SC Eendracht Aalst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
SC Eendracht Aalst
Naam Sportclub Eendracht Aalst
Bijnaam Den Iëndracht, Ajuinen
Stamnummer 90
Opgericht 1919
Plaats Aalst
Stadion Pierre Cornelisstadion
Capaciteit 6.294
Voorzitter Vlag van België Frank De Roose
Manager Vlag van België Yannick Van Aken
Trainer Vlag van België Regi Van Acker
Competitie Tweede klasse
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

SC Eendracht Aalst of kortweg Eendracht Aalst, is een Belgische voetbalclub uit de Oost-Vlaamse stad Aalst. De club is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 90, en heeft wit en zwart als clubkleuren. In 2014/2015 speelt Aalst in de Tweede Klasse.

Geschiedenis[bewerken]

1919: het ontstaan[bewerken]

In 1919, na de Eerste Wereldoorlog kwam een groepje oud-strijders te samen op het Esplanadeplein in het café "Bij Jan De Gendarm". Deze oud-strijders hadden voor de oorlog bij Sporting Aalst of bij Steun geeft moed gespeeld. Maar deze clubs waren nooit aangesloten bij de voetbalbond en werden al na korte tijd ontbonden. In dat café werd er druk over voetbal gediscussieerd en men besloot om een nieuwe voetbalclub op te richten. Deze club werd Sport-Club Eendracht Aalst (S.C. Eendracht Aalst) genoemd. Tijdens de bezetting werden er al wedstrijden gespeeld voor het goede doel, namelijk geld inzamelen voor krijgsgevangenen en opgeëisten. Op 25 juni 1919 werd officieel Sport-Club Eendracht Aalst (S.C. Eendracht Aalst) opgericht. Er werd geoefend op het Esplanadeplein en matchen werden gespeeld op de Puiteput waar nu de Sint-Annalaan is. De club sloot zich aan bij de voetbalbond en kreeg het stamnummer 90. (Bron: De vloek van Blavier / De woelige geschiedenis van Eendracht Aalst, ASLK 1991)

1920-1950: de beginjaren[bewerken]

Na een beginseizoen in 1923 met enkel vriendschappelijke matchen, begon de club in competitieverband in de toenmalig Oost-Vlaamse tweede afdeling. De komende jaren zou de ploeg opklimmen in de verschillende reeksen. De ploeg speelde aan de Puiteput, de Kappelekensbaan en het stadspark, in 1928 zou men zich aan het huidige terrein aan de Bredestraat vestigen. In 1931/32 promoveerde Eendracht Aalst uit de provinciale reeksen, 4 jaar erna bereikte men de Eerste afdeling (huidige tweede klasse). Die reeks won Aalst in 1938/39, en de ploeg promoveerde zo naar de hoogste nationale afdeling, de Ereafdeling. Tijdens de oorlog was er twee seizoen geen competitie, maar in 1941/42 kon de ploeg eindelijk in de hoogste klasse beginnen, waar ze direct vijfde eindigden. In 1946 stierf Pierre Cornelis, die 16 jaar voorzitter was geweest, naar hem werd het stadion omgedoopt in Pierre Cornelisstadion.

In 1946/47 werd de competitie hervormd, en reduceerde men het aantal ploegen in de hoogste afdeling. Hoewel Eendracht op 2 na laatste was geworden, moest de ploeg toch degraderen naar de Eerste Afdeling. Het seizoen 1949/50 was een zwart jaar voor de ploeg. Speler Miel De Buck liep een buikblessure op tegen White Star en overleed daar een maand later aan.

1950-1980: de terugval, de Blaviervloek[bewerken]

Vanaf 1951 mocht de ploeg zich Koninklijke Sportclub Eendracht Aalst (K.S.C. Eendracht Aalst) noemen, maar sportief gezien ging het minder, en de ploeg degradeerde naar bevordering. In 1952 werd de structuur van de competitiereeksen heringedeeld, en Eendracht Aalst trad aan in de derde klasse. In 1957 promoveerde Aalst weer naar tweede, in 1960 naar de hoogste afdeling. Seizoen 1961/62 was een bewogen seizoen voor de club, in het bijzonder een wedstrijd op 5 november tegen Standard, onder leiding van Arthur Blavier, die 11 seizoen daarvoor al eens 4 Aalstenaars had uitgesloten. Een kwartier voor het einde van de wedstrijd had deze scheidsrechter al 3 spelers van Aalst van het veld gestuurd, waarop een deel van de toeschouwers het terrein bestormde. Nadat bestuursleden en de politie het volk van het veld hadden kunnen verdrijven, moesten 3 spelers forfait geven door een blessure. Er waren maar 5 spelers meer over, en de wedstrijd, waarin het al 0-3 was, diende gestaakt te worden. Verschillende spelers werden een tijd geschorst, en Aalst moest een match achter gesloten deuren spelen. Het team eindigde dat seizoen laatste met 17 punten uit 30 wedstrijden.

