte. de strafschoppen eindigde op 7-6 in het voordeel van KRC Genk. Zo won op 9 mei 2013 Genk onder leiding van Mario Been zijn vierde beker. Het won met 0-2 tegen Cercle Brugge en was zo zeker van Europees voetbal in het seizoen 2013-2014.

Na RSC Anderlecht, is KRC Genk dé beste club in België de laatste 15 jaar. KRC Genk behaalde sindsdien maar liefst 7 prijzen (3 landstitels, 4 bekers), RSC Anderlecht won 8 prijzen (7 landstitels, 1 beker), Club Brugge behaalde er 6 (3 landstitels en 3 bekers), en laat het zelfs Standard de Liège enkele lengtes achter zich met 'slechts' 3 prijzen (2 landstitels en 1 beker). Als je daarbij de fraaie Cristal Arena, de professionele structuur én vooral de financiële stabiliteit van de club erbij neemt, dan mag KRC Genk terecht zich een Belgische topclub noemen..

Eind november 2012 maakte de club bekend dat er een recordwinst geboekt is van 28 miljoen euro. Mede dankzij enkele uitgaande toptransfers van o.a. Courtois, De Bruyne en Ogunjimi, alsook de campagne in de Champions League in het seizoen 2011-2012. Hierdoor zal het budget de volgende jaren stijgen met 20% tot ongeveer 24 miljoen euro. Er worden nieuwe spelers aangetrokken, en ook extra-sportief zullen er investeringen plaatsvinden. Bovenop het bestaande jeugdgebouw komt een nieuwe verdieping van 1250 m². Alle faciliteiten voor de jeugdploegen bevinden zich dan in één gebouw, inclusief fitness-ruimte en ruimte voor administratie. De vergunningen zijn er, de bouw zou starten in de zomer 2013. Ook komt er een nieuw complex van 4500 m² voor de A-ploeg en de Beloften. Het gebouw komt langs het terrein voor de beloften en zal 3 verdiepingen tellen. Hierin komen alle faciliteiten van fitness-ruimte, tot dokterskabinet tot kamers voor de spelers. Er komt tevens een internaat voor jeugdspelers die te jong zijn om alleen te wonen maar te oud zijn om bij een pleeggezin te wonen. Ook de administratie en de ruimte voor de bestuurders komen in dat gebouw te zitten zodat deze ruimtes vrij komen in het hoofdgebouw. Er wordt ook aan gedacht om de fanshop uit te breiden door de ruimtes die extra vrijkomen in het hoofdgebouw. Er zal 2 miljoen euro geïnvesteerd worden in de opfrissing van de galerijen onder de tribune voor de supporters. Deze zien er momenteel te kil uit. Er wordt o.a. ook gedacht aan een interview-ruimte in de galerijen en een dance-hall. In totaal zal er ongeveer 10 miljoen euro worden geïnvesteerd in spelers, en 10 miljoen euro in de infrastructuur..

Door de crisis in de regio (o.a. de sluiting van Ford Genk) heeft KRC Genk beslist een forse daling van de prijzen van de abonnementen in te voeren. Zodat velen van de trouwe fans, die het met minder zullen moeten doen in de toekomst, toch nog altijd het hele jaar door een wedstrijd van hun geliefde club KRC Genk kan blijven bijwonen.. De Genkse abonnementen zullen volgend seizoen minstens dertig procent minder kosten. Zo kunnen ook de fans van de Limburgse club meegenieten van de 28 miljoen winst die Genk afgelopen boekjaar maakte. ‘Dit seizoen verkocht Genk 16.250 abonnementen', legt algemeen directeur Dirk De Klinker uit.. ‘Als er volgend seizoen 18.000 worden verkocht dan daalt de prijs met veertig procent en indien er 20.000 de deur zouden uitgaan, worden abonnementen aan de helft van de prijs verkocht.'

De korting werkt met terugwerkende kracht want als iemand het 14.000ste abonnement koopt aan de volle prijs (die volgend seizoen dertig procent minder zal zijn dan nu) en uiteindelijk blijkt dat er in totaal 18.000 worden verkocht, dan krijgt de abonnee geld teruggestort. De eerste 30 procent wordt in cash terugbetaald, de overige 10 of 20% in de vorm van krediet op de clubkaart. Daarmee kunnen bijvoorbeeld consumpties worden gekocht. Via een teller die loopt op de mediakanalen van Genk (Twitter, Facebook en krcgenk.be) zullen de supporters kunnen volgen hoeveel abonnementen verkocht zijn en hoe groot de korting bedraagt.

Financieel is de club kerngezond. Door de recordwinst bedraagt het eigen vermogen van KRC Genk 38 miljoen euro. Zoveel is de club waard als ze schuldenvrij zou verkocht worden. schulden/leningen bedroegen tot op heden 3,5 miljoen euro, ook die zal KRC Genk meteen afbetalen in één keer. Hierdoor zal KRC Genk vanaf 2012/2013 een volledige schuldenvrije club zijn en is de toekomst van de club voor een groot stuk veiliggesteld.

Op vrijdag 28 juni 2013 raakte bekend dat Mario Been zijn contract, dat in juni 2014 afliep, met KRC Genk voor 2 jaar verlengt tot in juni 2016. [5] Op 29 augustus 2013 plaatste Genk zich voor de poules van de Europa League na een 5-2-overwinning tegen FH Hafnarfjörður. De wedstrijd om de Belgische Supercup werd, dankzij vele gemiste kansen, met 1-0 verloren van titelhouder Anderlecht. De competitie begon voortvarend; Genk bleef zeventien officiële matchen ongeslagen en volgens velen speelden ze het beste voetbal van België. Echter sloeg de klad er flink in (Genk won niet in zeven competitiematchen), met een 0-3 thuisnederlaag tegen Charleroi als dieptepunt voor de winterstop, waar Genk met een flink teleurstellend 6de plaats in ging. In Europa bleef Genk wél winnen. Het eindigde na onder meer twee zeges tegen Dynamo Kiev als 1ste in de poule. Ook in de beker drong Genk door tot de kwartfinale.

Na de winterstop hoopte men op een ommekeer, maar die kwam niet. Coach Mario Been werd buiten gezet na een 0-2 nederlaag tegen Waasland Beveren. Zijn opvolger was Emilio Ferrera. Onder hem ging het niet beter. Met de hakken over de sloot werd PO I gehaald, maar daar won Genk slechts twee keer. Genk sloot af als zesde.

In de voorbereiding op 2014/15 haalde Genk enkele nieuwe krachten, waaronder doelman Marco Bizot. Echter de voorbereiding was niet sterk. De eerste competitiewedstrijd werd al meteen verloren op het veld van KV Mechelen met 3-1. Coach Emilio Ferrera werd na deze eerste speeldag ontslagen, vanwege de teleurstellende resultaten die onder zijn leiding niet zouden verbeteren. Op 22 augustus 2014 werd de Schot Alex Mcleish aangesteld als nieuwe trainer van KRC Genk. McLeish, die bij Genk opnieuw verenigd wordt met Thomas Buffel, tekende een contract voor twee seizoenen. Enkele dagen later, op 25 augustus 2014, werd voormalig politicus Patrick Janssens aangesteld als algemeen directeur. Hij volgt hierbij Dirk Degraen op.

Erelijst[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie het artikel Waterschei SV Thor voor het palmares van Waterschei

KRC Genk draagt het stamnummer 322 van Winterslag, en is dus de voortzetting van deze club. Genk kan zo enkel aanspraak maken op het palmares van Winterslag, niet dat van Waterschei (stamnummer 533).

Trofeeën KRC Genk

Competitie Aantal Jaren
Belgisch landskampioen winnaar 3x 1999, 2002, 2011
Belgisch vice-kampioen tweede 2x 1998, 2007
Belgisch eindrondewinnaar tweede klasse winnaar 1x 1990
Belgisch vice-kampioen tweede klasse tweede 1x 1996
Beker van België winnaar 4x 1998, 2000, 2009, 2013,
Belgische Super Cup winnaar 1x 2011
Belgische Super Cup finalist 6x 1998, 1999, 2000, 2002, 2009, 2013
Trofee Jules Pappaert winnaar 2x 1996, 2002

Individuele trofeeën

Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de club speelden:
Topscorer (3)
1998 (Branko Strupar), 2002 en 2003 (Wesley Sonck)
Gouden Schoen (2)
1998 (Branko Strupar), 2001 (Wesley Sonck)
Ebbenhouten Schoen (2)
1999 (Souleymane Oulare), 2002 (Moumouni Dagano)
Profvoetballer van het Jaar (2)
1999 (Souleymane Oulare), 2002 (Wesley Sonck)
Trainer van het jaar (4)
1999 (Aimé Antheunis), 2002 (Sef Vergoossen), 2007 (Hugo Broos), 2011 (Frank Vercauteren)
Doelman van het jaar (1)
2011 (Thibaut Courtois)
Jonge Profvoetballer van het Jaar (1)
2002 (Koen Daerden)

Resultaten[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen Beker Europa
  I II III P.I P.II          
als FC Winterslag
1923/38           Provinciale
1938/39         Eerste Provinciale Limburg
1939/40         Geen competitie door de Tweede Wereldoorlog
1940/41         Geen competitie door de Tweede Wereldoorlog
1941/42     6     Bevordering D 30
1942/43     9     Bevordering A 28
1943/44     15     Bevordering D 16
1944/45         Geen competitie door de Tweede Wereldoorlog
1945/46     7     Bevordering B 38
1946/47     1     Bevordering A 53
1947/48   14       Eerste afdeling B 23
1948/49   13       Eerste afdeling A 22
1949/50   15       Eerste afdeling B 23
1950/51     5     Bevordering C 32
1951/52     2     Bevordering D 41
  I II III IV P.I Vanaf 1952/53 zijn er 4 nationale niveaus
1952/53     14     Derde Klasse A 23
1953/54     15     Derde Klasse B 24
1954/55       12   Vierde Klasse A 27
1955/56       7   Vierde Klasse D 32
1956/57       7   Vierde Klasse A 31
1957/58       3   Vierde Klasse D
als KFC Winterslag
1958/59       8   Vierde Klasse D
1959/60       14   Vierde Klasse B
1960/61         Eerste Provinciale Limburg
1961/62       2   Vierde Klasse D
1962/63       6   Vierde Klasse C
1963/64       1   Vierde Klasse C
1964/65     3     Derde Klasse B
1965/66     7     Derde Klasse A
1966/67     14     Derde Klasse B
1967/68     12     Derde Klasse A 26
1968/69     12     Derde Klasse A
1969/70     10     Derde Klasse B
1970/71     12     Derde Klasse A
1971/72     1     Derde Klasse B
1972/73   9       Tweede Klasse
1973/74   5       Tweede Klasse
1974/75 20         Eerste Klasse 23
1975/76   1       Tweede Klasse
1976/77 11         Eerste Klasse 32
1977/78 9         Eerste Klasse 34
1978/79 10         Eerste Klasse 33
1979/80 8         Eerste Klasse 35
1980/81 5         Eerste Klasse 38
1981/82 13         Eerste Klasse 29 UC: 1/8
1982/83 18         Eerste Klasse 20
1983/84   8       Tweede Klasse
1984/85   3       Tweede Klasse 36 tweede in eindronde met 9 punten
1985/86   6       Tweede Klasse 33 laatste in eindronde met 3 punten 1/32
1986/87   2       Tweede Klasse 44 winnaar eindronde met 9 punten 1/2
1987/88 15         Eerste Klasse 26 1/16
als fusieclub KRC Genk
1988/89 18         Eerste Klasse 15 1/16
1989/90   4       Tweede Klasse 36 winnaar eindronde met 8 punten 1/4
1990/91 14         Eerste Klasse 26 1/8
1991/92 16         Eerste Klasse 26 1/16
1992/93 15         Eerste Klasse 27 1/16
1993/94 18         Eerste Klasse 18 1/16
1994/95   3       Tweede Klasse 50 tweede in eindronde met 9 punten (evenveel als winnaar KRC Harelbeke) 1/16
1995/96   2       Tweede Klasse 73 rechtstreekse promotie door verdwijnen van eersteklasser RFC Seraing 1/8
1996/97 8         Eerste Klasse 48 1/16
1997/98 2         Eerste Klasse 66 Verlies in Supercup 1998 winst IC: P
1998/99 1         Eerste Klasse 73 Verlies in Supercup 1999 1/2 EC2: II
1999/00 8         Eerste Klasse 54 Verlies in Supercup 2000 winst CL: voor
2000/01 11         Eerste Klasse 42 1/2 UC: II
2001/02 1         Eerste Klasse 72 Verlies in Supercup 2002 1/4
2002/03 6         Eerste Klasse 55 1/8 CL: P
2003/04 4         Eerste Klasse 59 1/16
2004/05 3         Eerste Klasse 70 3e na beslissingswedstrijden tegen Standard de Liège 1/4 IC: 1/2
2005/06 5         Eerste Klasse 57 1/8 UC: I
2006/07 2         Eerste Klasse 72 1/4
2007/08 10         Eerste Klasse 45 1/8
2008/09 8         Eerste Klasse 50 Verlies in Supercup 2009 winst
2009/10 11         Eerste Klasse 34 in play-off II B eindigde Genk op de 1e plaats met 16 punten en won het ticket voor de 3e voorronde van de Europa League na uitschakeling van Westerlo en Sint-Truiden 1/8
2010/11 1         Eerste Klasse 51 na de reguliere competitie stond Genk op de 2e plaats met 64 punten, Supercupwinnaar 2011 1/8
2011/12 3         Eerste Klasse 46 na de reguliere competitie stond Genk op de 5e plaats met 46 punten 1/8 CL: Groep
2012/13 5         Eerste Klasse 40 na de reguliere competitie stond Genk op de 3e plaats met 55 punten, verlies in Supercup 2013 winst EL: 1/16
2013/14 6         Eerste Klasse 32 na de reguliere competitie stond Genk op de 6e plaats met 45 punten 1/4 EL: 1/16
2014/15         Eerste Klasse     1/16

