C (muziek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

C (ook wel do genoemd) is de eerste muzieknoot van de toonladder in C majeur (Do groot). In de Westerse muziek wordt met de do meestal gerefereerd aan de centrale do of C4 (eengestreept octaaf). De oude benaming voor de C is ut.

Op een pianoklavier ligt de C telkens voor de 2 zwarte toetsen.

Octavering[bewerken]

Musicologische benaming Helmholtznotatie Octaafnaam Frequentie (Hz)
C-1 Cˌˌˌ Subsubcontra-octaaf 8,176
C0 Cˌˌ Subcontra-octaaf 16,352
C1 Contra-octaaf 32,703
C2 C Groot octaaf 65,406
C3 c Klein octaaf 130,813
C4 c′ Eéngestreept octaaf 261,626
C5 c′′ Tweegestreept octaaf 523,251
C6 c′′′ Driegestreept octaaf 1046,502
C7 c′′′′ Viergestreept octaaf 2093,005
C8 c′′′′′ Vijfgestreept octaaf 4186,009
C9 c′′′′′′ Zesgestreept octaaf 8372,018

Grafische voorstelling[bewerken]

Voorstelling van de centrale C in 4 sleutels (achtereenvolgens: vioolsleutel, altsleutel, tenorsleutel en bassleutel).
Positie van de centrale C op het pianoklavier.