Charles Plisnier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Charles Plisnier (Ghlin, 13 december 1896 - Brussel, 17 juli 1952) was een Belgisch schrijver en dichter. Hij is de oom van schrijver Charles Bertin. Sinds 1959 is een jaarlijkse literaire prijs naar hem genoemd.[1]

Biografie[2][bewerken]

Hij volgde humaniora aan het atheneum te Bergen van zijn 10 jaar waar hij al interesse toonde in het schrijven. Vanaf 1919 studeerde hij rechten aan de Vrije Universiteit van Brussel waarin hij later ook een doctoraat behaald in 1922. Hij was een aanhanger van het communisme, in het bijzonder van het trotskisme en wordt directeur van het Secours Rouge international. In 1928 is de Kommunistische Partij van België in een conflict beland en wordt hij uit de partij gezet. Hij sloot zich vervolgens aan bij de Belgische Werkliedenpartij. Hij nam ook deel aan het Nationaal Waals congres van 1945 te Luik waar hij het Rattachisme bepleitte. [3]. In Lettre ouverte à ses concitoyens (brief aan zijn medeburgers) die na zijn dood werd naliet stelt hij het federalisme als oplossing voor België en Europa voor.

Als schrijver werd hij in 1937 verkozen tot Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique en in hetzelfde jaar ook voorgedragen voor de Nobelprijs.

Zijn werk[4][bewerken]

Het graf van Charles Plisnier te Bergen
  • Voix entendues, gedichtbundel, (1913)
  • L'enfant qui fut déçu, gedichten, (1914)
  • Eve aux sept visages, gedichten, (1919)
  • La guerre des hommes, gedichten, (1920)
  • Réformisme ou révolution, essai, (1921)
  • Élégies sans les anges, gedichten, (1922)
  • Brûler vif, gedichten, (1923)
  • Prière aux mains coupées, gedichten, (1930)
  • Histoire sainte, roman, (1931)
  • Figures détruites, novelle, (1932)
  • Mésure de notre temps, essai, (1932)
  • Déluge, gedichten, (1933)
  • L'enfant aux stigmates, gedichten, (1933)
  • Fertilités du désert, gedichten, (1933)
  • Babel, gedichten, (1934)
  • Odes pour retrouver les hommes, gedichten, (1935)
  • Mariages, roman, (1936)
  • Périple, gedichten, (1936)
  • Sel de la terre, gedichten, (1936)
  • Faux Passeports, ou les mémoires d'un agitateur (Prix Goncourt 1937)
  • Sacre, gedichten, (1938)
  • Mort d'Isabelle (Meurtres T. I), (1939)
  • Présence du fils (Meurtres T. II), (1939)
  • Testament, gedichten, (1939)
  • Martine (Meurtres T. III), (1940)
  • Feu dormant (Meurtres T. IV) (1941)
  • Dieu le prit (Meurtres T. V) (1941)
  • Ma mère me prend par la main gedichten, (1941)
  • Ave Genitrix, gedichten, (1943)
  • Croix de Venus, novelle (1943)
  • L'homme nocturne, novelle (1943)
  • Hospitalité, toneel, (1943)
  • Une voix d'or, novelle, (1944)
  • Figures détruites, édition de 1932 augmenté d'Une voix d'or, (1945)
  • Héloïse, roman, (1945)
  • La Matriochka, roman, (1945)
  • Mes biens aimés (Mères - Chronique d'une famille bourgeoise Tome I), (1946)
  • Nicole Arnaud (Mères, Tome II), (1948)
  • Heureux ceux qui rêvent, novelle, (1948)
  • Vertu du désordre (Mères, Tome III), (1949) (3 jaarlijkse prijs van de roman van De Franse gemeenscha^p van België)
  • Beauté des laides, roman (1951)
  • itinéraire spirituel d'un romancier, (1951)
  • Folies douces, (1952)
  • L'homme et les hommes, essai, (1953)
  • Papiers d’un romancier, essai, (1954)
  • Lettres à mes concitoyens, essai, (1962)
  • La dernière journée

Erkentelijkheden[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties