DHC Delft

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
DHC
Naam Delfia Hollandia Combinatie
Opgericht 17 maart 1910
Plaats Delft
Complex Gemeentelijk Sportpark Brasserskade
Aantal velden 3 (2 kunstgras)
Trainer Rob de Lange
(Hoofd)sponsor Bex Beveiliging
Competitie Zondag hoofdklasse A (2014/15)
Website www.dhc-delft.nl
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Tenue
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Historisch tenue
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

DHC (Delfia Hollandia Combinatie) is een Nederlands amateurvoetbalclub uit Delft, opgericht op 17 maart 1910. DHC heeft van 1955 tot juni 1968 betaald voetbal gespeeld, onder de namen DHC – 11 seizoenen - en Xerxes/DHC’66 – twee seizoenen –. De clubkleuren zijn zwart shirt met donkergroene verticale baan, witte broek en witte kousen. DHC speelt sinds 1960 aan de Delftse Brasserskade. DHC is ook een aantal seizoenen betaald voetbalclub geweest, maar dit eindigde in een faillissement.

Geschiedenis[bewerken]

De eerste jaren[bewerken]

DHC start zijn voetbalwedstrijden aan de Delftse Buitenwatersloot met vier elftallen. Al in 1916 moest de club enkele honderden meters verhuizen naar de Laan van Vollering, toen nog onbebouwd terrein aan de zuidkant van Delft en de spoorlijn Den Haag - Rotterdam. Daar verrijst in 1928 een houten overdekte zittribune met een clubhuis en ook de andere delen van het veld krijgen later tribunes. De maximale capaciteit van het stadionnetje ligt zo rond de 15.000 toeschouwers. Deze zijn er ook regelmatig. DHC startte haar competitie in de eerste klasse HVB (Haagsche Voetbal Bond) en werd daarvan kampioen in 1915 en promoveerde zodoende naar de derde klasse NVB (Nederlandsche Voetbal Bond). Het seizoen erop promoveerde DHC direct door naar de tweede klasse waar het moeite had zich staande te houden. In 1922 werd voor het eerst een trainer aangesteld: de Engelsman Gus Smith. Uiteindelijk bouwde de club succesvol door en werden kampioenschappen (van de tweede klasse) behaald in 1923, 1925 (tevens in dat jaar winnaar van de lokale ‘Zilveren Bal’-competitie), 1927 en 1930. Ieder keer moesten tegen andere clubs promotie-/degradatiewedstrijden worden gespeeld om promotie naar de eerste klasse maar dit lukte pas bij het kampioenschap van 1932. Net als het Haagse ADO beleefde DHC juist in de eerste oorlogsjaren grote successen. In 1941 werd het bijna afdelingskampioen maar moest de eer aan ADO laten. Daarna ging het elke jaar iets minder en in 1949 degradeerde DHC naar de tweede klasse KNVB. In 1951, na promotiewedstrijden met EBOH uit Dordrecht, kwam DHC weer in de eerste klasse terecht maar in 1953 volgde weer degradatie.

Betaald voetbal[bewerken]

In 1955 is overgegaan tot het betaalde voetbal; DHC begon op het laagste niveau. Dit was toen de Eerste divisie. De club eindigde onderin en werd daarom een seizoen later in de nieuwe Tweede divisie ingedeeld. Dieptepunt was de laatste plaats in het seizoen 1957/58. Een seizoen later volgde promotie naar de Eerste divisie door een tweede plaats. Bekende spelers uit die tijd zijn Piet van Miert, Cor van Galen, Karel Jansen (de latere oprichter van de spelersvakbond VVCS) en Joop Fluit.