Grafiek eindstanden in de competitie sinds 1989[bewerken]

18
4
14
16
15
18
3
2
8
2
1
8
11
1
6
4
3
5
2
10
8
11
1
3
5
6
89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14

competitie 18 ploegen zonder play-offs van 1989-2009, competitie 16 ploegen met play-offs (PO1, PO2A en PO2B, PO3) vanaf 2010

Legende
1ste klasse 2de klasse

Resultaten in de beker sinds 1988-1989[bewerken]

16
4
8
16
16
16
16
8
16
W
2
W
2
4
8
16
4
8
4
8
W
8
8
8
W
4
16
88
89
89
90
90
91
91
92
92
93
93
94
94
95
95
96
96
97
97
98
98
99
99
00
00
01
01
02
02
03
03
04
04
05
05
06
06
07
07
08
08
09
09
10
10
11
11
12
12
13
13
14
14
15

16 betekent 1/16 de finale, idem voor 8, 4 en 2
F betekent bekerfinalist, W betekent winnaar

Bekerwedstrijden[bewerken]

  • de 1/64 ste finale wordt vanaf een bepaald seizoen de 4de ronde genoemd
  • de 1/32 ste finale wordt vanaf een bepaald seizoen de 5de ronde genoemd
Seizoen Ronde Club Score
1988-89 1/32 Germinal Ekeren 5-3
1/16 Zwarte Leeuw 1-3
1989-90 1/32 Looi Sport 5-0
1/16 Stade Leuven 2-1
1/8 KSV Waregem 0-1, 3-2
1/4 KSC Lokeren 1-0, 0-1 (pen 4-5)
1990-91 1/32 AS Eupen 3-1
1/16 Germinal Ekeren 2-0
1/8 RFC Luik 1-3
1991-92 1/32 SK Deinze 3-0
1/16 RWD Molenbeek 0-3
1992-93 1/16 Boom FC 0-2
1993-94 1/16 KSC Lokeren 2-3
1994-95 1/64 Sterrebeek 8-0
1/32 Racing Mechelen 3-1
1/16 AA Gent 2-2 (pen 4-5)
1995-96 1/64 Eendracht Hekelgem 3-0
1/32 Atlas Brussel 3-1
1/16 FC Denderleeuw 2-1
1/8 RSC Anderlecht 0-3 (n.v.)
1996-97 1/16 KV Kortrijk 0-1
1997-98 1/16 Rapid Lebbeke 2-1
1/8 SK Lierse 3-1
1/4 Sint-Truiden (STVV) 3-1
1/2 Germinal Ekeren 2-2, 0-0
Winst Club Brugge 4-0
1998-99 1/16 Zultse VV 6-2
1/8 Excelsior Moeskroen 4-3
1/4 Sint-Truiden (STVV) 1-0
1/2 SK Lierse 2-4, 1-1
1999-00 1/16 SK Tongeren 3-0
1/8 SV Ingelmunster 8-1
1/4 AA Gent 3-0
1/2 Sint-Truiden (STVV) 0-0, 0-1
Winst Standard Luik 4-1
2000-01 1/16 Excelsior Moeskroen 2-1
1/8 Verbroedering Geel 4-0
1/4 Cercle Brugge 4-4, 2-1
1/2 SK Lommel 1-2, 1-1
2001-02 1/16 Standard Luik 3-2
1/8 KVC Westerlo 2-1
1/4 Excelsior Moeskroen 2-5
2002-03 1/16 RE Virton 3-1
1/8 La Louvière 1-1 (pen 3-4)
2003-04 1/16 K Heusden-Zolder SK 0-2
2004-05 1/16 Kermt-Hasselt 5-0
1/8 RSC Anderlecht 2-1
1/4 Germinal Beerschot (GBA) 1-1, 1-3
2005-06 1/16 FC Doornik 2-1
1/8 Sint-Truiden (STVV) 1-2
2006-07 1/16 Verbroedering Geel 3-2
1/8 Excelsior Moeskroen 1-0
1/4 RSC Anderlecht 0-1, 0-6
2007-08 1/16 Olympic Charleroi 4-2
1/8 Standard Luik 0-2
2008-09 1/16 RFC Sérésien 6-0
1/8 KSC Lokeren 1-0
1/4 AA Gent 0-1, 2-0 (n.v.)
1/2 SK Lierse 2-2, 4-1
Winst KV Mechelen 2-0
2009-10 1/16 Sint-Truiden (STVV) 1-0
1/8 KSV Roeselare 1-2
2010-11 1/16 KVV Coxyde (Koksijde) 3-0
1/8 Standard Luik 1-2
2011-12 1/16 SK Deinze 6-2
1/8 SK Lierse 0-2
2012-13 1/16 Union Sint-Gillis 6-0
1/8 Standard Luik 1-0
1/4 SV Zulte Waregem 5-0, 0-1
1/2 RSC Anderlecht 0-1, 1-0 (pen 7-6)
Winst Cercle Brugge 2-0
2013-14 1/16 FC Tubeke 3-1
1/8 KV Mechelen 2-1
1/4 KV Oostende 0-0, 0-1
2014-15 1/16 KRC Mechelen 0-1

