Clan of Xymox

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Clan of Xymox
Afbeelding gewenst
Achtergrondinformatie
Ook bekend als Xymox
Jaren actief 1981 - heden
Oorsprong Nijmegen, Nederland
Genre(s) Dark Wave (1981-1986)
New Wave (1987-1989)
House / Dance (1991-1994)
Rock / Elektronische muziek (1997-2007)
Label(s) Metropolis Records
Wing Records, PolyGram
4AD
Leden
Ronny Moorings
Mojca Zugna
Mario Usai
Yvonne de Ray
Ex-leden
Pieter Nooten
Anka Wolbert
Frank Weyzig
Willem van Antwerpen
Tom Ashton
Sharon Soffner
Rob Vonk
Nina Simic
Rui Ramos
Lilah
Paul Whittlesea
Denise Dijkstra
Agnes Jasper
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Clan of Xymox (van 1981-1983, en 1989-1997, kortweg Xymox genoemd) is een Nederlandse newwaveband die in de jaren tachtig opgang maakte en een belangrijke vertegenwoordiger van de darkwave werd.

Geschiedenis[bewerken]

Xymox werd in 1981 in Nijmegen opgericht door Ronny Moorings uit Roosendaal en Anka Wolbert (ook: Anke Wolbert) uit Eindhoven, beiden studenten.[1][2] Toen Wolbert naar Amsterdam diende te verhuizen, werd het project tijdelijk onderbroken. Moorings volgde haar echter, en uiteindelijk maakten ze samen het album Subsequent Pleasures, dat op 500 exemplaren uitgebracht werd en een verzamelobject is geworden. Deze eerste proeve trok enige aandacht over de landsgrenzen heen, en Xymox gaf een concert in Parijs. Met Pieter Nooten als synthesizerspeler, Moorings als zanger en Wolbert op de basgitaar begonnen ze hun eerste successen te oogsten. Nadat Moorings toevallig Dead Can Dance had ontmoet, traden ze enkele malen tezamen op, waardoor de groep een contract met het Britse label 4AD veroverde. Nooten verliet Xymox, maar kwam nog eens terug voor de opnames van het eerste album op 4AD, Clan of Xymox; voor concerten werd hij door Frank Weyzig vervangen. Later voegde Nooten zich weer bij de band, als mede-componist en live keyboard speler.[3][4]

Xymox veranderde in 1985, analoog met het album, zijn naam in Clan of Xymox. Het album bleek zeer succesvol; nog tijdens de Europese tournee werden er ruim 100.000 exemplaren van verkocht. Clan of Xymox werd eveneens door John Peel ontdekt, wat hun populariteit nog vergrootte. Definitieve bekendheid kreeg de band met het nummer 'A Day'; de videoclip hiervoor werd door 4AD aangekocht en via MTV en Super Channel verspreid.

In de Verenigde Staten bereikte Xymox in 1989 nummer 1 in de Import-Charts met het nummer 'A Million Things'.[bron?] Het album uit dat jaar, Twist of Shadows, verkocht meer dan 300.000 exemplaren in Amerika; Xymox was nu een contract met Polygram aangegaan, en werd een groot commercieel succes. Het verdere album Phoenix volgde; in 1991 verliet Wolbert de groep, en ook Nooten trok zich definitief terug. Begin jaren 90 werd het enigszins stil rond Xymox: de band verkeerde in een ernstige identiteitscrisis en dat had zijn nefaste invloed op de muziek. Veel fans die de versmelting van Darkwave en klassiekere Synthpop op Twist of Shadows wisten te waarderen, knapten af op de 'halsstarrige' pogingen van Xymox om mee te kunnen met de Acid Beat en de Eurohouse-hype. De stijl was commerciëler geworden, de albums uit de vroege jaren 90 vertoonden sterke dance-invloed, en in 1993, na de volledig geflopte Headclouts-plaat, werd Xymox stilgelegd.

In 1997 werd het project opnieuw opgepikt, nu weer onder de naam Clan of Xymox. Albums als Hidden Faces en Creatures negen opnieuw naar de gothic rock van weleer en werden positief onthaald. De albums Farewell en Breaking Point vertoonden echter ook (zij het zeer donkere en mistroostige) invloeden van future pop, die - allicht vooral bij traditionele liefhebbers van gothrock - enige kritiek uitlokten.

Met het album 'In Love We Trust' keerde men in 2009 gedeeltelijk terug naar de oude gothrocksound uit de jaren 80, al zijn er ook behoorlijk wat verwijzingen naar de latere Darkwave-ontwikkelingen.

Clan of Xymox vertoont een aantal diverse invloeden: de combinatie van synthesizers met gitaren doet enerzijds aan Britse new-wave-gitaarbands als Bauhaus of The Sisters of Mercy denken, en tendeert anderzijds ook naar Duitse industrial-groepen als DAF of Einstürzende Neubauten. De noemer darkwave kan men wel aan Clan of Xymox toekennen -volgens sommige fans heeft Clan of Xymox zelfs de fundamenten van dit genre gelegd- afgaand op de ietwat melancholische stemming en chromaticiteit van vele melodieën. Ook gaan de bandleden in het zwart gekleed, met de typerende gothic-make-up.

Twist of Shadows, de onder de Xymox uitgebrachte plaat in 1989, wordt dan weer vaak bestempeld als een meer commerciële vorm van Dark Wave. De nummers van dat album waren zeer donker en melancholisch, doch nog net poppy genoeg om ook de liefhebbers van meer commerciële New Wave aan te spreken. Twist of Shadows verscheen echter helemaal op het einde van de jaren 80 en dit was feitelijk te laat om nog echt commercieel met Darkwavemuziek te kunnen doorbreken. De plaat is dan ook altijd min of meer een unicum gebleven.

Discografie[bewerken]

Albums als Xymox[bewerken]

  • 1983 Subsequent Pleasures (EP)
  • 1989 Twist of Shadows
  • 1991 Phoenix
  • 1992 Metamorphosis
  • 1993 Headclouds

Albums als Clan of Xymox[bewerken]

  • 1985 Clan of Xymox
  • 1986 Medusa (met producer John Fryer)
  • 1997 Hidden Faces
  • 1999 Creatures
  • 2000 Live
  • 2001 Notes from the Underground
  • 2003 Farewell
  • 2006 Breaking Point
  • 2009 In Love We Trust
  • 2011 Darkest Hour
  • 2012 Kindred Spirits

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties