Charles Boyer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Charles Boyer
Charles Boyer in de trailer van Tovarich (1937)
Charles Boyer in de trailer van Tovarich (1937)
Algemene informatie
Geboren 28 augustus 1899
Overleden 26 augustus 1978
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Werk
Jaren actief 1920 - 1976
Beroep Acteur
(en) IMDb-profiel
(en) IBDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Charles Boyer (Figeac, 28 augustus 1899Phoenix, 26 augustus 1978) was een Frans acteur die in meer dan tachtig films speelde. Hij begon in Franse toneelstukken en films in de jaren twintig, maar zijn internationale doorbraak volgde met zijn Hollywoodfilms in de jaren dertig. Boyer had het imago van de typische Franse minnaar.

Leven en werk[bewerken]

Boyer werd geboren als zoon van de koopman Maurice Boyer en Augustine Louise Durand. Toen hij tien was stierf zijn vader aan een hartaanval.[1] Vanaf zijn elfde ontdekte Boyer het theater en de film. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bracht hij sketches voor soldaten terwijl hij in een hospitaal werkte. Hij studeerde korte tijd aan de Sorbonne en vertoefde zo veel mogelijk in het theatermilieu. Daarna volgde hij acteerlessen aan het Conservatorium van Parijs. Hij sprak Frans, Engels, Italiaans, Duits en Spaans.[bron?]

In 1920 kreeg hij zijn eerste rollen in het theater en de stomme film. In de daaropvolgende jaren speelde hij vaak de rol van minnaar en werd hij geliefd in Frankrijk. Boyer trok in 1929 naar Hollywood, waar hij een contract tekende bij MGM. In het begin speelde hij kleine rolletjes, bijvoorbeeld de Franse chauffeur in Red-Headed Woman (1932) met Jean Harlow. Dankzij zijn lage stem en zijn charmante uiterlijk werd hij steeds vaker gevraagd als de "French lover". Zijn eerste hoofdrol was in Caravan (1934), een romantische musical met Loretta Young waarvan ook een Franstalige versie werd uitgebracht.

In 1934 trouwde Boyer met de Britse actrice Pat Paterson. Het zou een lang en gelukkig huwelijk worden. Eerst woonden ze in Hollywood, later verhuisden ze naar Paradise Valley, Arizona.

De Franse film Mayerling (1936) was een internationaal succes. De film die echt een Hollywoodster van hem maakte, was The Garden of Allah (1936). De volgende jaren speelde hij in romantische films naast actrices als Marlene Dietrich, Greta Garbo en Irene Dunne. In Algiers (1938), de Amerikaanse remake van Pépé le Moko, schitterde hij naast Sigrid Gurie en Hedy Lamarr. Het tekenfilmfiguurtje Pepé le Pew is een parodie op Boyers personage in deze film.[2]

Charles Boyer en Ingrid Bergman in Gaslight (1944)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ging hij even bij het Franse leger en was hij actief betrokken bij het Franse verzet, maar al snel keerde hij terug naar Hollywood.[3] Hij speelde in romantische films als All This, and Heaven Too (1940) met Bette Davis en Hold Back the Dawn (1941) met Olivia de Havilland en Paulette Goddard. In 1942 verwierf hij de Amerikaanse nationaliteit. Een jaar later werd zijn enige kind Michael Charles Boyer geboren. In Gaslight (1944) speelde Boyer naast Ingrid Bergman een van zijn bekendste rollen: de mysterieuze echtgenoot Gregory Anton. In 1948 werd hij ridder in het Franse Légion d'honneur.

In de jaren vijftig speelde hij weer enkele hoofdrollen in Franse films, waaronder Madame de... (1953). In de Verenigde Staten speelde hij kleinere rollen in films als Around the World in Eighty Days (1956), naast werk voor radio en televisie. Zo speelde hij een gastrol in I Love Lucy. Ook als acteur in Broadwaymusicals oogstte hij succes. In 1951 won hij de Special Tony Award voor zijn rol in Don Juan in Hell.[4]

Na 1960 speelde hij oudere, soms komische rollen in films als How to Steal a Million (1966), Casino Royale (1967) en Barefoot in the Park (1967). Een persoonlijke tragedie overkwam hem in 1965 toen een partijtje Russische roulette fataal afliep voor zijn zoon Michael. Hij bleef echter actief, en maakte in 1966 een LP met bekende liefdesliedjes.

Boyer werd viermaal genomineerd voor een Oscar, maar won er geen. Hij heeft twee sterren op de Hollywood Walk of Fame.

Hij bleef acteren tot twee jaar voor zijn dood. Op 26 augustus 1978, twee dagen nadat zijn vrouw overleed ten gevolge van een hersentumor, beroofde Boyer zichzelf van het leven met een overdosis slaappillen, twee dagen voor zijn 79e verjaardag. Hij overleed in het ziekenhuis in Phoenix en werd naast vele andere filmsterren begraven in het Holy Cross Cemetary in Culver City, Californië.[5]

Filmografie[bewerken]

Film[bewerken]


Televisie[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties