Ethylcarbamaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ethylcarbamaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van ethylcarbamaat
Structuurformule van ethylcarbamaat
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C3H7NO2
IUPAC-naam ethylcarbamaat
Andere namen ethylurethaan
Molmassa 89,09318 g/mol
SMILES
NC(=O)OCC
CAS-nummer 51-79-6
Beschrijving Kleurloze en bijna reukloze kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H302 - H350
EUH-zinnen geen
P-zinnen P201 - P308+P313
Carcinogeen mogelijk (IARC-klasse 2A)
Opslag Gescheiden van voeding en voedingsmiddelen.
EG-Index-nummer 607-149-00-6
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos-wit
Dichtheid 1,056 g/cm³
Smeltpunt 49 °C
Kookpunt 182-185 °C
Vlampunt (gesloten vat) 92 °C
Dampdruk (bij 25°C) 48 Pa
Oplosbaarheid in water 2,0 g/L
Matig oplosbaar in water
log(Pow) -0,15
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Ethylcarbamaat of urethaan is een organische verbinding, behorende tot de groep van de carbamaten, met als brutoformule C3H7NO2. Het komt voor als kleurloze en bijna reukloze kristallen of als een wit korrelachtig poeder. Structureel gezien is ethylcarbamaat een ester van het onstabiele carbaminezuur.

Synthese[bewerken]

Ethylcarbamaat wordt gesynthetiseerd uit een reactie van ethylchloroformaat en ammoniak:

Synthese van ethylcarbamaat

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting of bij verbranding, met vorming van giftige dampen (stikstofoxiden).

Externe links[bewerken]