Cyrille Offermans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Cyrille Offermans (Geleen, 8 april 1945) is een Nederlands essayist en criticus. Hij publiceert met name in De Groene Amsterdammer, Vrij Nederland, De Standaard en Raster. Bij die laatste werkte hij tevens als redacteur. Voor zijn tweede essaybundel De kracht van het ongrijpbare ontving Offermans in 1983 de Jan Greshoffprijs. In 2001 ontving hij de Pierre Bayle-prijs voor zijn werk als literatuurcriticus.

Bibliografie[bewerken]

  • Materialistiese literatuurteorie (1973)
  • De estetiese teorie van Adorno en Benjamin: een inleiding (1977)
  • Macht als trauma: essays over de kritische theorie van de Frankfurter Schule (1982)
  • De kracht van het ongrijpbare (1983, gelauwerd met de Jan Greshoffprijs)
  • De mensen zijn mooier dan ze denken (1985)
  • Schrijnende hiaten: notities bij het schilderwerk van Elizabeth de Vaal uit de periode 1973-1985 (1986)
  • Niemand ontkomt: hoofdstukken uit de geschiedenis van de Verlichting (1988)
  • Een evenwichtskunstenaar: Paul Klee (1989)
  • Lichtenberg: scènes op de drempel van de moderne tijd (1990)
  • Openluchtconcert: parva aesthetica (1991)
  • Het literair klimaat 1986-1992 (1993)
  • Sporen van Montaigne (1994)
  • Dag lieve vis (1996)
  • De vogelman (1996)
  • Dossier Simon N. (1997)
  • De ontdekking van de wereld (2000, in 2001 gelauwerd met de Busken Huetprijs)
  • Rosa (2000)
  • Het licht der rede. De Verlichting in brieven, essays en verhalen. Samengesteld en ingeleid door Cyrille Offermans (2000)
  • Ver van huis. Denken in beweging (2003)
  • Vlek als levenswerk. Lucebert op papier (2006)
  • Waarom ik moet liegen tegen mijn demente moeder (2006)
  • Schipbreuk. Over kennis, cultuur en beschaving (2008)
  • Een verpakkingsspecialist. Over Willem Elsschot (2010)
  • Dood van een leraar (2011)

Hij publiceerde ook artikelen o.a. in De Gids en Ons Erfdeel.

Bronnen, noten en/of referenties