Supercup[bewerken]

Seizoen Club Score
1998 Club Brugge KV 1-2
1999 K. Lierse S.K. 1-3
2000 RSC Anderlecht 1-3
2002 Club Brugge KV 0-2
2009 Standard Luik 0-2
2011 Standard Luik 1-0 Winst
2013 RSC Anderlecht 0-1

Resultaten in Europese competities sinds 1997[bewerken]

Champions League[bewerken]

2Q
G
2Q
G
99
00
02
03
07
08
11
12

2Q = 2de kwalificatieronde, G = Groepsfase

Europe League / Uefa Cup[bewerken]

2R
1R
4Q
4Q
16
16
00
01
05
06
09
10
10
11
12
13
13
14

4Q = 4de kwalificatieronde, 1R (2R) = 1ste (2de) ronde, 16 = 1/16 de finale

De huidige 4de kwalificatieronde van de Europe League komt ongeveer overeen met de 1ste ronde uit de Uefa Cup (2005/2006) aangezien het de 6de laatste ronde is die voor de finale komt. De huidige groepsfase van de Europe League komt in het zelfde opzicht overeen met de 2de ronde uit de Uefa Cup (2000/2001).

Europa Cup II en Intertoto Cup[bewerken]

Links: Europa Cup II, rechts: Intertoto Cup

2R
98
99

2R = 2de ronde (1/8ste finale)

G
H
97 04

G = groepsfase, H = halve finale

Europese wedstrijden[bewerken]

1rightarrow blue.svg 'Zie het artikel Waterschei SV Thor voor Europese resultaten van Waterschei'
  • Q = voorronde
  • R = ronde
  • Groep = groepsfase
  • 1/8 = achtste finale

Winterslag[bewerken]

Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1981/82 UEFA Cup 1R Vlag van Noorwegen Bryne FK 2-0, 1-2 5.0
2R Vlag van Engeland Arsenal FC 1-0, 1-2
1/8 Vlag van Schotland Dundee United FC 0-0, 0-5

KRC Genk[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van KRC Genk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

KRC Genk speelt sinds 1997 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam (voorrondes inbegrepen):

1999/00, 2002/03, 2007/08, 2011/12
2009/10, 2010/11, 2012/13, 2013/14
1998/99
2000/01, 2005/06
1997, 2004

Spelerskern 2014/2015[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie KRC Genk in het seizoen 2014/15 voor spelersstatistieken
Nummer Speler Nationaliteit(en) Bij de club sinds Laatste club
Doel
26 László Köteles Vlag van Hongarije 2009 Vlag van Hongarije Diósgyori VTK
1 Marco Bizot Vlag van Nederland 2014 Vlag van Nederland FC Groningen
53 Nordin Jackers Vlag van België 2014 Vlag van België Jeugdopleiding
Verdediging
3 Katuku Tshimanga Vlag van België/ Vlag van Congo-Kinshasa 2012 Vlag van België Sporting Lokeren
27 Christian Kabasele Vlag van België/ Vlag van Congo-Kinshasa 2014 Vlag van België KAS Eupen
11 Brian Hamalainen Vlag van Denemarken 2012 Vlag van België Zulte Waregem
16 Anele Ngcongca Vlag van Zuid-Afrika 2008 Vlag van Zuid-Afrika FC Fortune
40 Sandy Walsh Vlag van Nederland / Vlag van Engeland 2011 Vlag van België Jeugdopleiding
2 Kara Mbodj Vlag van Senegal 2013 Vlag van Noorwegen Tromsø IL
41 Timothy Castagne Vlag van België 2014 Vlag van België Jeugdopleiding
5 Jarne Vrijsen Vlag van België 2014 Vlag van België Jeugdopleiding
Middenveld
7 Khaleem Hyland Vlag van Trinidad en Tobago 2012 Vlag van België Zulte Waregem
10 Julien Gorius Vlag van Frankrijk 2012 Vlag van België KV Mechelen
19 Thomas Buffel Vlag van België 2009 Vlag van België Cercle Brugge
45 Bennard Yao Kumordzi Vlag van Ghana 2012 Vlag van Frankrijk Dijon FCO
39 Pieter Gerkens Vlag van België 2013 Vlag van België Jeugdopleiding
20 Sergej Milinković-Savić Vlag van Servië 2014 Vlag van Servië FK Vojvodina
21 Sekou Cissé Vlag van Ivoorkust 2014 Vlag van Nederland Feyenoord
42 Lucas Walbrecq Vlag van België 2014 Vlag van België Jeugdopleiding
49 Tornike Okriashvili Vlag van Georgië 2014 Vlag van Oekraïne Sjachtar Donetsk
Aanval
8 Steeven Joseph-Monrose Vlag van Frankrijk 2012 Vlag van België KV Kortrijk
17 Aleksandar Cavric Vlag van Servië 2014 Vlag van Servië OFK Belgrado
11 Hervé Kage Vlag van België/ Vlag van Congo-Kinshasa 2014 Vlag van België KAA Gent
14 Luka Zarandia Vlag van Georgië 2014 Vlag van Georgië Lokomotivi Tbilisi
23 Benjamin De Ceulaer Vlag van België 2012 Vlag van België Sporting Lokeren
38 Siebe Schrijvers Vlag van België 2012 Vlag van België Jeugdopleiding
9 Ilombe Mboyo Vlag van België 2013 Vlag van België KAA Gent
18 Albian Muzaqi Vlag van Nederland / Vlag van Albanië 2013 Vlag van Nederland PSV Eindhoven

Transfers seizoen 2014-2015[bewerken]

