Corylus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Corylus
Hazel Catkins.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Fagales
Familie: Betulaceae (Berkenfamilie)
geslacht
Corylus
L. (1753)
Turkse hazelaar; stamomtrek 345 cm (2007)
Turkse hazelaar; stamomtrek 345 cm (2007)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Corylus is een geslacht van bladverliezende heesters en bomen, van de gematigde streken van het noordelijk halfrond. Het geslacht wordt meestal in de berkenfamilie (Betulaceae) ondergebracht, hoewel sommige botanici er de voorkeur aan geven om het geslacht in een aparte familie te plaatsen, de hazelaarfamilie (Corylaceae).

Soorten[bewerken]

Corylus colurna - boomhazelaar

Van onderstaande soorten komt alleen de gewone hazelaar in België en Nederland in het wild voor.

Hiernaast bestaan verschillende hybriden bijvoorbeeld Corylus ×colurnoides (Corylus avellana × Corylus colurna).

Bladen en noten van de boomhazelaar

.

De ronde bladeren hebben een dubbelgetande rand. De bloemen verschijnen al vroeg in het voorjaar, voor het verschijnen van de bladeren. De mannelijke katjes zijn zacht geel en 5-12 cm lang. De vrouwelijke katjes zijn erg klein, verborgen in de knoppen, terwijl alleen de rode 1-3 mm lange stijl zichtbaar is. De zaden zijn nootjes van 1-2,5 cm lang en 1-2 cm breed. De schil omgeeft de noot gedeeltelijk tot volkomen, en de vorm van de schil is belangrijk bij de determinatie van de soort.

Ecologie[bewerken]

Rups van de maanvlinder

De hazelaars zijn waardplant voor de larven van:

Gebruik[bewerken]

Hazelnoten

De eetbare noten die we als hazelnoot kennen zijn afkomstig van de hazelaar. Deze grote struik wordt veel om haar noten aangeplant. Noten worden ook geoogst van Corylus filbert, Corylus maxima en enkele andere soorten.

Het hout werd traditioneel als hakhout gekweekt. De takken werden op het platteland wel als hekwerk gebruikt. De takken zijn taai maar buigzaam.

De turkse hazelaar wordt in Europa en Noord-Amerika gekweekt als sierboom. De boom wordt tot 35 meter hoog. De rechtopgaande stam kan 1,5 meter dik worden. De boom kan moeilijke omstandigheden goed verdragen, waardoor hij de laatste decennia van de 20e eeuw ook in stedelijke gebieden populair is geworden.

Externe links[bewerken]