De opening van de nieuwe Delftse sportaccommodatie (mei 1960) aan de Brasserskade was een grote vooruitgang voor DHC. De accommodatie was voor die tijd zeer modern. Er verrees een geheel betonnen ring met staanplaatsen rond het veld en aan de zuidelijke kant een overdekte stalen tribune, inmiddels erkend als gemeentelijk monument.[1] Het was een veelgebouwd model van architect van Stockkum, ook wel het Elascon model genoemd. Het nieuwe stadion kon 18.000 toeschouwers te gast hebben. In 1961 komt de eerste voltijds trainer op de loonlijst van DHC: de Oostenrijker Friedrich Donenfeld en eindigt DHC op de tweede plaats. Om een plaats in de eredivisie te kunnen bemachtigen moet een beslissingswedstrijd tegen De Volewijckers worden gespeeld. Na een in 2-2 geëindigde eerste wedstrijd verliest DHC de tweede wedstrijd met 3-1. In het seizoen 1961/62 wordt bijna weer gepromoveerd, nu is Fortuna Vlaardingen echter te sterk en wordt in de competitie om de KNVB beker de finale gehaald. Hier is Sparta op Spangen echter in de verlenging met 1-0 te sterk. Halverwege de jaren 1960 vallen, op een halvefinaleplaats in de KNVB beker na, de prestaties erg tegen. Het verloop onder de spelers is groot. Financieel en organisatorisch gaat het ook niet goed met DHC. Verloop onder voorzitters en tegenvallende bezoekersaantallen zijn niet goed voor de continuïteit. Het voortbestaan van de club wordt in die tijd gevonden in een splitsing van de betaald voetbaltak en de amateurafdeling. Dit is een feit in juni 1966. De betaalde tak heet vanaf dan DHC’66. Toch heeft dit besluit vele negatieve gevolgen. Eén daarvan is dat de amateurtak veel leden verliest en het eerste amateurteam wordt door de KNVB in de vierde klasse geplaatst. Ondanks de hoge verwachtingen krijgt DHC bij de gemeente Delft geen verdere steun en ook het bedrijfsleven laat het massaal afweten. Na negen wedstrijden in het seizoen 1965/66 staat de club onderaan. Het publiek begint te mokken en voorafgaand aan de thuiswedstrijd tegen RBC sloopt men het scorebord en de doelen in het stadion. In dat seizoen eindigt DHC als vierde van onderen. De KNVB stuurt ondertussen op sanering van een grote hoeveelheid betaald voetbalclubs aan. DHC – dat opereert onder de rook van Haagse en Rotterdamse clubs – wordt genoemd als één van de saneringskandidaten. DHC vindt echter dat als het sportief weer beter gaat, de toeschouwers vanzelf weer komen. In 1967 moet DHC'66 fuseren met het ook in moeilijkheden verkerende Xerxes uit Rotterdam. Op 19 mei 1967 werd in het Rijswijkse 'Hoornwyck' de fusie bekrachtigd tussen Xerxes en DHC'66: de nieuwe naam wordt Xerxes/DHC’66. Het mag dan wel in de eredivisie uitkomen en wordt zelfs eenmaal 7e. De club heeft met spelers als Willem van Hanegem, Eddy Treijtel en Hans Dorjee veel kwaliteit in huis en dit geeft DHC hoop. Het betaald voetbal houdt het nog twee jaar vol. Een hoogtepunt is de 0-1-overwinning op Feyenoord in de Kuip. In 1969 valt het doek. Van Hanegem en Treijtel zijn voor Feyenoord, Dorjee gaat verder met het Haagse Holland Sport. Xerxes en DHC gaan weer uit elkaar.

Terug bij de amateurs[bewerken]

In 1983 en 1985 worden de Delftenaren algeheel zondagkampioen van Nederland en in 2008 speelt DHC eerste klasse B. (Ook Xerxes wordt zelfs in 1980 een keer algeheel amateurkampioen van Nederland.)

In het jubileumjaar 2010 is DHC gepromoveerd naar de Hoofdklasse. Door de introductie van de Topklasse in het seizoen 2010/11 bleef de club actief op het een na hoogste amateurniveau.

Erelijst[bewerken]

Algemeen zondagkampioenschap
Kampioen in 1983, 1985
Districtsbeker West II (Zondagclubs)
Winnaar in 1979

Resultaten betaald voetbal 1955 - 1967[bewerken]

14 C
8 B
14 A
2 A
5 B
2 B
2 A
6
8
12
8
20
56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67
Eerste divisie
Tweede divisie
Eerste klasse

Resultaten amateurvoetbal 2011 - 2014[bewerken]

9
A
11
A
5
A
9
A
11 12 13 14
Hoofdklasse

Bekende speler(s)[bewerken]

De bekendste international van DHC is Joop van Nellen. Hij speelde vanaf 1928 27 keer in Oranje. In het seizoen 2013/2014 spelen onder meer Jordy Brouwer, ex Liverpool FC, Ricky van den Bergh, ex Sparta en ADO Den Haag en Erwin Friebel, ex Almere City bij DHC.

Tenue[bewerken]

Het jubileumtenue heeft een wit shirt met een groen-zwarte V rondom de hals, een witte broek en groen-zwart gestreepte sokken. Er is voor gekozen om in het seizoen 2010/11 ook in dit shirt aan te treden door de vele complimenten die de club heeft gekregen over het shirt.

Externe link[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties
  1. Zoek een monument. Gemeente Delft (29 oktober 2013) Geraadpleegd op 12 oktober 2013