IN Positie Speler Vorige club
Vlag van België/Vlag van Congo-Kinshasa V Christian Kabasele KAS Eupen
Vlag van Georgië A Luka Zarandia Lokomotivi Tbilisi
Vlag van Servië M Sergej Milinković-Savić FK Vojvodina
Vlag van Nederland DM Marco Bizot FC Groningen
Vlag van Georgië M Tornike Okriashvili Sjachtar Donetsk
Vlag van België/Vlag van Congo-Kinshasa A Hervé Kage KAA Gent
UIT Positie Speler Nieuwe Club
Vlag van Frankrijk/Vlag van Senegal V Kalidou Koulibaly SSC Napoli
Vlag van België DM Kristof Van Hout Delhi Dynamos FC
Vlag van België A Leandro Trossard Lommel United (verhuur)
Vlag van België M Jentl Gaethofs Lommel United (verhuur)
Vlag van Frankrijk M Fabien Camus Évian FC (verhuur)
Vlag van België V Willem Ofori MVV Maastricht (verhuur)
Vlag van België M Alessio Alessandro MVV Maastricht (verhuur)
Vlag van België M Jordy Croux MVV Maastricht (verhuur)
Vlag van België M Stef Peeters MVV Maastricht (verhuur)

Bekende oud-spelers[bewerken]

De belangrijkste bekende ex-spelers van KRC Genk :

1rightarrow blue.svg Zie ook : de lijst van spelers van KRC Genk voor een uitgebreider overzicht met spelers

Belgen

Overige

Transfers[bewerken]

Top 20 inkomende transfers[bewerken]

Benjamin De Ceulaer kwam voor €1,8 miljoen naar KRC Genk. 'Benji' speelde ooit nog in de jeugd van Genk (1995-1999). Geboren en getogen te Genk, een échte 'Genkie'. Tot op heden is hij dé tweede duurste inkomende transfer ooit. Sinds 7 augustus 2013 is Ilombe Mboyo de duurste transfer ooit, met een bedrag van ongeveer 3,5 miljoen volgens Het Belang Van Limburg van 8 augustus 2013

Hoogste bedragen die KRC Genk ooit betaald heeft voor een speler.

Naam speler Van club Prijs (€ milj.) Jaar Naam speler Van club Prijs (€ milj.) Jaar
1 Vlag van België Ilombe Mboyo Vlag van België AA Gent € 4 2013 11 Vlag van Frankrijk Julien Gorius Vlag van België KV Mechelen € 1,2 2012
2 Vlag van België Benjamin De Ceulaer Vlag van België KSC Lokeren € 1,8 2012 12 Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano Vlag van België Germinal Beerschot € 1,2 2001
3 Vlag van België Katuku Tshimanga Vlag van België KSC Lokeren € 1,8 2012 13 Vlag van België Kevin Vandenbergh Vlag van België VC Westerlo € 1,2 2002
4 Vlag van Brazilië João Carlos Pinto Chaves Vlag van België KSC Lokeren € 1,7 2008 14 Vlag van Frankrijk Kalidou Koulibaly Vlag van Frankrijk FC Metz € 1,2 2012
5 Vlag van Polen Grzegorz Sandomierski Vlag van Polen Jagiellonia Bialystok € 1,6 2011 15 Vlag van België Christian Benteke Vlag van België Standard € 1,2 2011
6 Vlag van Kroatië Ivan Bošnjak Vlag van Kroatië Dinamo Zagreb € 1,5 2006 16 Vlag van Frankrijk Steven Joseph-Monrose Vlag van België KV Kortrijk € 1,1 2012
7 Vlag van Nederland Marco Bizot Vlag van Nederland FC Groningen € 1,5 2014 17 Vlag van Israël Barak Itzhaki Vlag van Israël Beitar Jerusalem € 1,1 2008
8 Vlag Kara Mbodj Vlag van Noorwegen Tromsø IL € 1,5 2013 18 Vlag van Nigeria Kim Ojo Vlag van Noorwegen SK Brann Bergen € 1,0 2013
9 Vlag van Hongarije Dániel Tőzsér Vlag van Griekenland AEK Athene € 1,5 2008 19 Vlag van Sierra Leone Paul Kpaka Vlag van België Germinal Beerschot € 1,0 2003
10 Vlag van Tsjechië Daniel Pudil Vlag van Tsjechië Slovan Liberec € 1,5 2008 20 Vlag van Servië Sergej Milinković-Savić Vlag van Servië FK Vojvodina € 1,0 2014

Top 40 uitgaande transfers[bewerken]

De grootste uitgaande transfer ooit, samen met Kalidou Koulibaly, die in de zomer van 2014 naar SSC Napoli vertrekt voor €10 miljoen. Christian Benteke vertrok voor €10 miljoen naar Aston Villa na 1 héél sterk seizoen. In de reguliere competitie van het seizoen 2011-2012 bleef KRC Genk vrij lang rond de 6e plaats 'bengelen'. Samen met Kevin De Bruyne en Jelle Vossen wist dit 'trio' uiteindelijk de knappe 3e plaats vast te stellen in de Play-Off I op het einde van het seizoen, hierdoor had KRC Genk een Europees ticket beet voor in de Europa League.

Hoogste bedragen die KRC Genk ooit gekregen heeft voor een speler.

Naam speler Naar club Prijs (€ milj.) Jaar Naam speler Naar club Prijs (€ milj.) Jaar
1 Vlag van België Christian Benteke Vlag van Engeland Aston Villa FC € 10,0 2012 21 Vlag van Ivoorkust Didier Zokora Vlag van Frankrijk AS Saint-Étienne € 1,25 2004
2 Vlag van Frankrijk Kalidou Koulibaly Vlag van Italië SSC Napoli € 10,0 2014 22 Vlag van Bosnië en Herzegovina Mirsad Bešlija Vlag van Schotland Heart of Midlothian FC € 1,25 2006
3 Vlag van België Thibaut Courtois Vlag van Engeland Chelsea FC € 9,0 2011 23 Vlag van België Kevin Vandenbergh Vlag van Nederland FC Utrecht € 1,1 2007
4 Vlag van België Kevin De Bruyne Vlag van Engeland Chelsea FC € 9,0 2012 24 Vlag van Kameroen Eric Matoukou Vlag van Oekraïne Arsenal Kiev € 1,0 2011
5 Vlag van België Wesley Sonck Vlag van Nederland AFC Ajax € 6,6 2003 25 Vlag van België Philippe Clement Vlag van Engeland Coventry City € 0,95 1998
6 Vlag van België Branko Strupar Vlag van Engeland Derby County € 4,75 (BEF 190) 2000 26 Vlag van Tsjechië Daniel Pudil Vlag van Spanje Granada CF € 0,9 2012
7 Vlag van België Koen Daerden Vlag van België Club Brugge € 4,0 2006 27 Vlag van Ivoorkust Igor Lolo Vlag van Oekraïne Metalurg Donetsk € 0,9 2008
8 Vlag van Guinee Souleymane Oulare Vlag van Turkije Fenerbahçe SK € 3,5 1999 28 Vlag van Zuid-Afrika Aaron Mokoena Vlag van Engeland Blackburn Rovers € 0,8 2005
9 Vlag van België Sébastien Pocognoli Vlag van Nederland AZ Alkmaar € 2,75 2007 29 Vlag van België Jacky Peeters Vlag van Duitsland Arminia Bielefeld € 0,8 1998
10 Vlag van België Logan Bailly Vlag van Duitsland Borussia Mönchengladbach € 2,5 2009 30 Vlag van Denemarken Brian Priske Vlag van Engeland Portsmouth FC € 0,7 2005
11 Vlag van Brazilië João Carlos Pinto Chaves Vlag van Rusland Anzji Machatsjkala € 2,5 2011 31 Vlag van Nederland Orlando Engelaar Vlag van Nederland FC Twente € 0,7 2006
12 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson Vlag van Spanje UD Las Palmas € 2,5 2000 32
13 Vlag van België Marvin Ogunjimi Vlag van Spanje RCD Mallorca € 2,4 2011 33
14 Vlag van België Davy Oyen Vlag van Nederland PSV € 2,3 1998 34
15 Vlag van België Steven Defour Vlag van België Standard Luik € 2,0 2006 35
16 Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano Vlag van Frankrijk EA Guingamp € 1,8 2003 36
17 Vlag van België Marc Hendrikx Vlag van België RSC Anderlecht € 1,75 2001 37
18 Vlag van Australië Josip Skoko Vlag van Turkije Gençlerbirliği SK € 1,5 2003 38
19 Vlag van België Bart Goor Vlag van België RSC Anderlecht € 1,4 1997 39
20 Vlag van Israël Barak Itzhaki Vlag van Israël Beitar Jerusalem € 1,4 2006 40

Trainers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van trainers van KRC Genk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Seizoen Trainer Seizoen Trainer
1988-1989 Vlag van Duitsland Ernst Künnecke,Vlag van België Jef Vliers 2002-2003 Vlag van Nederland Sef Vergoossen
1989-1990 Vlag van België René Desaeyere,Vlag van Bosnië en Herzegovina Enver Alisic,Vlag van België Fons Peeters 2003-2004 Vlag van Nederland Sef Vergoossen,Vlag van België Pierre Denier & Vlag van België Ronny Van Geneugden
1990-1991 Vlag van België Paul Theunis 2004-2005 Vlag van België René Vandereycken
1991-1992 Vlag van België Paul Theunis,Vlag van België Pier Janssen 2005-2006 Vlag van België Hugo Broos
1992-1993 Vlag van België Pier Janssen 2006-2007 Vlag van België Hugo Broos
1993-1994 Vlag van België Pier Janssen,Vlag van Joegoslavië Luka Peruzovic,Vlag van België Pierre Denier & Norbert Beuls 2007-2008 Vlag van België Hugo Broos,Vlag van België Ronny Van Geneugden
1994-1995 Vlag van Bosnië en Herzegovina Enver Alisic 2008-2009 Vlag van België Ronny Van Geneugden,Vlag van België Pierre Denier
1995-1996 Vlag van Bosnië en Herzegovina Enver Alisic,Vlag van België Aimé Antheunis 2009-2010 Vlag van België Hein Vanhaezebrouck,Vlag van België Pierre Denier,Vlag van België Franky Vercauteren
1996-1997 Vlag van België Aimé Antheunis 2010-2011 Vlag van België Franky Vercauteren
1997-1998 Vlag van België Aimé Antheunis 2011-2012 Vlag van België Franky Vercauteren, Vlag van België Pierre Denier, Vlag van Nederland Mario Been
1998-1999 Vlag van België Aimé Antheunis 2012-2013 Vlag van Nederland Mario Been
1999-2000 Vlag van België Jos Heyligen,Vlag van Nederland Johan Boskamp 2013-2014 Vlag van Nederland Mario Been, Vlag van België Vlag van Spanje Emilio Ferrera
2000-2001 Vlag van Nederland Johan Boskamp, Vlag van België Pierre Denier 2014-2015 Vlag van België Vlag van Spanje Emilio Ferrera, Vlag van België Pierre Denier, Vlag van Schotland Alex McLeish
2001-2002 Vlag van Nederland Sef Vergoossen 2015-2016  ?

Kapiteins[bewerken]

Seizoen Kapitein(s)
2014-2015 Vlag van België Thomas Buffel
2013-2014 Vlag van België Jelle Vossen
2012-2013 Vlag van België Jelle Vossen, Vlag van België Thomas Buffel
2011-2012 Vlag van België Jelle Vossen, Vlag van België Jeroen Simaeys
2010-2011 Vlag van België David Hubert, Vlag van Hongarije Dániel Tőzsér, Vlag van Hongarije Balázs Tóth
2009-2010 Vlag van Brazilië João Carlos
2008-2009 Vlag van België Hans Cornelis
2007-2008 Vlag van België Thomas Chatelle, Vlag van België Hans Cornelis
2006-2007 Vlag van België Thomas Chatelle
2005-2006 Vlag van België Jan Moons
2004-2005 Vlag van België Jan Moons
2003-2004 Vlag van België Jan Moons
2002-2003 Vlag van Australië Josip Skoko
2001-2002 Vlag van Australië Josip Skoko
2000-2001 Vlag van België Domenico Olivieri
1999-2000 Vlag van België Domenico Olivieri
1998-1999 Vlag van België Domenico Olivieri
1997-1998 Vlag van België Domenico Olivieri
1996-1997  ?

