Chen Cheng

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chen Cheng
Chen Cheng
Chen Cheng
陳誠
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 陳誠
Vereenvoudigd 陈诚
Hanyu pinyin Chén Chéng

Chen Cheng (traditioneel Chinees: 陳誠; vereenvoudigd Chinees: 陈诚; pinyin: Chén Chéng) (4 januari 1897, Qingtian, China - 5 maart 1965, Taipei, Taiwan) was een Chinees politiek en militair leider, en een van de commandanten van de Kwomingtang gedurende de Tweede Chinees-Japanse Oorlog en de Chinese Burgeroorlog. Nadat hij naar Taiwan vertrok aan het einde van de Chinese Burgeroorlog diende hij als gouverneur, vicepresident en premier van de Republiek China. Tevens vertegenwoordigde hij de Republiek China te Taiwan tijdens bezoeken aan de Verenigde Staten. Hij droeg eveneens bij aan het realiseren van landhervormingen en het verlagen van de belastingen, wat ervoor zorgde dat het communisme niet erg aantrekkelijk werd in Taiwan, waar boeren de mogelijkheid hadden om hun eigen stuk grond te bezitten. De goede reputatie van Chen duurt voort tot op de dag van vandaag in Taiwan. Zijn pseudoniem was Chen Tsyr-shiou (traditioneel Chinees: 陳辭修; versimpeld Chinees: 陈辞修; pinyin: Chén Cíxiū).

Jeugd[bewerken]

Chen werd geboren in Qingtian, Zhejiang, en slaagde op de militaire academie van Baoding (保定軍校) in 1922. Twee jaar later betrad hij de academie van Whampoa. Hier kwam hij in contact met Chiang Kai-shek, die aangesteld was als instructeur aan de academie. Chen voegde zich later bij het Nationale Revolutionaire Leger om mee te doen aan de Noordelijke Expeditie.

Diensttijd[bewerken]

Tijdens de Noordelijke Expeditie liet Chen zien dat hij over uitstekende leiderschapskwaliteiten beschikte. Binnen een jaar was hij gepromoveerd van de bataljons naar de divisies.

Na de expeditie werd Chen actief in oorlogen tegen krijgsheren. Zijn successen in deze gevechten zorgden ervoor dat hij opnieuw promotie kreeg, ditmaal als commandant van het 18e Leger.

Anti-Communistische campagnes[bewerken]

Chen werd in 1931 belast met de taak om het Rode Leger te bedwingen. Gedurende verschillende veldtochten met als hoofddoel het vinden van de hoofdkracht achter het Rode Leger, raakte Chen zwaargewond. Tijdens de vijfde veldtocht tegen de communisten, slaagde Chen er in eindelijk ze te verslaan, met als gevolg dat het Rode Leger haar epische Lange Mars begon.

Veldtochten tegen het Rode Leger kwamen tot een einde toen het Xi'an Incident plaatsvond, waarna het Rode Leger en de troepen van Chen, Chiang en de rest van de legerstaf besloten te samenwerken tegen het binnenvallende Japanse leger.

Oorlogstijd[bewerken]

Chen vertrok in 1938 naar Hubei om leiding te even aan zijn troepen in de Slag om Wuhan. Wuhan was toentertijd het provisorisch ingerichte hoofdkwartier van het Chinese leger in de strijd tegen de Japanners. Uiteindelijk lukte het de Japanners om de Chinezen te verslaan en op 25 oktober 1938 Wuhan in te nemen.

Tijdens voornoemde jaren van oorlog tegen de Japanners commandeerde Chen troepen tijdens de Slag om Changsha, de Slag om Yichang en de Slag om West Hubei. In 1943 werd Chen aangewezen als commandant van de Chinese troepen in de Amerikaanse operatie 'Burma theatre'. Later werd hij vervangen door Wei Li-huang vanwege ziekte.

Na de Tweede Chinees Japanse Oorlog werd Chen opperbevelhebber van de militaire staf. Hij volgde Chiangs orders op en begon met het binnenvallen van de door het Rode Leger "bevrijde" gebieden, wat het begin was van de Chinese Burgeroorlog.

In 1947 vertrok Chen naar Mantsjoerije om leiding te geven aan nationalistische troepen die daar tegen de communisten vochten. Hij maakte een cruciale fout door de lokale veiligheidsregimenten daar te ontbinden, waardoor de totale troepenmacht van het nationalistische leger van 1,3 miljoen naar minder dan 480.000 man daalde. Hij ontsloeg tevens een paar van de meest capabele nationalistische commandanten, zoals Du Yuming, Sun Li-jen, Zheng Dongguo en Chen Mingren. Als gevolg hiervan werd het nationalistische leger een aantal keer verslagen door het Rode Leger en verving president Chiang Kai Shek hem door generaal Wei Lihuang en generaal Fan Hanjie. Chen Cheng nam na deze domper lange tijd vrijaf om zich in Taiwan te laten behandelen voor een chronische maagkwaal waar hij last van had.

In Taiwan[bewerken]

Chiang wees Chen aan als gouverneur van Taiwan in 1949, in ogenschouw nemend dat Taiwan wel eens een van de bolwerken van de Kuomingtang kon worden in de nabije toekomst. Nadat de nationalistische troepen zich hadden terugtrokken van het vasteland van China naar Taiwan na verslagen te zijn door het Rode Leger, hield Chen belangrijke overheidsfuncties voor zichzelf, zoals vicepresident en premier van de Republiek China te Taiwan.

Tijdens zijn jaren in Taiwan introduceerde Chen verschillende land- en economische hervormingen en ontwikkelde de reconstructie van Taiwan. Hij begon ook enkele eerdere constructieplannen.

Chen stierf in 1965 aan tumoren in zijn lever. Zijn gecremeerde overblijfselen werden in augustus 1995 naar Fo Guang Shan, in het county Gaosyóng overgebracht, na 30 jaar in een aan hem gewijd park, bevattende een tevens aan hem gewijd museum, te hebben gelegen.

Persoonlijk leven[bewerken]

Chen trouwde met Tan Xiang, de dochter van Tan Yankai. Chen en Tans oudste zoon, Chen Li-an werd later politicus en deed mee aan presidentiële verkiezingen, zonder succes.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Dupuy, Trevor N. (1992) The Harper Encyclopedia of Military Biography,

New York