Vincent Kompany

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vincent Kompany
Vincent Kompany - Belgium.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Vincent Kompany
Bijnaam King Kompany
Vince the Prince
General Kompany
Vinnie
Geboortedatum 10 april 1986
Geboorteplaats Ukkel, België
Lengte 190 cm
Been Rechts
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Engeland Manchester City
Rugnummer 4
Positie Centrale verdediger / Verdedigende middenvelder
Contract tot 2019
Jeugd
1994–2003 RSC Anderlecht
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2003–2006
2006–2008
2008–
RSC Anderlecht
Hamburger SV
Manchester City
102 0(6)
49 0(1)
187 (11)
Interlands **
2002
2002
2004–
Vlag van België België -16
Vlag van België België -17
Vlag van België België
3 0(0)
2 0(0)
66 0(4)

* Bijgewerkt op 30 september 2014
** Bijgewerkt op 13 oktober 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Vincent Kompany (Ukkel, 10 april 1986) is een Belgisch voetballer die bij voorkeur centraal in de verdediging speelt, maar ook als verdedigende middenvelder kan spelen. Hij verruilde in augustus 2008 Hamburger SV voor Manchester City FC, waar hij in augustus 2014 zijn contract verlengde tot medio 2019.[1]

Spelerscarrière[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Kompany is een zoon van een Congelese vader en een Belgische moeder. Hij groeide samen met zijn broer François en zus Christel op in Noordwijk, een arme Brusselse buurt. Tijdens zijn jeugd gingen zijn ouders uit elkaar. Zijn moeder Joseline keerde terug naar de Ardennenstreek, terwijl zijn vader Pierre met de kinderen in Brussel bleef.[2]

De jonge Vincent leerde voetballen op de pleintjes van Noordwijk, waar hij op 8-jarige leeftijd ontdekt werd door een scout van RSC Anderlecht.[3] Twee jaar later wilde hij echter net als zijn zus aan atletiek gaan doen.[3] Desondanks bleef de jonge verdediger bij Anderlecht en groeide hij uit tot een van de grootste talenten van de club. Reeds bij de miniemen (leeftijd 11 tot 12 jaar) werd hij door zijn toenmalige jeugdcoach geprezen in het weekblad Voetbalmagazine.[4] Als tiener maakte hij deel uit van een sterke generatie bestaande uit onder meer Dries Mertens en Ilombe Mboyo.[5]

RSC Anderlecht[bewerken]

Op 1 juli 2003 tekende de 17-jarige Kompany zijn eerste profcontract bij Anderlecht en maakte hij de overstap naar de A-kern, die toen onder leiding stond van coach Hugo Broos. Zes maanden later maakte ook de 16-jarige Anthony Vanden Borre de overstap naar het eerste elftal. De twee jeugdspelers van Anderlecht werden de revelaties van het seizoen 2003/04.

Kompany groeide ondanks zijn jonge leeftijd vrijwel meteen uit tot een titularis. In de eerste wedstrijd van het seizoen, op 30 juli 2003, maakte hij zijn officieel debuut. Hij mocht toen in de Champions League-voorronde in de basis starten tegen Rapid Boekarest.[6] Op 9 augustus maakte hij tegen Antwerp FC zijn competitiedebuut. Zijn eerste doelpunt voor Anderlecht scoorde hij op 2 februari 2004 in een competitieduel tegen Sint-Truidense VV.[7] Anderlecht sloot het seizoen uiteindelijk af als kampioen, waarna Kompany voor het eerst verkozen werd tot Jonge Profvoetballer van het Jaar.[8] Daarnaast mocht hij als beste Afrikaanse speler in de Belgische competitie ook de Ebbenhouten Schoen in ontvangst nemen.[9]

In het daaropvolgende seizoen kende Anderlecht minder succes. De Brusselaars verzamelden in de groepsfase van de Champions League geen enkel punt en grepen in de competitie net naast de titel. Club Brugge werd op de voorlaatste speeldag voor eigen volk kampioen na een 2-2 gelijkspel tegen Anderlecht. Kompany zelf viel wel nog enkele keren in de prijzen. Op 27 januari 2005 mocht Kompany, die door de Belgische pers meermaals vergeleken werd met illustere verdedigers als Franz Beckenbauer en Marcel Desailly, de Gouden Schoen in ontvangst nemen.[10] Hij verzamelde in het referendum een recordvoorsprong van 403 punten op Luigi Pieroni. Kompany kreeg de trofee uit handen van oud-voetballer Rik Coppens, de eerste laureaat van de Gouden Schoen. Hij droeg zijn overwinning op aan heel België, en meer bepaald aan de jongeren uit de Noordwijk.[11] Na het winnen van de prestigieuze trofee stelde zijn club Yvon Verhoeven aan als zijn sociaal begeleider.[12] De man moest de nonchalante en vaak te laat komende verdediger naast het voetbal discipline en stiptheid bijbrengen.[13] Na het seizoen won Kompany opnieuw de trofee voor Jonge Profvoetballer van het Jaar[14] en de Ebbenhouten Schoen[15]. Hij werd in mei 2005 ook voor de eerste keer uitgeroepen tot Profvoetballer van het Jaar.[14]

In het seizoen 2005/06 leden Kompany's prestaties onder de toegenomen druk en persaandacht. Tijdens een interland voor België in september 2005 doken er voor het eerst problemen aan de rug op. Enkele weken later moest hij ook in de competitie naar de kant wegens een rugblessure. Later dat seizoen liep de verdediger ook een blessure op aan de schouder en hamstrings.[16] In de Belgische competitie kwam hij in totaal 12 keer in actie. Op 27 januari 2006 speelde hij tegen Germinal Beerschot zijn laatste duel voor paars-wit. Anderlecht werd ondanks zijn lange afwezigheid in de terugronde opnieuw kampioen. In de Champions League kwam Kompany enkel in de twee laatste groepswedstrijden aan spelen toe. Hij scoorde daarin het enige doelpunt tegen Real Betis, waardoor Anderlecht de Europese campagne alsnog met drie punten kon afsluiten. Na afloop van het seizoen werd Kompany aan tal van buitenlandse clubs gelinkt. Onder meer Olympique Lyon en Hamburger SV toonden interesse.[17]

HSV[bewerken]

Kompany als speler van HSV (2006).

Een overstap naar Lyon kwam er niet door de te hoge transfersom die Anderlecht voor Kompany vroeg. Daarop tekende de verdediger in juni 2006 bij het Duitse Hamburger SV, waar hij de opvolger werd van zijn landgenoot Daniel Van Buyten.[18] De club legde zo'n 10,5 miljoen euro neer voor de 20-jarige verdediger.[19] In het team van coach Thomas Doll werd Kompany, die het rugnummer 10 kreeg, een ploegmaat van topspelers als Nigel de Jong, Rafael van der Vaart, David Jarolím, Juan Pablo Sorín, Piotr Trochowski en Paolo Guerrero.

Kompany kroonde zich in zijn eerste officiële match voor HSV meteen tot matchwinnaar. Hij bezorgde zijn club een plaats in de halve finale van de Duitse Ligabeker, nadat hij in de rebound de beslissende en enige goal maakte.[20] Desondanks kende hij geen goede start in Duitsland. De verdediger, die bij HSV ook vaak als middenvelder werd uitgespeeld, raakte al snel geblesseerd en miste net als een seizoen eerder het leeuwendeel van de competitie.[21] Het leverde hem in Duitsland de bijnaam "Glazen Man" op.[22] Tijdens de winterstop moest hij samen met ploegmaat Guy Demel doortrainen omdat HSV inmiddels naar de degradatiezone was afgezakt.[23] In januari 2007 toonde het Italiaanse Fiorentina even interesse in de verdediger.[22] Een maand later werd Thomas Doll ontslagen en Huub Stevens aangetrokken als nieuwe coach. Onder zijn leiding steeg HSV naar de zevende plaats in de Bundesliga.

Kompany kende in 2007 een moeilijke periode. In september 2007 zorgde trainer Stevens voor een conflict met de Belgische voetbalbond doordat hij de verdediger niet wilde afstaan aan de nationale ploeg voor de Olympische Spelen in Peking.[24] Begin november 2007 overleed zijn moeder Joseline aan kanker. Ook zijn zus Christel kreeg later met dezelfde ziekte te maken. De verdediger sukkelde bovendien nog steeds van de ene blessure in de andere. In december 2007 kwam het tot een hevige ruzie met Stevens. De Nederlandse trainer stuurde de verdediger nadien naar de B-kern.[25]

Aanhalingsteken openen

Blessures en privézorgen stapelden zich op. Toch moet ik zeggen dat hij altijd wilde presteren, respect daarvoor. Helaas, trok Kompany niet enkel zichzelf maar het hele team mee naar beneden. Hij wilde perfect zijn, maar dat lukte niet.Huub Stevens[26]