Eerste doelman[bewerken]

Thibaut Courtois vertrok voor €9 miljoen naar Chelsea FC. Hij speelde kampioen bij KRC Genk in het seizoen 2010-2011, de derde landstitel in de clubgeschiedenis. Maar vertrok in de zomer van 2011 naar Chelsea FC, dat hem nu zelf uitleent aan Atletico Madrid voor een derde seizoen op rij.
Seizoen(en) Eerste doelman Seizoen(en) Eerste doelman
2014-heden Vlag van Hongarije László Köteles
2014 Vlag van Nederland Marco Bizot
2011-2014 Vlag van Hongarije László Köteles ¹ 1988-1996 Vlag van België Ronny Gaspercic
2010-2011 Vlag van België Thibaut Courtois ¹ 1990-1993 Vlag van België Jacky Mathijssen
2009-2010 Vlag van Hongarije László Köteles ¹
2006-2009 Vlag van België Logan Bailly
2000-2006 Vlag van België Jan Moons
1996-2002 Vlag van Hongarije Istvan Brockhauser
1991-2000 Vlag van België Gert Doumen
  • ¹ Thibaut Courtois werd in het seizoen 2010/11 eerste doelman nadat er problemen waren met de visumpapieren van László Köteles naar KRC Genk, waardoor László niet voor KRC Genk mocht spelen begin dat seizoen en een definitieve transfer lang nasleepte, en ook Koen Casteels (toen dat seizoen tweede doelman in de rangorde) geblesseerd was.

Lijst van spelers die 100 wedstrijden of meer voor KRC Genk hebben gespeeld[bewerken]

# Naam speler # Naam speler
272 Vlag van België Domenico Olivieri 128 Vlag van Brazilië Arisvaldo Pereira
228 Vlag van België Wilfried Delbroek 124 Vlag van België Daniel Kimoni, Vlag van Slovenië Didier Zokora
225 Vlag van België Jan Moons 122 Vlag van Hongarije István Brockhauser, Vlag van België Marc Hendrikx
221 Vlag van Kameroen Eric Matoukou 121 Vlag van België David Hubert,
215 Vlag van België Dirk Verwimp 118 Vlag van België Wesley Sonck, Vlag van Tsjechië Daniel Pudil
211 Vlag van Israël Elyaniv Barda 114 Vlag van België Marvin Ogunjimi
210 Vlag van België Ronny Gaspercic 112 Vlag van België Bernd Thijs
209 Vlag van België Jelle Vossen 111 Vlag van België Pierre Denier
221 Vlag van België Thomas Buffel
204 Vlag van België Koen Daerden 110 Vlag van België Kevin De Bruyne
201 Vlag van Kroatië Branko Strupar 115 Vlag van Hongarije László Köteles
212 Vlag van Zuid-Afrika Anele Ngcongca 105 Vlag van Marokko Akram Roumani
177 Vlag van België Thomas Buffel 104 Vlag van België Faris Haroun
164 Vlag van Malta Carmel Busuttil 102 Vlag van België Hans Cornelis
157 Vlag van België Marc Vangronsveld 101 Vlag van België Gert Claessens
146 Vlag van België Thomas Chatelle 100 Vlag van Australië Josip Skoko, Vlag van Kameroen Justice Wamfor
141 Vlag van Albanië Besnik Hasi
139 Vlag van België Kevin Vandenbergh
134 Vlag van Bosnië en Herzegovina Mirsad Bešlija
129 Vlag van België Jacky Peeters

De 10 spelers die het meeste voor KRC Genk hebben gescoord[bewerken]

# Speler Goals
1 Vlag van Kroatië Branko Strupar 131
2 Vlag van België Jelle Vossen 111
3 Vlag van België Wesley Sonck 81
4 Vlag van België Kevin Vandenbergh 75
5 Vlag van Israël Elyaniv Barda 68
6 Vlag van Guinee Souleymane Oulare 59
7 Vlag van Malta Carmel Busuttil 52
8 Vlag van België Marvin Ogunjimi 38
9 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson 38
10 Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano 38

Topschutters per seizoen[bewerken]

Seizoen Speler Doelpunten Seizoen Speler Doelpunten
1988/99 Vlag van Engeland Mark Farrington 5 2001/02 Vlag van België Wesley Sonck 30
1989/90 Vlag van Malta Carmel Busuttil 17 2002/03 Vlag van België Wesley Sonck 27
1990/91 Vlag van Kroatië Frane Bucan 7 2003/04 Vlag van België Cedric Roussel 14
1991/92 Vlag van Malta Carmel Busuttil 10 2004/05 Vlag van België Kevin Vandenbergh 17
1992/93 Vlag van Malta Carmel Busuttil 11 2005/06 Vlag van België Kevin Vandenbergh 12
1993/94 Vlag van België Patrick Goots 13 2006/07 Vlag van België Kevin Vandenbergh, Vlag van Kroatië Goran Ljubojevic 11
1994/95 Vlag van Kroatië Branko Strupar 32 2007/08 Vlag van Israël Elyaniv Barda 16
1995/96 Vlag van Kroatië Branko Strupar 18 2008/09 Vlag van Brazilië João Carlos Pinto Chaves 7
1996/97 Vlag van België Bart Goor 18 2009/10 Vlag van België Marvin Ogunjimi 12
1997/98 Vlag van Kroatië Branko Strupar 25 2010/11 Vlag van België Jelle Vossen 20
1998/99 Vlag van Kroatië Branko Strupar 28 2011/12 Vlag van België Jelle Vossen 20
1999/00 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson 18 2012/13 Vlag van België Jelle Vossen 17
2000/01 Vlag van België Wesley Sonck 17 2013/14 Vlag van België Jelle Vossen 12

Europese topschutters[bewerken]

