Pyongyang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
P'yŏngyang Chikhalsi
평양 직할시
Plaats in Noord-Korea Vlag van Noord-Korea
Pyongyang
Pyongyang
Coördinaten 39° 2′ NB, 125° 44′ OL
Naam (taal-varianten)
Hangul 평양 직할시
Hanja 平壤直轄市
McCune-Reischauer P'yŏngyang Chikhalsi
Herziene romanisatie Pyeongyang Jikhalsi
Algemeen
Inwoners (2008) 3.255.388
Hoogte 27 m
Portaal  Portaalicoon   Azië
Kim Il-sungplein
Triomfboog

Pyongyang (uitspraak en verouderde schrijfwijze: Pjongjang of Pchenjan) is de hoofdstad en regeringszetel van Noord-Korea. De stad ligt in het zuidwesten van het land aan de rivier de Taedong en telt ruim 3 miljoen inwoners. Het is daarmee de grootste stad van het land.

Geschiedenis[bewerken]

Taedong Poort

De eerste nederzettingen aan de rivier zijn ongeveer 2000 jaar geleden gesticht. In 497 werd de stad de hoofdstad van het koninkrijk Koguryo. In 668 kwam dat koninkrijk ten val door aanvallen vanuit China, waarna de stad gedurende lange tijd van de kaart verdween.

Ongeveer 250 jaar later werd de stad opnieuw gesticht en het werd de tweede hoofdstad van het koninkrijk Koryo, naast Kaesŏng. Sindsdien is de stad blijven groeien, ondanks het feit dat het diverse malen aangevallen en veroverd werd, onder meer door Japanners en Mongolen.

In de Eerste Chinees-Japanse Oorlog (1894-1895) werd de stad vrijwel compleet verwoest. Vanaf 1910 volgde een periode van Japanse bezetting, die duurde tot het moment dat het Sovjet-leger de stad, tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945, bevrijdde.

Pyongyang werd na de oorlog uitgeroepen tot hoofdstad van het inmiddels afgescheiden noorden van Korea. De stad heeft daarna hevig geleden onder de Amerikaanse bombardementen in de Koreaanse Oorlog.

Pyongyang nu[bewerken]

Na de Koreaanse Oorlog werd er een vrijwel compleet nieuwe stad gebouwd, die het symbool moest zijn van het nieuwe, communistische Noord-Korea. De stad bestaat voor het grootste deel uit gebouwen in "stalinistische" stijl en typisch communistische betonnen flats. Niettemin zijn er enige gebouwen te vinden die in traditioneel Koreaanse stijl gebouwd zijn.

Op bijna iedere straathoek zijn beelden, posters of andere vormen van propaganda te vinden ter ere van de voormalige leiders en huidige leider van het land, respectievelijk Kim Il-sung zijn zoon Kim Jong-il en diens kleinzoon Kim Jong-un. Ook afbeeldingen van Lenin en Karl Marx, de grondleggers van het communisme, zijn talrijk aanwezig. Reclame was tot voor kort in het geheel niet te vinden; sinds 2004 zijn enkele propagandaposters vervangen door reclameposters voor het automerk Pyeonghwa Motors.

Op diverse plaatsen zijn grote monumenten ter ere van de leiders, het land of de juche-ideologie. Voorbeelden zijn de 170 meter hoge Juche-toren en de Triomfboog, die net iets groter is dan de Arc de Triomphe (Parijs). Het hoogste gebouw van de stad is het onvoltooide Ryugyong Hotel. Voltooid zou het met 329 meter een van de hoogste gebouwen ter wereld zijn.

Transport[bewerken]

Door de stad lopen lange, brede en kaarsrechte straten. Ook is er een netwerk van trams, bussen, trolleybussen en twee metrolijnen. De metro is, naar sovjet-Russisch voorbeeld, rijkelijk gedecoreerd met propagandistische kunst.

Vlakbij Pyongyang ligt de luchthaven Sunan. Een wekelijkse vlucht naar Peking is de belangrijkste reguliere internationale vlucht, maar regelmatig zijn er ook vluchten naar Bangkok, Macau, Vladivostok, Chabarovsk en Shenyang. Al deze vluchten worden verzorgd door de enige luchtvaartmaatschappij die landingsrechten heeft op Sunan, de nationale luchtvaartmaatschappij van Noord-Korea, Air Koryo.

Om de twee dagen is het mogelijk per trein naar de Chinese hoofdstad te reizen en eenmaal per week kan Moskou per trein bereikt worden.

Fotogalerij[bewerken]

Stedenbanden[bewerken]

Zie ook[bewerken]