Eén van de acht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eén van de acht
Genre Spelshow
Speelduur 90-120 minuten
Bedenker Theo Uittenbogaard
Presentatie Mies Bouwman
Regie Ben de Jong
Muziek Tony Nolte
Land van oorsprong Vlag van Nederland Nederland
Taal Nederlands
Uitzendingen
Start 1969
Einde 1973
Netwerk VARA (1970-1973)
Prijzen
Gouden Televizier-Ring 1972
Portaal  Portaalicoon   Televisie

Eén van de acht was een Nederlandse televisiefamilieshow, die oorspronkelijk van 1969 tot 1973 werd uitgezonden bij de VARA. De show werd gepresenteerd door Mies Bouwman en brak alle kijkcijferrecords.

Oorsprong[bewerken]

Het programma werd in 1969 tijdens een brainstormsessie, onder andere met de eerste televisieregisseur van het programma, Ben de Jong, in Studio Concordia te Bussum bedacht door de jonge VARA-medewerker Theo Uittenbogaard, die daar overigens niets voor ontving. Mies Bouwman stond erop om het programma in ieder geval te laten eindigen met het laten zien en onthouden van prijzen, die via een lopende band aan de winnaar zouden moeten worden getoond. Die lopende band had zij eerder gezien in een programma van de Duitse quizmaster Hans-Joachim Kulenkampff, dus dat idee was geenszins origineel, maar wel een succes.

De show[bewerken]

Eén van de acht werd vanaf 1970 eens per maand op zaterdagavond rechtstreeks uitgezonden door de VARA. Geregeld liep het programma (net als Voor de vuist weg) uit en overschreed het ruimschoots de voor het programma gereserveerde tijd van ongeveer 2 uur. Het Orkest Tony Nolte zorgde voor de muzikale begeleiding.

Vier tweetallen namen het tegen elkaar op in allerlei spelletjes, waarna er uiteindelijk twee personen in de finale terechtkwamen. Deze moesten na elkaar in een witte stoel plaatsnemen om drie algemene kennisvragen te beantwoorden. Om de spanning te verhogen werd er een spotlicht op de persoon geplaatst, nadat Mies de inmiddels historische woorden “Licht uit, Spot aan” had uitgesproken.

De winnaar mocht in de finale achter de lopende band plaatsnemen en zat achter een schot waarin een deurtje openging waarna dan gedurende één minuut (onder een begeleidend muziekje van Tony Nolte) allerlei artikelen voorbijkwamen, inclusief een vraagteken. De voorwerpen die de winnaar daarna binnen een minuut kon opsommen, wat op de band werd opgenomen en kon worden teruggeluisterd, mocht hij of zij meenemen. Het vraagteken stond vaak voor een reis, of een prijs die te groot was om op het piramidevormig podium te kunnen worden geplaatst.

Tussen de spelrondes door traden ook bekende artiesten op. De popgroep The Osmonds en Denny Willis & Hunting Quartet met hun revueact "The Fox" dankten er hun bekendheid in Nederland aan. Anderen die in het programma optraden waren onder anderen Wim Sonneveld en Ed Nelson, dokter Rossi uit Peyton Place. Tijdens de laatste uitzending voor de VARA in 1973 zongen Johnny en Rijk Mies Bouwman toe. Hun lied "Dag, één van de acht" (een variatie op 'Oh Waterlooplein') werd zelfs op single uitgebracht.

Het idee van dit programma was zo goed dat het ook met veel succes in het buitenland werd uitgezonden. Rudi Carrell presenteerde het in Duitsland als Am laufenden Band en Bruce Forsyth in Engeland als The generation game.

Eenmalige revivals[bewerken]

In 1974 stapte Mies Bouwman over naar de AVRO. Daar presenteerde ze 'Een mens wil... (op de vrijdagavond wel eens even zitten en een beetje lachen want er is al genoeg ellende op de wereld)', het programma wat destijds dé opvolger van Eén van de acht moest worden, waar kijkers wensen naar konden insturen. Bij uitzending van dit programma in januari 1976, was er de wens: Doe nog eens een keer Eén van de acht. Zodoende dat vanaf januari 1976 weer een aantal afleveringen van Eén van de acht werden uitgezonden en het programma 'Een mens wil...' weer verdween.

In 1990 is er een nieuwe versie van het programma geproduceerd voor RTL 4, met als presentatoren Jos Brink en Lucie de Lange. Dit had echter niet het succes dat men wenste te hebben, dus na 1 seizoen werd het programma al geschrapt. In 1995 presenteerde Paul de Leeuw een eenmalige editie, wegens het 70-jarig bestaan van de VARA. In 2008 kwam Henny Huisman met een eenmalige editie bij de EO, er werd toen geld ingezameld voor de Leprastichting. De muziek van de eenmalige edities uit 1995 en 2008 was in handen van het Combo van Cor Bakker.

Prijzen[bewerken]

De show won in 1972 de Gouden Televizier-Ring.

Bron[bewerken]