Kim Il-sung

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kim Il-sung
Kim Il Sung Portrait-2.jpg
Geboren 15 april 1912
Vlag van Japan Heijo, Japans-Korea
Overleden 8 juli 1994
Vlag van Noord-Korea Pyongyang, Noord-Korea
Politieke partij Koreaanse Arbeiderspartij
Partner Kim Jong-suk † (1941 - 1949)
Kim Song-ae (1952 - 1994)
Eeuwig President van de Republiek
Huidige functie
Aangetreden 8 juli 1994
Voorganger ambt gecreëerd
1e President van Noord-Korea
Aangetreden 28 december 1972
Einde termijn 8 juli 1994
Voorganger ambt gecreëerd
Opvolger ambt opgeheven
1e Voorzitter van de Nationale Defensie Commissie van de Democratische Volksrepubliek van Korea
Aangetreden 1948
Einde termijn 1993
Voorganger ambt gecreëerd
Opvolger Kim Jong-il
1e Secretaris-generaal van de Koreaanse Arbeiderspartij
Aangetreden 30 juni 1949
Einde termijn 8 juli 1994
Voorganger ambt gecreëerd
Opvolger Kim Jong-il
1e Premier van Noord-Korea
Aangetreden 9 september 1948
Einde termijn 28 december 1972
Voorganger ambt gecreëerd
Opvolger Kim Il
Opperbevelhebber van de Noord-Koreaanse strijdkrachten
Aangetreden 1945
Einde termijn Juli 1994
Voorganger -
Opvolger Kim Jong-Il
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Politiek in Noord-Korea

Wapen van Noord-Korea

Dit artikel maakt deel uit van de serie:

Politiek in
Noord-Korea

Juche


Portaal  Portaalicoon  Politiek

Kim Il-sung (Hangul: 김일성, Hanja: 金日成) (Mangyongdae (nu Pyongyang), 15 april 1912 – Hyangsan-chalet, P'yŏngan-pukto, 8 juli 1994) was een Koreaans communistisch politicus, militair en schrijver die de Democratische Volksrepubliek Korea heeft geleid vanaf de stichting in 1948 tot zijn dood in 1994. Hij hield het ambt van premier van 1948 tot 1972 en het ambt van president van 1972 tot zijn dood. Daarna kreeg hij de titel Eeuwig President van de Republiek en bleef dus staatshoofd. Hij was ook voorzitter en secretaris-generaal van de Koreaanse Arbeiderspartij.

Tijdens zijn ambtstermijn als leider van Noord-Korea, regeerde hij de natie met autocratische macht en schiep een alles doordringende persoonsverheerlijking. Vanaf midden jaren 60 promootte hij zijn zelf ontwikkelde variant op een communistische nationale organisatie, Juche. Samen met de Zuid-Koreaanse leider, Park Chung-hee, werd Kim Il-sung genoemd in de top 100 Aziaten van de Eeuw door Time magazine (1999). Onlangs (2009) in de Library of Congress Country Study over Noord-Korea, wordt hij beschreven als "een van de meest intrigerende figuren van de twintigste eeuw". Hij overleefde Jozef Stalin met vier decennia, Mao Zedong met twee en bleef aan de macht tijdens de ambtstermijnen van zes Zuid-Koreaanse presidenten, negen Amerikaanse presidenten en eenentwintig Japanse ministers-presidenten.

Na zijn dood in 1994 werd hij opgevolgd door zijn zoon Kim Jong-il. Noord-Korea verwijst officieel naar Kim Il-sung als de "Grote Leider" (Suryong in het Koreaans 수령) en hij wordt aangeduid in de grondwet als de Eeuwige President van het land. Zijn verjaardag is een officiële feestdag in Noord-Korea.

Jonge leven[bewerken]

De geboorteplaats van Kim Il-sung in Mangyondae

Hij leefde sinds het einde van de jaren 20 in Mantsjoerije, in Noord-China, waar een grote Koreaanse kolonie gevestigd was. Kim werd lid van een communistische jeugdgroep. Nadat Mantsjoerije een 'onafhankelijke' staat werd onder de naam Mantsjoekwo onder Japanse 'protectie' (1931), sloot Kim zich aan bij de communistische guerrillabeweging. Gedurende de jaren 30 bestreed hij de Japanners en aansluitend, van 1938 tot 1945, verbleef hij in de Sovjet-Unie.

Premier en partijleider[bewerken]

Na de Japanse capitulatie keerde Kim naar Korea terug. Korea was op dat moment verdeeld in twee bezettingszones: een noordelijke Sovjet-zone en een zuidelijke Amerikaanse. Het was de bedoeling dat deze zones na het vertrek van de Sovjets en Amerikanen verenigd zouden worden, maar dat liep anders. De Sovjet-Unie introduceerde in het noorden een communistische economie en de Amerikanen in het zuiden een kapitalistische. Kim Il-sung werd door Jozef Stalin aangesteld als voorlopig regeringsleider van de noordelijke zone, terwijl Syngman Rhee door de Amerikanen werd aangesteld als voorlopig regeringsleider van de zuidelijke zone.

In 1948 werden de Republiek Korea (Zuid-Korea) en de Democratische Volksrepubliek Korea (Noord-Korea) opgericht. Kim Il-sung werd premier van Noord-Korea en tevens partijleider van de Koreaanse Arbeiderspartij.

Koreaanse Oorlog[bewerken]

Kim Il-sung was ervan overtuigd dat Zuid-Korea en Noord-Korea moesten worden verenigd tot één communistische staat. Op 25 juni 1950 vielen Noord-Koreaanse troepen Zuid-Korea binnen. Diezelfde dag nog nam de VN-Veiligheidsraad een resolutie aan waarin zij de Noord-Koreaanse inval scherp veroordeelde en beloofde Zuid-Korea hulp te bieden. Aanvankelijk boekten de Noord-Koreaanse troepen enorme successen en werd zelfs de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoel bezet. Nadat VN-contingenten echter in Korea waren geland keerde het tij voor het Noord-Koreaanse leger. Op 27 juli 1953 werd een wapenstilstand gesloten tussen het noorden en het zuiden en een (door beide zijden) streng bewaakte demarcatiezone ingesteld op de 38e breedtegraad.

Na de oorlog[bewerken]

Na de oorlog werd de landbouw gecollectiviseerd en de nog bestaande particuliere bedrijven genationaliseerd. Tot de dood van Stalin in maart 1953 volgde Kim Il-sung duidelijk de Russische lijn van het stalinisme. Na de dood van Stalin en de crisis tussen de Sovjet-Unie en China besloot Kim voor geen van beide landen te kiezen en bepleitte hij een 'neutrale' koers: met China én met de USSR werden vriendschapsverdragen gesloten (1961). Kim zocht ook toenadering tot Zuid-Korea om over een eventuele hereniging te praten, maar die moesten dan vooral gunstig uitpakken voor Noord-Korea. Deze besprekingen en toenadering liepen halverwege de jaren zeventig spaak.

In 1972 werd er een nieuwe grondwet aangenomen. Kim Il-sung werd president en bleef partijleider. De rol van de Koreaanse Arbeiderspartij werd sterk geaccentueerd. Kim bleef tot zijn dood in 1994 president.

Persoonsverheerlijking en voorzichtige toenadering tot het Westen[bewerken]

Kim Il-sungs mausoleum

Al direct na het aantreden van Kim als premier en partijleider van Noord-Korea in 1948 werden er standbeelden voor hem opgericht en gedichten geschreven om Kim te vereren als dank voor zijn inspanningen voor land en volk. Na de Koreaanse Oorlog werd Kim 'De Grote Leider'. De persoonsverheerlijking nam in de jaren zeventig echter bizarre vormen aan. Kim Il-sung werd verheerlijkt alsof hij een goddelijk persoon was. Alle successen waren volgens de propagandisten het werk van het Koreaanse volk, maar toch vooral van de 'Grote Leider'. Het door Kim Il-sung ontwikkelde Juche Idee (een filosofie) benadrukte de samenwerking tussen volk en leider. Tevens benadrukte het de speciale kenmerken van het Koreaanse volk.

Communistische leiders, zoals de Roemeense dictator Ceauşescu, raakten na staatsbezoeken aan Noord-Korea geïnspireerd door de cultus rondom Kim en introduceerden soortgelijke persoonlijkheidsverheerlijkingen in eigen land.

Mausoleum van Kim Il-sung in Pyongyang

Na de val van het communisme in Oost-Europa en in de Sovjet-Unie, moest Kim zich noodgedwongen richten op de Westerse landen, waaronder de VS. Hoewel economische hulp van het Westen werd geaccepteerd en de gesprekken over hereniging met Zuid-Korea weer op gang kwamen, bleef het stalinistische systeem van Kim overeind.

Kim Il-sung overleed op 8 juli 1994. Zijn zoon Kim Jong-il werd zijn opvolger als partijleider en werd voorzitter van de Defensieraad. Kim Il-sung werd te ruste gelegd in een groot, speciaal voor hem gebouwd, mausoleum. Nog steeds brengen enorme mensenmassa's een bezoek aan het mausoleum om hem te eren. De regering besloot hem de titel van 'Eeuwig President' toe te kennen. Veelal wordt er nog gezegd dat hij 'de president' is, hoewel die functie is afgeschaft. De titel 'Eeuwig President' heeft een symbolische reden.

Stamboom[bewerken]

 
 
 
 
Kim Hyŏng-jik
 
Kang Pan-sŏk
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kim Sŏng-ae
 
Kim Il-sung
 
Kim Jong-suk
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kim Young-sook
 
 
Song Hye-rim
 
Kim Jong-il
 
Ko Young-hee
 
Kim Ok
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kim Sul-song
 
Kim Jong-nam
 
Kim Jong-chul
 
Kim Jong-un
Voorganger:
Choi Jong Kun
President van Noord-Korea
1972-1994
Opvolger:
-
Voorganger:
-
Eeuwig President van de Republiek
1994-heden
Opvolger:
-
Voorganger:
-
Voorzitter van de nationale defensie commissie van Noord-Korea
1948-1993
Opvolger:
Kim Jong-il
Voorganger:
-
Secretaris-Generaal van de Koreaanse Arbeiderspartij
1946-1994
Opvolger:
Kim Jong-il
Voorganger:
-
Premier van Noord-Korea
1948-1972
Opvolger:
Kim Il