De ploeg zou drie decennia lang niet meer in de hoogste afdeling uitkomen, en speelde 17 seizoenen in tweede en 11 seizoenen in derde klasse. In 1965 moest de club zelfs in bevordering (vierde klasse) van start, na een omkoopaffaire. In 1976/77 promoveerde Aalst naar tweede klasse met in zijn rangen Paul Van Himst, een van de beste Belgische voetballers ooit, die er zijn voetballerscarrière afsloot.

1980-2000: de gouden jaren[bewerken]

Tijdens de jaren 80 poogde Aalst opnieuw de hoogste klasse te bereiken, maar strandde vaak in de eindronde. In 1990/91 lukte de promotie eindelijk. De ploeg viel echter te licht uit voor het hoogste niveau, en degradeerde onmiddellijk. Twee seizoenen later (1993/94) kon men opnieuw de eerste klasse bereiken onder leiding van debuterend trainer Jan Ceulemans, en enkele klassespelers zoals Godwin Okpara en Gilles De Bilde, die topschutter werd in tweede klasse. In het seizoen 1994/95 bereikte Eendracht de halve finale van de Beker van België, en eindigde het vierde in de competitie, waardoor voor het eerst in de clubgeschiedenis een Europees ticket werd bemachtigd. Gilles De Bilde won de Gouden Schoen, Okpara de Ebbenhouten variant. Het volgende seizoen overleefde men de eerste ronde van de UEFA Cup. Levski Sofia werd uitgeschakeld, maar Aalst ging eruit tegen Europese topper AS Roma. In de competitie eindigde men 12de. De komende seizoenen zou Aalst de middenmoot spelen. Wegens een financieel schandaal werd in 1995 voorzitter Goethals vervangen door Gilbert De Jonghe.

2000-2010: fusieperikelen, faillissement en bestuurswissels[bewerken]

Begin 2000 waren Gilbert De Jonghe en Patrick Orlans de kop van jut, omdat ze aanstuurden op een fusie met Sporting Lokeren. De supporters protesteerden echter massaal tegen het verkopen van de eigenheid van de club; zo werd de wedstrijd tegen Sint-Truiden afgetrapt voor lege tribunes om te symboliseren hoeveel Aalsterse fans naar een fusieclub zouden komen kijken. De fusieplannen werden opgeborgen en De Jonghe en Orlans verlieten de club. Luc Coppens,jarenlang trouwe sponsor, nam de fakkel over en werd de nieuwe voorzitter. De put die Orlans en De Jonghe hadden gecreëerd bleek niet meer op te vullen en ondanks talloze wanhoopspogingen kondigde de club eind 2001/2002 het faillissement aan. Dit betekende het einde van KSC Eendracht Aalst onder de oude naam. In de competitie 2001/02 eindigde de club bovendien voorlaatste, maar door het faillissement moest Eendracht naar Derde Klasse.

De club werd omgedoopt tot Voetbalclub Eendracht Aalst 2002 (V.C. Eendracht Aalst 2002) en Peter Garré werd de nieuwe voorzitter. Ives Cordier was de enige speler die bleef na het faillissement en was in het eerste jaar na de degradatie de revelatie bij de club. Ook keeperstrainer Niels De Rudder, materiaalmeesters Willy Delclef en Patrick Minnaert en afgevaardigde Odilon De Schrijver bleven hun club trouw. Ex-International Leo Van Der Elst werd trainer en kreeg de opdracht Aalst opnieuw hogerop te krijgen. Hij werd echter in februari van dat seizoen al ontslagen. Aalst haalde dat seizoen de eindronde, en promoveerde na strafschoppen in de finale (8-7) tegen OH Leuven.