Goals Speler
18 Vlag van België Jelle Vossen
13 Vlag van Guinee Souleymane Oulare
6 Vlag van Senegal Salif Keita
5 Vlag van Kroatië Branko Strupar, Vlag van Israël Elyaniv Barda , Vlag van België Wesley Sonck, , Vlag van België Koen Daerden
4 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson, Vlag van België Benjamin De Ceulaer,
3 Vlag van België Marvin Ogunjimi, Vlag van Hongarije Dániel Tőzsér, Vlag van België Thomas Buffel, Vlag van Servië Nenad Stojanović, Vlag van België Marc Hendrickx, Vlag van Frankrijk Julien Gorius
2 Vlag van België Kevin Vandenbergh, Vlag van België Igor De Camargo, Vlag van Nederland Glynor Plet, Vlag van Congo-Kinshasa Ngoy N'Sumbu, Vlag van Tunesië Fabien Camus, Vlag van Hongarije Ferenc Horvath
1 Vlag van Kroatië Zoran Ban, Vlag van België Anthony Limbombe, Vlag van Senegal Kara Mbodj, Vlag van België Hans Cornelis, Vlag van Tsjechië Daniel Pudil, Vlag van Kroatië Tomislav Mikulic, Vlag van Sierra Leone Paul Kpaka, Vlag van Bosnië en Herzegovina Mirsad Beslija, Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano, Vlag van Finland Juha Reini, Vlag van België Wilfried Delbroek, Vlag van Polen Ernest Konon, Vlag van Kenia Ayub Masika, Vlag van Spanje Daniel Fernández Artola, Vlag van België Christian Benteke, Vlag van Frankrijk Steven Joseph-Monrose, Vlag van België David Hubert, Vlag van België Kevin De Bruyne, Vlag van België Stein Huysegems, Vlag van België David Paas, Vlag van Ivoorkust Didier Zokora, Vlag van Ghana Bennard Yao Kumordzi

Lijst van spelers die 6 seizoenen of meer voor KRC Genk hebben gespeeld[bewerken]

Seizoenen Speler Seizoenen Speler
9 Vlag van België Domenico Olivieri 7 Vlag van Zuid-Afrika Anele Ngcongca
9 Vlag van België Gert Doumen 7 Vlag van België Koen Daerden
8 Vlag van België Wilfried Delbroek 6 Vlag van België David Hubert
8 Vlag van België Marc Vangronsveld 6 Vlag van Hongarije Istvan Brockhauser
8 Vlag van België Thomas Chatelle 6 Vlag van Malta Carmel Busuttil
8 Vlag van België Ronny Gaspercic 6 Vlag van België Eric Reynders
8 Vlag van Kameroen Eric Matoukou 6 Vlag van België Gert Claessens
8 Vlag van België Jelle Vossen 6 Vlag van Kroatië Branko Strupar
7 Vlag van België Jan Moons 6 Vlag van België Kurt Dreesen
7 Vlag van België Dirk Verwimp 6 Vlag van België Marvin Ogunjimi

Toeschouwersaantallen[bewerken]

Gemiddelde toeschouwersaantallen per wedstrijd in de Jupiler Pro League[6] (sinds 1999/2000: Cristal Arena/Fenix stadion)
seizoen totaal gem.  % (vorig seiz.) hoogst aantal aantal verkochte abonnementen
2014-2015 16.830 - ? % 17.180 16.500 (-3.120 abonnees)
(hoogst aantal toeschouwers voorlopig tegen Cercle Brugge op 8 augustus 2014)
2013-2014 21.323 +3,6 % 24.250 19.620 (+3.370 abonnees)
2012-2013 20.612 -5,6% 24.750 16.250
2011-2012 21.976 +5,5% 23.659 18.075
2010-2011 21.036 +5,5% 24.296 15.000
2009-2010 19.619 -10,9% 21.468 16.500
2008-2009 22.090 -5,4% 24.000 n.b.
2007-2008 23.271 +5,0% 24.976 n.b.
2006-2007 22.159 +0,9% 25.000 n.b.
2005-2006 22.121 -3,0% 24.530 n.b.
2004-2005 22.650 -4,1% 24.128 20.000
2003-2004 23.627 -0,9% 25.061 21.500
2002-2003 23.851 +14,7% 24.749 21.000
2001-2002 20.790 +7,4% 23.624 17.000
2000-2001 19.924 -4,2% 22.000 18.500
1999-2000 20.397 +42,8% n.b. 18.300
1998-1999 14.288 +34,3% n.b. n.b.
1997-1998 10.642 +23,6% n.b. n.b.
1996-1997 8.611 - n.b. n.b.
1995-1996 n.b. (2e klasse) - n.b. n.b.
1994-1995 n.b. (2e klasse) - n.b. n.b.
1993-1994 5.103 - n.b. n.b.

Budget in de loop der jaren[bewerken]

seizoen budget in € mln

(Belgische Frank, BEF)

2014-2015 25 miljoen euro
2013-2014 24 miljoen euro
2012-2013 22 miljoen euro
2011-2012 20 miljoen euro
2010-2011 17 miljoen euro
2009-2010 19 miljoen euro
2008-2009 19 miljoen euro
2007-2008 17,6 miljoen euro
2006-2007 18 miljoen euro
2005-2006 18 miljoen euro
2004-2005 15 miljoen euro
2003-2004 15 miljoen euro
2002-2003 15 miljoen euro
2001-2002 13,6 miljoen euro (550 miljoen BEF)
2000-2001 16 miljoen euro
1999-2000
1998-1999 5 miljoen euro (200 miljoen BEF)
1997-1998
1996-1997
1995-1996 -2 miljoen euro (-80 miljoen BEF)
1994-1995
1993-1994
1992-1993
1991-1992
1990-1991
1989-1990
1988-1989

Voorzitters[bewerken]

Periode Naam voorzitter
1988-1990 Vlag van België Jean-Paul Duyckaerts
1990-1993 Vlag van België Jan Vandermeulen
1993-1995 Vlag van België Robert Kumpen
1995-1998 Vlag van België Remi Fagard
1998-2001 Vlag van België Edgard Troonbeeckx
2001-2006 Vlag van België Jos Vaessen
2006-2009 Vlag van België Harry Lemmens
2009-heden Vlag van België Herbert Houben

Sponsors[bewerken]

Periode (shirt) Shirtsponsor Periode (kleding) Kledingsponsor
1988-199?  ? 1988-199?  ?
199?-2004 Nitto 199?-1999 Olympic
2004-2013 Euphony 1999-2006 Kappa
2013-heden Beobank 2006-2009 Airness
2009-heden Nike

Literatuur[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties