Emo van Bloemhof
Emo van Bloemhof, O. Praem., ook wel genoemd Emo van Huizinge (verm. Fivelingo, ca. 1175 - Wittewierum, 1237) was een premonstratenzer geestelijke en abt in het toenmalige Friesland, de huidige provincie Groningen.
[bewerken] Leven en werk
Hij studeerde aan drie beroemde universiteiten, die van Parijs, Orléans en Oxford. Hij geldt voor Oxford, waar hij bekend staat als Emo van Friesland, als de eerste buitenlandse student. Hij zou er in 1190 aan zijn studie begonnen zijn.[1]
Na terugkeer uit Oxford rond 1200 werd hij enige tijd schoolmeester in Westeremden, waarna hij tot pastoor van Huizinge werd gekozen. In 1208 trad hij in in het klooster van zijn neef Emo van Romerswerf. Dit klooster sloot zich in 1209 aan bij de Premonstratenzer orde. Door een schenking van de kerk van Wierum (Wittewierum) stichtte hij daar het mannenklooster Bloemhof. Omdat de schenking van de kerk werd teruggedraaid door de bisschop van Münster (de Groninger Ommelanden waren deel van dat bisdom) reisde Emo in 1211-1212 naar Rome om de beslissing van de bisschop bij paus Innocentius III ter discussie te stellen.
Het belang van Emo ligt vooral in de kroniek die hij is begonnen over het klooster Bloemhof te Wittewierum ten noordoosten van de stad Groningen. De tekst, voluit Kroniek van het klooster Bloemhof te Wittewierum, is in meerdere handschriften bewaard gebleven en geeft een beeld van de dertiende eeuw door de ogen van tijdgenoten. Het werk van Emo aan de kroniek is na zijn dood voortgezet door Menko van Bloemhof en een anonieme auteur, vermoedelijk een latere abt van het klooster. De kroniek is meermalen uitgegeven. De meest recente editie verscheen in 1991.[2]
[bewerken] Externe link
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ Geschiedenis van Oxford University
- ↑ H.P.H. Jansen en A. Janse (ed. en vert.): Kroniek van het klooster Bloemhof te Wittewierum. Middeleeuwse Studies en Bronnen 20. Hilversum, Verloren, 1991.
- Conrad Busken Huet: Emo, abt van Bloemhof, in Het land van Rembrandt, 1882.
- H.P.H. Jansen: Emo tussen angst en ambitie. Utrecht, 1984.
- Rolf H. Bremmer Jr.: "Hir is eskriven". Lezen en schrijven in de Friese landen rond 1300. Hilversum, Verloren, 2004.
- Bernd Rieken: Emo van Wittewierum, in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexicon, Band XXIX (2008) Spalten 575-578.
- Dick de Boer: Emo's reis, 2011. ISBN 978 90 330 07 880