De nieuwe ploeg bleef echter zoeken naar een nieuw elan, en belandde na twee seizoenen tweede weer in de derde klasse. In het seizoen 2005/06 ging het verder bergaf. Bouwpromotor en voorzitter Peter Garré wou fuseren met AA Gent. Hij zei dat Aalst niet leefbaar was en verklaarde talloze keren dat hij niet Don Quichot was. Net zoals 5 jaar ervoor zorgden de supporters voor het zelfstandig voortbestaan van de club. Nadat Garré ook de staantribune sloot uit besparingen, bezetten de fans de business-seats en lieten ze Garré verstaan dat hij niet langer welkom was op Aalst. De week erna in Torhout werd de voorzitter zelfs de toegang geweigerd tot het stadion door de kwade fans. Onder politiebegeleiding werd hij naar huis gestuurd. De supporters planden de week erna een gratis toegang voor alle supporters tot het stadion, maar zover kwam het niet: Peter Garré liet de club over. Marc Schots, al jarenlang trouw supporter, was de nieuwe reddende engel van Eendracht en werd de zoveelste voorzitter in de laatste jaren. Het kwaad was echter al geschied en Aalst eindigde op een veertiende plaats, waardoor men eindronde moest spelen tegen een vierdeklasser. Aalst ging daarin onderuit tegen RRC Péruwelz en zakte voor het eerst sinds 40 jaar weer naar Bevordering.

Met een nieuw bestuursteam en nieuwe spelers kon de ploeg in Vierde Klasse echter al gauw zijn stempel op de competitie drukken. Aalst pakte de eerste periodetitel, werd herfstkampioen, pakte de tweede periodetitel en werd uiteindelijk vlot kampioen. Na één seizoen werd zo onmiddellijk de terugkeer naar Derde Klasse afgedwongen. Tijdens de zomerstop liet trainer De Wilde zijn spelers via e-mail weten niet langer trainer te zullen zijn van Eendracht Aalst. Eendracht Aalst vond in Luc Limpens de opvolger van De Wilde, voor Limpens een terugkeer naar de club waar het voor hem allemaal begon. In het seizoen 2007-2008 liet de club van zich spreken door een overwinning tegen Sint-Truidense VV in de Belgische Beker. De promotie werd echter niet afgedwongen. In het seizoen 2008-2009 werd Luc Limpens bedankt voor bewezen diensten. Marc Dillen werd zijn opvolger, maar ook hij deed het seizoen niet uit. Na de nederlaag op RAA Louviéroise (3-1) stelde hij zijn mandaat ter beschikking van het bestuur. Trainer Kris Van Der Haegen slaagde er al evenmin in de ploeg op de rails te krijgen en na negen speeldagen in het seizoen 2009-2010 nam Bart Van Renterghem het roer over. De club eindigde derde in het klassement en kon zo deelnemen aan de eindronde maar werd in de eerste ronde al door Boom werd uitgeschakeld.

2010-2020[bewerken]

Op 9 april 2011 kon Eendracht Aalst in zijn eigen stadion kampioen spelen (indien het hetzelfde resultaat of een beter resultaat behaalde dan zijn achtervolger), op verplaatsing weliswaar, aangezien enkele dagen eerder in onderling overleg met Waregem, Aalst, Hoogstraten en de KBVB werd besloten dat de match wegens veiligheidsoverwegingen - Waregem kon maar 1500 bezoekers ontvangen - in het stadion van Aalst moest worden gespeeld. Aalst verloor toen echter met 1-0 en achtervolger Hoogstraten won zijn match met 7-1. Een week later kroonde Aalst zich dan wel thuis kampioen, toen het met 3-0 won tegen Dessel Sport. VC Eendracht Aalst had na die overwinning 9 punten voorsprong op eerste volger Hoogstraten, dat op dezelfde dag met 3-2 verloor bij hekkensluiter Cappellen. Met nog 2 matchen te gaan kon Hoogstraten Aalst niet meer inhalen. Zo speelt 'den Iendracht' na 6 jaar weer in Tweede Klasse.

Voor aanvang van het seizoen 2012-2013 werd de clubnaam gewijzigd van Voetbalclub Eendracht Aalst 2002 tot SC Eendracht Aalst (Sportclub Eendracht Aalst)

Damesafdeling[bewerken]

In 1995 werd Kamillekes Aalst (stamnummer 8511), dat in de Eerste Klasse van het damesvoetbal speelde, opgenomen in KSC Eendracht Aalst. De volgende zeven jaar zou Eendracht Aalst het Belgische damesvoetbal domineren, met vijf landstitels, twee bekers en twee seizoenen Europees voetbal. Na de financiële problemen verliet in 2003 de damesafdeling de club en ging die de afzonderlijke club VC Dames Eendracht Aalst (stamnummer 9447) vormen.

