Erbium(III)oxide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erbium(III)oxide
Structuurformule en molecuulmodel
Roosterstructuur van erbium(III)oxide
Roosterstructuur van erbium(III)oxide
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
Er2O3
IUPAC-naam erbium(III)oxide
Molmassa 382,5162 g/mol
SMILES
O=[Er]O[Er]=O
InChI
1S/2Er.3O
CAS-nummer 12061-16-4
PubChem 5123419
Beschrijving Roze kristallen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur roze
Dichtheid 8,64 g/cm³
Smeltpunt 2344 °C
Kookpunt 3290 °C
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur kubisch
Thermodynamische eigenschappen
ΔfHos -1897,9 kJ/mol
Sos 155,6 J/mol·K
Cop,m 108,5 J/mol·K
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Erbium(III)oxide is een anorganische erbium- en zuurstofverbinding met als brutoformule Er2O3. De stof komt voor als roze kristallen.

Erbium(III)oxide wordt soms, omwille van de kleur, gebruikt bij het kleuren van glas. Het wordt ook toegepast bij optische vezels en optische amplifiers.

De stof werd in 1843 gedeeltelijk geïsoleerd door Carl Gustaf Mosander, maar pas in zuivere vorm bekomen door Georges Urbain en Charles James in 1905.