Dikobaltoctacarbonyl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dikobaltoctacarbonyl
Structuurformule en molecuulmodel
Molecuulmodel van dikobaltoctacarbonyl(isomeer 1)
Molecuulmodel van dikobaltoctacarbonyl
(isomeer 1)
Molecuulmodel van dikobaltoctacarbonyl(isomeer 2)
Molecuulmodel van dikobaltoctacarbonyl
(isomeer 2)
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
Co2(CO)8
IUPAC-naam dikobaltoctacarbonyl
Molmassa 343,96308 g/mol
SMILES
[CH-]=O.[CH-]=O.[C-]#[O+].[C-]#[O+].[C-]#[O+].[C-]#[O+].[C-]#[O+].[C-]#[O+].[Co].[Co+2]
CAS-nummer 10210-68-1
EG-nummer 233-514-0
PubChem 25049
Beschrijving Oranje kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H302 - H304 - H315 - H317 - H351 - H361 - H373 - H412
EUH-zinnen geen
P-zinnen P273 - P280 - P301+P310 - P331
Opslag Gescheiden van sterk oxiderende stoffen. Goed gesloten en in een goed verluchte ruimte bewaren.
VN-nummer 3281
ADR-klasse Gevarenklasse 6.1
MAC-waarde 0,1 mg/m³
LD50 (ratten) (oraal) 754 mg/kg
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur oranje
Dichtheid (bij 18°C) 1,73 g/cm³
Smeltpunt 51 °C
Kookpunt 52 °C
Dampdruk (bij 20°C) ±200 Pa
Goed oplosbaar in hexaan
Onoplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur monoklien
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Dikobaltoctacarbonyl is het anorganische kobaltverbinding met als formule Co2(CO)8. De stof komt voor als oranje kristallen, die onoplosbaar zijn in water. De stof is pyrofoor.

Synthese[bewerken]

Dikobaltoctacarbonyl kan worden bereid uit een reactie van kobalt(II)-zouten en koolstofmonoxide onder hoge druk. De reactie gaat meestal door in aanwezigheid van een cyanide, die min of meer dienst doet als katalysator.

Isomerie[bewerken]

In een hexaan-oplossing bestaat de stof als 2 isomeren, die snel in elkaar kunnen overgaan:

Isomeren van dikobaltoctacarbonyl.

De minst stabiele structuur is die waarin een enkele Co-Co-verbinding aanwezig is (links). De andere structuur is dominanter en heeft 2 zogenaamde brugverbindingen (Co-CO-binding). Het overgaan van de ene in de andere structuur gaat meestal van de minst naar de meest stabiele structuur (lange pijl naar rechts). De afstand tussen de kobaltatomen bedraagt bij beide structuren 2,52 Ångström, de afstanden tussen de Co-CO (gewone binding) en de Co-CO-binding (brugbinding) bedragen respectievelijke 1,80 en 1,90 Ångström.[1]

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verwarming of onder invloed van lucht, met vorming van giftige dampen van koolstofmonoxide en kobalt. Ze reageert met oxiderende stoffen, waardoor kans op brand ontstaat.

De stof is irriterend voor de ogen en de huid, en sterk irriterend voor de luchtwegen. Inademing van kan longoedeem veroorzaken.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) G.G. Sumner, H.P. Klug & L.E. Alexander (1964) - The crystal structure of dicobalt octacarbonyl, Acta Crystallographica, 17 (6), pp. 732-742