In 2013 wilde het bestuur van Eendracht Aalst opnieuw een damesploeg in competitie brengen onder het stamnummer 90. In eerste instantie werd gedacht aan het autonome VC Dames Eendracht Aalst, dat vroeger reeds onder stamnummer 90 speelde, maar die gingen niet in op de vraag van het bestuur van Eendracht Aalst. Uiteindelijk werd voor het seizoen 2014-2015 een samenwerking aangegaan met DIVAS, de damesvoetbalploeg van KVK Ninove. Deze damesvoetbalploeg ruilde het stamnummer van KVK Ninove in voor dat van Eendracht Aalst. De Club gaat voortaan verder onder de naam DIVAS Eendracht Aalst en zal zijn wedstrijden en trainingen afwerken op Den Deysel in Denderhoutem.

Erelijst[bewerken]

Individuele trofeeën

Enkele spelers behaalden een prijs toen ze voor de club speelden:
Gouden Schoen (1)
1994 (Gilles De Bilde)
Ebbenhouten Schoen (1)
1995 (Godwin Okpara)

Trofeeën uitgereikt door de club

Man v/h seizoen
2001-2002: Vladan Kujovic
2002-2003: Ives Cordier
2003-2004: Ivan De Corte
2004-2005: Kristof Sas
2005-2006: Dries Mertens
2006-2007: Thomas Troch
2007-2008: Denis Dessaer
2008-2009: Marijn Steurs
2009-2010: Laurent Depoitre
2010-2011: Wouter Moreels
2011-2012: Kevin Van den Noortgaete
2012-2013: Ken Van Damme
2013-2014: Wesley Vanbelle