Aanhalingsteken sluiten

Hoewel Kompany er na de winterstop met de eveneens van Anderlecht overgekomen Vadis Odjidja een landgenoot bijkreeg, beterde zijn situatie in Hamburg niet. Op 22 maart 2008 mocht hij tegen VfL Wolfsburg na 81 minuten invallen. Binnen de zeven minuten pakte de verdediger twee gele kaarten en werd hij uitgesloten. In die wedstrijd vielen er in totaal vier rode kaarten.[27] In april 2008 moest Kompany verplicht op vakantie van de club.[28] Een maand later werd hij gelinkt aan een transfer naar Arsenal FC.[29]

Eerste weigerde HSV de verdediger naar de Olympische Spelen te laten gaan[30], in juli 2008 gaf de Duitse club hem dan toch toestemming om deel te nemen aan het toernooi.[31] Maar coach Martin Jol, die even voordien zijn landgenoot Huub Stevens had opgevolgd, riep de verdediger nog tijdens de groepsfase terug naar Duitsland. Kompany ging niet in op de lokroep van Jol en koos ervoor om in Peking te blijven.[32] Toen bondsvoorzitter François De Keersmaecker de kant van HSV koos, keerde Kompany uiteindelijk toch terug naar Hamburg.[33]

Manchester City[bewerken]

De verzuurde relatie tussen Kompany en het bestuur van HSV zorgde ervoor dat hij in augustus 2008, ondanks een lopend contract tot 2012, mocht uitkijken naar een nieuwe werkgever. Op 22 augustus 2008 tekende hij een contract voor vier seizoenen bij Manchester City.[34] HSV ontving zo'n 7 à 8 miljoen euro voor de verdedigende middenvelder. Kompany kreeg in het team van trainer Mark Hughes het rugnummer 33. Kompany was een van de vele toptransfers in de zomer van 2008. Ook Robinho, Shaun Wright-Phillips, Pablo Zabaleta, en Tal Ben Haim verhuisden naar Manchester. Na de winterstop maakte ook zijn oud-ploegmaat Nigel de Jong de overstap naar The Citizens.

Op 24 augustus 2008 maakte Kompany tegen West Ham United zijn debuut voor City. Iets meer dan een maand later, op 28 september, scoorde hij tegen Wigan Athletic zijn eerste doelpunt. Kompany kwam in zijn eerste seizoen voor The Citizens regelmatig in actie, zij het wel als verdedigende middenvelder. De club eindigde op de tiende plaats in de Premier League, waarna er met Patrick Vieira, Carlos Tévez, Roque Santa Cruz, Kolo Touré en Emmanuel Adebayor nog tal van versterkingen werden aangetrokken. Ondanks de vele grote namen bleef Kompany een vaste waarde bij Manchester City, dat op 19 oktober 2009 zijn contract met twee jaar verlengde.[35] Een maand later werd trainer Hughes aan de deur gezet en de Italiaan Roberto Mancini in dienst genomen. Kompany, die in februari 2010 door de supporters van City verkozen werd als speler van de maand[36], eindigde dat seizoen met The Citizens op de vijfde plaats.

Kompany met de Premier League-trofee (2012).

Voor aanvang van het seizoen 2010/11 kreeg Kompany het rugnummer 4. Vanaf dan vormde hij samen met Joleon Lescott of Jérôme Boateng het centrale duo in de defensie. In afwezigheid van de Argentijnse spits Carlos Tévez kreeg hij ook de aanvoerdersband. Kompany speelde een uitstekend seizoen in de Premier League en veroverde op 14 mei 2011 de FA Cup. In de bekerfinale werd Stoke City met het kleinste verschil verslagen. Na afloop van het seizoen werd Kompany opgenomen in het PFA Team of the Year en werd hij door City zelf uitgeroepen tot speler van het jaar.

In september 2011 nam Kompany de aanvoerdersband definitief over van Tévez.[37] Op 23 oktober 2011 boekte City een historische zege op het veld van stadsrivaal Manchester United. The Citizens wonnen de derby met 1-6. Alex Ferguson noemde het achteraf de slechtste dag uit zijn loopbaan.[38] Doch was het Manchester United dat lange tijd op weg leek naar de landstitel. Pas in het slot van de competitie sloeg City terug. Op de op twee na laatste speeldag sprong City in het klassement over United door met 1-0 te winnen van de stadsrivaal. Kompany scoorde in de belangrijke derby het enige doelpunt.[39] Twee weken later veroverden The Citizens hun eerste landstitel sinds 1968. City won de titel door op de laatste speeldag met 3-2 te winnen van Queens Park Rangers. Sergio Agüero maakte in dat duel in de 94e minuut de beslissende treffer. Kompany mocht nadien als aanvoerder de Premier League-trofee in ontvangst nemen. Na het seizoen werd de verdediger opnieuw in het PFA Team of the Year opgenomen en volgde hij Nemanja Vidić op als Premier League Player of the Season.[40]

In het seizoen 2012/13 kende Kompany opnieuw last van enkele blessures. Voor de winterstop miste hij enkele wedstrijden door een liesblessure[41], na de winterstop was hij twee maanden out met een kuitblessure.[42] Manchester City sloot het seizoen af als vicekampioen en nam nog voor het einde van de competitie afscheid van coach Mancini, die na het seizoen werd opgevolgd door Manuel Pellegrini. In 2013 werd Kompany zelf meermaals gelinkt aan een overstap naar FC Barcelona.[43][44]

Ook het seizoen 2013/14 begon met blessureleed voor Kompany. Eind augustus 2013 raakte hij opnieuw geblesseerd aan de lies.[45] Kompany leek aanvankelijk snel te revalideren, maar herviel een maand later in dezelfde blessure.[46]

Nationale ploeg[bewerken]

Kompany in de oefenmatch tegen de USA
Vincent Kompany bij de Rode Duivels.
Kompany als aanvoerder in een interland tegen de Verenigde Staten.

Op 18 februari 2004 maakte de 17-jarige Kompany onder bonscoach Aimé Antheunis zijn officieel debuut voor de Rode Duivels. Hij mocht toen in de basis starten in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Frankrijk. Kompany vormde in dat duel samen met Timmy Simons het centrale duo in de defensie. Ook tijdens de kwalificatiecampagne voor het WK 2006 kwam de jonge verdediger regelmatig in actie en speelde hij meestal aan de zijde van Simons of Daniel Van Buyten. In het kwalificatieduel tegen Spanje op 9 oktober 2004 ging Kompany twee keer in de fout, waardoor de Spanjaarden met 2-0 wonnen.[47] België zou zich uiteindelijk niet plaatsen voor het WK in Duitsland.

Na de teleurstellende kwalificatiecampagne werd René Vandereycken benoemd als nieuwe bondscoach. Onder de Limburger maakten Kompany's generatiegenoten Thomas Vermaelen, Steven Defour, Nicolas Lombaerts, Moussa Dembélé, Maarten Martens, Kevin Mirallas en Marouane Fellaini hun debuut bij de nationale ploeg. De jonge, maar getalenteerde groep wist zich niet te plaatsen voor het EK 2008. De meeste onder hen zouden nadien wel deelnemen aan de Olympische Spelen in Peking. Kompany zelf kreeg in eerste instantie geen toestemming van zijn werkgever Hamburger SV om aan het toernooi deel te nemen. Maar omdat clubs door de FIFA verplicht werden om spelers jonger dan 23 jaar af te staan, mocht Kompany toch naar Peking. Daar werd hij net als Fellaini al in de eerste groepswedstrijd uitgesloten. Nog voor het toernooi was afgelopen, werd Kompany door HSV verplicht om terug te keren naar Duitsland.[33]

België bereikte de vierde plaats op de Olympische Spelen, maar de jonge Belgen konden dat succes niet evenaren bij de Rode Duivels. Toen ook de kwalificatiecampagne voor het WK 2010 dreigde te mislukken, werd Vandereycken ontslagen en trok de club Dick Advocaat aan als zijn vervanger. In afwachting van Advocaat werd de nationale ploeg geleid door interim-bondscoach Franky Vercauteren, die er al na vijf interlands de brui aan gaf. De sfeer bij de Rode Duivels bereikte een dieptepunt en steeds vaker kwamen er conflicten uit de kleedkamer naar buiten. Kompany werd in november 2009 door Advocaat tijdelijk uit de selectie gezet wegens herhaaldelijk te laat komen.[48]

In 2010 volgde Georges Leekens de naar Rusland vertrokken Advocaat op als bondscoach. In afwezigheid van Vermaelen gaf Leekens de aanvoerdersband door aan Kompany. Toen Vermaelen uit blessure terugkeerde, bleef Kompany de vaste aanvoerder van de Rode Duivels.[49] Onder Leekens steeg de populariteit van de nationale ploeg, maar toch slaagden de Duivels er niet in om zich te plaatsen voor het EK 2012. Pas onder Leekens' opvolger Marc Wilmots werden de resultaten beter. In oktober 2013 plaatste België zich voor het WK 2014 in Brazilië. Kompany scoorde in de kwalificatiecampagne twee doelpunten voor de Rode Duivels.

Bijgewerkt t/m 08-08-2014[50]

Familie[bewerken]

De overgrootvader van Kompany werkte in Congo in een kopermijn. Hij was een stamhoofd die van zijn onderdanen de naam "Kompany" kreeg.[2]

Zijn broer François Kompany is eveneens een voetballer, zijn zus Christel beoefende in haar jeugd atletiek. In 2011 kocht Vincent Kompany voetbalclub FC Bleid-Gaume op. Hij doopte de club om tot BX Brussels en duidde zijn zus aan als voorzitster. Vader Pierre Kompany is schepen in de Brusselse gemeente Ganshoren. Zijn moeder Joseline overleed in 2007 aan kanker.

Op 11 juni 2011 trouwde Kompany in Castle Ashby met de Engelse Carla Higgs. Een jaar eerder werd hun dochter Sienna geboren.

Filantroop[bewerken]

Kompany staat naast het voetbal bekend als een filantroop.[3] Zo is hij sinds 2006 ambassadeur van SOS Kinderdorpen.[51] Samen met zijn echtgenote Carla richtte hij ook de vzw "Vica" (samengesteld uit de eerste letters van hun voornaam) op. Het sociaal project steunt jongeren die het moeilijk hebben om zich te ontwikkelen in hun stad.[52] In 2012 richtte hij een platenlabel op om jonge muziektalenten te steunen.[53]

Aanhalingsteken openen

Dat Vincent een week na het behalen van onze landstitel met Manchester City naar Congo reisde voor SOS Kinderdorpen, kenmerkt hem. Het komt recht uit zijn hart, hij vindt het leuk anderen te helpen.Nigel de Jong[3]

Aanhalingsteken sluiten

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker ¹ Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2003/04 RSC Anderlecht Vlag van België Eerste Klasse 29 2 5 0 9 0 43 2
2004/05 32 2 1 0 7 0 40 2
2005/06 12 1 1 0 6 1 19 2
2006/07 Hamburger SV Vlag van Duitsland Bundesliga 6 0 0 0 5 0 11 0
2007/08 22 1 4 0 11 2 37 3
2008/09 1 0 0 0 0 0 1 0
Manchester City Vlag van Engeland Premier League 34 1 1 0 9 0 44 1
2009/10 25 2 3 0 0 0 28 2
2010/11 36 0 5 0 8 0 49 0
2011/12 31 3 1 0 9 0 41 3
2012/13 28 4 1 0 6 0 35 4
TOTAAL 247 15 22 0 68 3 326 18

Erelijst[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Europees
UEFA Intertoto Cup 1x 2007
Nationaal
Belgisch kampioen 2x 2004, 2006
Belgische Supercup 1x 2006
Engels kampioen 2x 2012, 2014
FA Cup 1x 2011
FA Community Shield 1x 2012
League Cup 1x 2014
Individueel
Belgische Gouden Schoen 1x 2005
Ebbenhouten Schoen 2x 2004, 2005
Belgische Profvoetballer van het Jaar 1x 2005
Belgische Jonge Profvoetballer van het Jaar 2x 2004, 2005
Beste Belgische voetballer in het Buitenland 1x 2010
PFA Team of the Year 3x 2011, 2012, 2014
Manchester City Official Supporter's Player of the Year 1x 2011
Manchester City Player's Player of the Year 1x 2011
Premier League Speler van het Seizoen 1x 2012
Genomineerd voor Wereldvoetbalelftal 2x 2011, 2012

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. MCFC.co.uk - Kompany signs new five-year contract at City
  2. a b Portret: de roots van Vincent Kompany Voetbalbelgië.be, 11 mei 2006
  3. a b c d Een filantroop op voetbalschoenen Volkskrant, 18 augustus 2012
  4. RSCAnderlecht.be.tf
  5. Anderlecht wil Mboyo als vervanger van Mbokani Het Laatste Nieuws, 11 april 2013
  6. Kompany aan de aftrap Sport.be, 28 juli 2003
  7. St-Truiden - Anderlecht : 1-3 Anderlecht-online.be, 1 februari 2004
  8. Aruna Dindane is 'Profvoetballer van het Jaar' De Standaard, 11 mei 2004
  9. Vincent Kompany krijgt Ebbenhouten Schoen Officiële website RSC Anderlecht, 7 mei 2004
  10. Vincent Kompany wint 51ste Gouden Schoen Gazet van Antwerpen, 26 januari 2005
  11. Soulier d'or - Le jeune Bruxellois revient sur son triomphe au casino d'Ostende Le Soir, 28 januari 2005
  12. Kompany : "Gouden Schoen bouwsteen voor toekomst" Officiële website RSC Anderlecht, 27 januari 2005
  13. "Ik zei 19u als Kompany er om 20u moest zijn" Sporza, 19 november 2009
  14. a b Kompany is Profvoetballer van het Jaar 2005 Brussel Nieuws, 17 mei 2005
  15. Ebbenhouten Schoen: Kompany volgt zichzelf op Het Belang van Limburg, 20 mei 2005
  16. Kompany weer geblesseerd Sport.be, 1 februari 2006
  17. Kompany naar Hamburg? Het Nieuwsblad, 19 mei 2006
  18. Kompany naar Hamburg Brussel Nieuws, 9 juni 2006
  19. Enkel Koller en Kompany brachten meer op Anderlecht-online.be, 11 maart 2011
  20. Kompany trapt Hamburg naar halve finale Duitse Ligabeker Het Belang van Limburg, 29 juli 2006
  21. Hamburger SV lang zonder Kompany Trouw, 6 november 2006
  22. a b Interesse voor geblesseerde Kompany Sport.be, 12 januari 2007
  23. Geen winterstop voor Kompany Gazet van Antwerpen, 19 december 2006
  24. Stevens ziet niets in olympische droom Kompany Voetbal International, 18 september 2007
  25. Kompany vliegt naar B-kern De Morgen, 17 december 2007
  26. Stevens doet boekje open over Kompany en Van der Vaart Het Nieuwsblad, 13 maart 2010
  27. Bundesliga 2007/2008 » 25e speeldag Weltfussball.de
  28. Kompany wordt door Hamburg op verplichte vakantie gestuurd Gazet van Antwerpen, 14 april 2008
  29. Arsenal wil Vincent Kompany inlijven Gazet van Antwerpen, 13 mei 2008
  30. Voetbalbond krijgt fax van Fifa in zaak-Kompany De Morgen, 17 juli 2008
  31. Hamburg laat Kompany dan toch naar Spelen gaan Het Nieuwsblad, 22 juli 2008
  32. Vincent Kompany kiest om op de OS te blijven SoccerNews.nl, 11 augustus 2008
  33. a b Verstrooide Kompany mist vlucht uit Peking richting Duitsland Gazet van Antwerpen, 11 augustus 2008
  34. City sign Kompany from Hamburg Officiële website Manchester City
  35. Kompany signs new Man City deal BBC, 19 oktober 2009
  36. Kompany is Etihad player of the month Officiële website Manchester City, 16 maart 2010
  37. Carlos Tevez axed as Manchester City captain in favour of Vincent Kompany Metro, 10 september 2011
  38. Man Utd's 6-1 loss to Man City is my 'worst ever day' - Alex Ferguson BBC, 24 oktober 2011
  39. Manchester City took control of the Premier League title race with two games remaining thanks to a derby victory over rivals Manchester United BBC, 30 april 2012
  40. Kompany speler van jaar in Premier League Gazet van Antwerpen, 11 mei 2012
  41. Vincent Kompany's fitness gives Manchester City cause for concern The Guardian, 20 december 2012
  42. Kompany back from calf injury Eurosport, 24 mei 2013
  43. Vincent Kompany lined up as Carles Puyol replacement at Barcelona Metro, 10 maart 2013
  44. Kompany tops Barcelona wishlist as Catalans race to replace Puyol The Daily Mail, 10 maart 2013
  45. Kompany uitgeschakeld met liesblessure Volkskrant, 23 augustus 2013
  46. Kompany maand uitgeschakeld door liesblessure NU.nl, 7 oktober 2013
  47. Vincent Kompany gaat bij beide doelpunten in de fout Het Nieuwsblad, 11 oktober 2004
  48. Vincent Kompany maakt zich onmogelijk De Standaard, 18 november 2009
  49. Vermaelen definitief aanvoerder af Goal.com, 10 november 2011
  50. Gespeelde interlands (en) European Football
  51. SOS Kinderdorpen - Vincent Kompany
  52. VICA - Unlocking talents
  53. Kompany richt platenlabel op Voetbalkrant.be, 24 oktober 2012