| Diego Milito |
 |
| Persoonlijke informatie |
| Volledige naam |
Diego Alberto Milito |
| Bijnaam |
'Il Principe' (De Prins) |
| Geboortedatum |
12 juni 1979 |
| Geboorteplaats |
Bernal, Argentinië |
| Lengte |
183 cm |
| Gewicht |
78 kg |
| Clubinformatie |
| Spelend bij |
 Internazionale |
| Rugnummer |
22 |
| Positie |
Aanvaller |
| Contract tot |
2014 |
| Senioren |
|
|
| Interlands |
|
|
|
|
Diego Alberto Milito (Bernal, Buenos Aires, 12 juni 1979) is een Argentijns betaald voetballer die bij voorkeur als centrumspits speelt. Hij tekende voor seizoen 2009/10 een contract bij Internazionale, dat hij in juli 2010 verlengde tot aan de zomer van 2014.[1] In januari 2003 debuteerde hij in het Argentijns voetbalelftal, waarvoor hij daarna meer dan twintig interlands speelde.[2]
In 1999 begon Milito's profcarièrre bij het Argentijnse Racing Club. In de winterstop van het seizoen 2003/2004 maakte hij de overstap naar het Italiaanse Genoa CFC, dat op dat moment uitkwam in de Serie B. Na twee succesvolle seizoenen in Italië werd Genoa aan het einde van het seizoen 2004-2005 door de Italiaanse voetbalbond gedegradeerd naar de Serie C1 vanwege zwendelpraktijken. Milito zag zich gedwongen de club te verlaten en vertrok naar Real Zaragoza. Zijn broer, Gabriel, voetbalde daar toen al twee seizoenen. In de drie volgende seizoenen scoorde hij 45 doelpunten in 87 duels. In 2007 eindigde hij met één doelpunt minder dan Ruud van Nistelrooij op de tweede plaats van de Spaanse topschutterslijst.
Voor aanvang van het seizoen 2008/2009 besloot Milito verrassend terug te keren naar het inmiddels naar de serie A gepromoveerde Genoa. In het begin van het seizoen zette de Argentijn deze positieve lijn voort en was hij een tijd lang voorlopig topschutter van de hoogste Italiaanse voetbaldivisie. Uiteindelijk bereikte hij een totaal van 24 doelpunten en had zo een groot aandeel in de verrassende vijfde plaats voor Genoa. Hij werd voor zijn prestaties uiteindelijk beloond met een transfer naar Italiaans kampioen Internazionale.
In 2010 won Milito met Inter de Champions League door beide doelpunten te maken in de met 2-0 gewonnen finale tegen Bayern München (gespeeld in Madrid). Mede hierdoor werd hij in januari 2011 verkozen tot speler én buitenlandse speler van het jaar in de Serie A, prijs naar beste Italiaan ging naar Udinese-spits Di Natale.[3]
Op 14 februari 2013 viel Milito in het Europa League duel tegen het Roemeense CFR Cluj uit met een zware knieblessure. Hij liep ernstige schade op aan zowel zijn voorste kruisband als de collaterale band in zijn knie en staat naar alle waarschijnlijkheid zes tot negen maanden buitenspel. [4]
Interlandcarrière [bewerken]
Milito maakte zijn debuut voor de nationale ploeg van Argentinië op 31 januari 2003 in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Honduras (1-3), net als Lucho González. Milito nam in dat duel de gelijkmaker (1-1) voor zijn rekening en moest in de 80ste minuut plaatsmaken voor César Garignano. Zijn laatste interland dateert van 8 oktober 2010, toen Argentinië het in een oefenduel opnam tegen Japan.[5]
| Seizoen |
Club |
Wedstrijden |
Doelpunten |
| 1999/2000 |
 Racing Club |
11 |
1 |
| 2000/2001 |
Racing Club |
35 |
2 |
| 2001/2002 |
Racing Club |
38 |
9 |
| 2002/2003 |
Racing Club |
35 |
14 |
| 2003/2004 |
Racing Club |
18 |
8 |
| 2003/2004 |
 Genoa CFC |
20 |
12 |
| 2004/2005 |
Genoa |
39 |
21 |
| 2005/2006 |
 Real Zaragoza |
36 |
15 |
| 2006/2007 |
Real Zaragoza |
37 |
23 |
| 2007/2008 |
Real Zaragoza |
35 |
15 |
| 2008/2009 |
Genoa |
31 |
24 |
| 2009/2010 |
Internazionale |
35 |
22 |
| 2010/2011 |
Internazionale |
23 |
5 |
| 2011/2012 |
Internazionale |
33 |
24 |
| 2012/2013 |
Internazionale |
20 |
9 |
| Totaal |
|
446 |
204 |
- Internazionale
- 2010
| Bronnen, noten en/of referenties
|
.jpg)
Internazionale
Racing Club
Real Zaragoza