Resultaten[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen
  I II III P.I      
Als SC Eendracht Aalst (Sporting Club Eendracht Aalst)
1923-1933       Provinciale
1933/34     4   Bevordering A 29
1934/35     7   Bevordering A 27
1935/36     1   Bevordering D 38
1936/37   7     Eerste Afdeling B 26
1937/38   4     Eerste Afdeling B 32
1938/39   1     Eerste Afdeling A 40
1939/40       Ere Afdeling competitie niet afgerond wegens oorlog
1940/41 8       Ere Afdeling B 6 speciale noodcompetitie tijdens oorlog, met twee kleinere reeksen
1941/42 5       Ere Afdeling 30
1942/43 13       Ere Afdeling 24
1943/44 12       Ere Afdeling 26
1944/45       Ere Afdeling competitie niet afgerond wegens oorlog
1945/46 9       Ere Afdeling 36
1946/47 17       Ere Afdeling 28
1947/48   3     Eerste Afdeling A 45
1948/49   5     Eerste Afdeling B 36
1949/50   5     Eerste Afdeling A 32
1950/51   15     Eerste Afdeling B 24
Als KSC Eendracht Aalst (Koninklijke Sporting Club Eendracht Aalst)
1951/52     3   Bevordering B 41
  I II III IV Vanaf 1952/53 zijn er 4 nationale niveaus
1952/53     7   Derde Klasse B 32
1953/54     2   Derde Klasse A 41 evenveel punten als reekswinnaar KFC Izegem, maar meer verliesmatchen
1954/55     2   Derde Klasse B 40
1955/56     4   Derde Klasse A 36
1956/57     1   Derde Klasse B 49
1957/58   9     Tweede Klasse 29
1958/59   4     Tweede Klasse 36
1959/60   1     Tweede Klasse 43
1960/61 10       Eerste Klasse 28
1961/62 16       Eerste Klasse 17
1962/63   10     Tweede Klasse 27
1963/64   8     Tweede Klasse 30
1964/65   15     Tweede Klasse 20 degradatie naar Vierde Klasse omwille van omkoopaffaire
1965/66       1 Vierde Klasse D 49
1966/67     5   Derde Klasse A 35
1967/68     2   Derde Klasse B 42
1968/69     7   Derde Klasse B 32
1969/70     4   Derde Klasse A 36
1970/71     9   Derde Klasse B 29
1971/72     6   Derde Klasse A 33
1972/73     7   Derde Klasse B 30
1973/74     4   Derde Klasse B 36
1974/75     6   Derde Klasse A 32
1975/76     4   Derde Klasse A 32
1976/77     1   Derde Klasse A 40
1977/78   8     Tweede Klasse 30
1978/79   9     Tweede Klasse 26
1979/80   10     Tweede Klasse 27
1980/81   3     Tweede Klasse 37 2de in eindronde met 5 punten
1981/82   9     Tweede Klasse 29
1982/83   9     Tweede Klasse 30
1983/84   11     Tweede Klasse 27
1984/85   14     Tweede Klasse 24
1985/86   3     Tweede Klasse 35 3de in eindronde met 4 punten
1986/87   13     Tweede Klasse 24
1987/88   2     Tweede Klasse 38 2de in eindronde met 9 punten
1988/89   5     Tweede Klasse 32
1989/90   10     Tweede Klasse 26
1990/91   4     Tweede Klasse 35 winst eindronde met 10 punten
1991/92 18       Eerste Klasse 16
1992/93   4     Tweede Klasse 34 tweede in eindronde met 5 punten
1993/94   4     Tweede Klasse 53 winst eindronde met 14 punten
1994/95 4       Eerste Klasse 39
1995/96 12       Eerste Klasse 42
1996/97 15       Eerste Klasse 16
1997/98 15       Eerste Klasse 36
1998/99 13       Eerste Klasse 35
1999/00 12       Eerste Klasse 37
2000/01 16       Eerste Klasse 29
2001/02 17       Eerste Klasse 21 degradatie naar 3de na niet bekomen van licentie en vereffening
Als VC Eendracht Aalst 2002 (Voetbalclub Eendracht Aalst 2002)
2002/03     3   Derde Klasse 48 winst in eindronde tegen Wallonia Walhain CG, KSK Wevelgem City en Oud-Heverlee Leuven
2003/04   12     Tweede Klasse 45
2004/05   18     Tweede Klasse 34
2005/06     14   Derde Klasse 25 verlies in eindronde tegen RRC Péruwelz
2006/07       1 Vierde Klasse B 69
2007/08     7   Derde Klasse 46 winst in eindronde tegen White Star Woluwé FC, verlies tegen CS Visé
2008/09     11   Derde Klasse 38
2009/10     3   Derde Klasse 67 verlies in de eindronde tegen Rupel Boom
2010/11     1   Derde Klasse 74
2011/12   7     Tweede Klasse 46
Als SC Eendracht Aalst (Sportclub Eendracht Aalst)
2012/13   13     Tweede Klasse 41
2013/14   11     Tweede Klasse 42
2014/15       Tweede Klasse

E. Aalst in Europa[bewerken]

  • 1R = eerste ronde / 2R = tweede ronde
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1995/96 UEFA Cup 1R Vlag van Bulgarije Levski Sofia 2-1, 1-0 5.0
2R Vlag van Italië AS Roma 0-4, 0-0

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 5.0

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien België

Spelers seizoen 2014-2015[bewerken]

Nummer Naam Nationaliteit
1 Kevin Van Den Noortgaete Vlag van België België
3 Wesley Vanbelle Vlag van België België
4 Arnaud De Greef Vlag van België België
5 Predrag Filipovic Vlag van België België
6 Matthias Lievens Vlag van België België
7 Tjendo De Cuyper Vlag van België België
8 Elis Koulibaly Vlag van Burkina Faso Burkina Faso
9 Niels Martin Vlag van België België
10 Kevin Janssens Vlag van België België
11 Ken Van Damme Vlag van België België
14 Philippe Janssens Vlag van België België
15 Falko Geenens Vlag van België België
16 Steve Bael Vlag van België België
17 Jonas Bogaerts Vlag van België België
18 Ratko Vansimpsen Vlag van België België
19 Gianni De Neve Vlag van België België
20 Donjet Shkodra Vlag van België België
21 Youri Lapage Vlag van België België
22 Mike Smet Vlag van België België
23 Daniel Rodrigo de Oliveira Vlag van Brazilië BRA
24 Stef Van Der Hoeven Vlag van België België
25 Kevin Kempeneer Vlag van België België

Trainers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van trainers van Eendracht Aalst voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bekende ex-spelers[bewerken]


Externe links[bewerken]