Olivier Deschacht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Olivier Deschacht
Olivier-Deschacht.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Olivier Deschacht
Geboortedatum 16 februari 1981
Geboorteplaats Gent, België
Lengte 186 cm
Gewicht 75 kg
Been Links
Clubinformatie
Spelend bij RSC Anderlecht
Rugnummer 3
Positie Linksachter/ Centrale verdediger
Contract tot 2016
Jeugd
1988–1991
1991–1995
1995–1997
1997–2001
SC Begonia Lochristi
AA Gent
KSC Lokeren
RSC Anderlecht
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2001– RSC Anderlecht 352 0(7)
Interlands **
2003– Vlag van België België 20 0(0)

* Bijgewerkt op 21 mei 2014
** Bijgewerkt op 21 mei 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Olivier Deschacht (Gent, 16 februari 1981) is een Belgische voetballer en speelt al sinds 2001 voor RSC Anderlecht. Hij speelde in totaal ook al 20 keer voor de Rode Duivels.

Deschacht speelt normaliter op de positie van linksachter, maar kan ook centraal in de verdediging uit de voeten. Van 2008 tot 2011 was hij tevens aanvoerder van Anderlecht.[1]

Carrière[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Olivier Deschacht begon bij de jeugd van Begonia Lochristi maar stapte in 1991 over naar de jeugdopleiding van AA Gent. Bij de Buffalo's bleef de Gentenaar tot 1995. Nadien verkaste hij naar KSC Lokeren, waar het bedrijf van zijn vader Ronny Deschacht een van de voornaamste sponsors was. Op 16-jarige leeftijd belandde hij bij RSC Anderlecht. Deschacht, aanvankelijk een linksbuiten, werd bij paars-wit door toenmalig jeugdtrainer Frank Vercauteren omgeschoold tot linksachter.[2]

RSC Anderlecht[bewerken]

Invaller[bewerken]

In de zomer van 2001 nam trainer Aimé Antheunis de toen 20-jarige Deschacht op in de A-kern van Anderlecht. Op 18 december maakte hij in een uitwedstrijd tegen KSK Beveren zijn officiële debuut voor paars-wit. Deschacht viel toen na meer dan 80 minuten in voor Bertrand Crasson. Vanaf dan haalde hij onder Antheunis regelmatig de selectie. Deschacht moest in die dagen voor de positie van linksachter de concurrentie aangaan met Davy Oyen, Aleksandar Ilić en Marc Hendrikx.

Een seizoen na zijn debuut vertrokken Hendrikx en Oyen, maar haalde Anderlecht er met de Poolse verdediger Michał Żewłakow een nieuwe concurrent bij. Hugo Broos volgde Antheunis op en gaf aanvankelijk de voorkeur aan Żewłakow, die Broos nog van bij Excelsior Moeskroen kende. Pas in de heenronde van de competitie kreeg Deschacht meer speelkansen van Broos.

Titularis[bewerken]

Vanaf het seizoen 2003/04 werd Deschacht bij Anderlecht titularis. De toen 22-jarige Deschacht werd de vaste linksachter en veroverde in 2004 zijn eerste landstitel. Anderlecht had dat jaar ook de minst gepasseerde verdediging van het land. Deschacht en zijn ploegmaats incasseerden 25 doelpunten in 34 wedstrijden.

Als titularis speelde Deschacht bijna elke wedstrijd voor Anderlecht, zowel in de Belgische competitie als in Europa. Pas in 2006 nam Anderlecht met Jelle Van Damme een nieuwe linksachter in de kern op. Maar Deschacht stond, ondanks de komst van Van Damme, nog steeds elke wedstrijd in de basis. Daar kwam pas een jaar later verandering in. Van Damme ontbolsterde en maakte het trainer Frank Vercauteren, en later dat seizoen diens opvolger Ariël Jacobs, erg moeilijk. Deschacht werd uiteindelijk naar het centrum van de verdediging verschoven, zodat Van Damme de nieuwe linksachter kon worden. Als Van Damme vervolgens door de trainer op het middenveld geposteerd werd, schoof Deschacht opnieuw op naar de linkerflank. In januari 2009, na het vertrek van Bart Goor naar Germinal Beerschot, werd Deschacht benoemd tot aanvoerder van Anderlecht.

Zware blessure[bewerken]

In de zomer van 2010 verhuisde Van Damme naar het buitenland en werd Deschacht opnieuw linksachter. De jonge Tsjech Jan Lecjaks werd zijn doublure. Maar Deschacht blesseerde zich in oktober 2010 tijdens een wedstrijd tegen KVC Westerlo aan de enkel. De zware blessure zorgde ervoor dat Deschacht een lange tijd niet aan spelen toekwam en dat Lecjaks de vaste linksachter werd. Pas in mei 2011 keerde Deschacht terug in het elftal. Hij startte in de basis tegen AA Gent, maar werd aan de rust opnieuw gewisseld omwille van een blessure aan dezelfde enkel.

Bankzitter[bewerken]

Tijdens de voorbereiding op het seizoen 2010/11 liet Anderlecht Lecjaks vertrekken en haalde het de linksachters Behrang Safari en Diogo naar Brussel. Via Twitter reageerde hij op de komst van de twee concurrenten: "Anderlecht heeft nu al twee linksbacken gekocht...??!!". De tweet van Deschacht, die op dat ogenblik nog steeds geblesseerd was, werd door het bestuur van de club niet geapprecieerd.[3] Na zijn revalidatie belandde hij op de bank en speelde hij zijn aanvoerdersband kwijt aan Lucas Biglia.

Opnieuw titularis[bewerken]

Na het vertrek van trainer Jacobs stelde het bestuur de Nederlander John van den Brom aan als nieuwe coach. Onder Van den Brom werkte Deschacht zich terug in het team. De linksachter kreeg de voorkeur op Safari en was op de eerste speeldag van het seizoen 2012/13 meteen belangrijk voor paars-wit. Anderlecht stond lange tijd 1-0 achter, maar Deschacht wist in het slot nog gelijk te maken. Op 26 januari 2013 speelde hij tegen Lokeren zijn 300e competitiewedstrijd voor Anderlecht.

International[bewerken]

Aimé Antheunis had Deschacht in 2001 bij Anderlecht laten debuteren en nam hem in 2003 ook voor het eerst op in de selectie van de Rode Duivels. De bondscoach verkoos hem toen boven Philippe Léonard en Didier Dheedene. Deschacht verzamelde zo meer dan 10 A-caps.

Toen René Vandereycken de ontslagen Antheunis in 2006 opvolgde, viel Deschacht naast de nationale ploeg. Vandereycken selecteerde de sobere verdediger van Anderlecht nooit, maar nam Jelle Van Damme, Deschachts concurrent bij Anderlecht, wel in zijn selectie op. Deschacht betreurde de situatie, maar bleef zich beschikbaar stellen voor de nationale ploeg.[4]

Na het ontslag van Vandereycken werd diens assistent Frank Vercauteren in 2009 tijdelijk bondscoach. Onder hem werd Deschacht opnieuw Rode Duivel. Vercauteren stapte uiteindelijk al na enkele maanden op als bondscoach, waarna Dick Advocaat zijn functie overnam. Onder Advocaat speelde Deschacht een interland tegen Qatar, maar kwam hij nadien niet meer aan spelen toe.[5]

Advocaat stapte na vijf maanden op en werd opgevolgd door Georges Leekens, die Deschacht opnieuw regelmatig opriep. Dat veranderde opnieuw toen Marc Wilmots in juni 2012 bondscoach werd.

Privéleven[bewerken]

  • De jongere broer van Olivier Deschacht heet Xavier Deschacht en is eveneens voetballer. Xavier Deschacht begon net als zijn oudere broer bij Begonia Lochristi en speelde nadien ook voor de jeugd van AA Gent en Lokeren.
  • In het verleden had hij een relatie met ex-Miss België Ann Van Elsen.
  • Deschacht heeft sinds 2007 een relatie met ex-Miss België Annelien Coorevits.[6] Sinds 2009 wonen ze samen.[7] In 2011 werd hun dochter Elena geboren.[8]
  • Hij is goed bevriend met oud-voetballer Yves Vanderhaeghe en tennisser Xavier Malisse.

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Supercup Beker Europees Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2001/02 RSC Anderlecht Vlag van België Eerste Klasse 12 0 0 0 0 0 0 0 12 0
2002/03 19 0 3 0 0 0 22 0
2003/04 29 0 5 0 10 0 44 0
2004/05 33 1 1 0 2 0 8 0 44 1
2005/06 33 0 1 0 9 0 43 0
2006/07 34 1 1 0 6 0 6 0 47 1
2007/08 27 0 1 0 5 0 9 0 42 0
2008/09 34 0 1 0 2 0 1 0 38 0
2009/10 37 0 3 0 13 0 53 0
2010/11 18 1 1 0 0 0 6 0 25 1
2011/12 16 0 2 0 3 0 21 0
2012/13 27 2 1 0 3 0 8 0 39 2
2013/14 28 2 1 0 2 0 2 0 33 2
TOTAAL 347 7 7 0 34 0 75 0 463 7

Palmares[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Belgisch kampioen 7x 2004, 2006, 2007, 2010, 2012, 2013, 2014
Beker van België 1x 2008
Belgische Supercup 6x 2006, 2007, 2010, 2012, 2013, 2014

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Olivier Deschacht: etter of winnaar? Gazet van Antwerpen, 9 oktober 2007
  2. Olivier Deschacht: ,,Vader wilde mij graag in de zaak De Standaard, 26 april 2003
  3. "Het was tijd voor zelfkritiek bij Deschacht", 17 september 2011, Sporza.be
  4. Baseggio wel, Deschacht niet in voorselectie Rode Duivels, 14 maart 2007, Nieuwsblad.be
  5. Deschacht betreurt niet-selectie Rode Duivels, 6 maart 2010, Voetbalbelgie.be
  6. Olivier Deschacht scoort bij miss België Annelien Coorevits, 6 september 2007, HLN.be
  7. Annelien Coorevits trekt in bij Olivier Deschacht, 21 april 2009, De Standaard Online
  8. Olivier Deschacht heet dochtertje Elena welkom, 9 april 2011, Sporza.be