Etsen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1rightarrow.png Voor etsen als kunstvorm, zie ets.

Etsen is een oppervlaktebehandeling waarbij een oppervlak met een - meestal vloeibaar - middel behandeld wordt waarmee het reageert. Hierbij treedt een chemische reactie op waarbij het oppervlak gedeeltelijk oplost, in het geval van een metaal en een zuur een redoxreactie. In feite zou men het een vorm van gecontroleerde, gewenste corrosie kunnen noemen.

Simon Koene, Dear Plato, 1970 (ets, aquatint)

Enkele toepassingen van etsen [bewerken]

  • Binnen het metaalkundig onderzoek wordt het etsen gebruikt om bepaalde details van een microstructuur te laten corroderen, zodat ze zichtbaar worden op een oppervlak en ze met de lichtmicroscoop bekeken kunnen worden. Het gebruikte etsmiddel is afhankelijk van het materiaal dat geëtst wordt, en de precieze details die er bekeken moeten worden.
  • Binnen de wereld van de kunst wordt het etsen gebruikt als diepdruktechniek waarbij er getekend wordt op een met vernis afgedekte koperen of zinken plaat. De tekening wordt vervolgens ingebeten in zuur en op vochtig papier afgedrukt.
  • Slijpbrand komt voor in de metaalbewerking waarbij een bepaalde oppervlakgladheid moet worden geslepen. Daarbij kan er in het proces slijpbrand ontstaan door variaties van redenen (vb.geen goede koeling van het werkstuk of wanneer er te veel / te snel wordt afgeslepen van de oppervlakte door een CBN, diamant of korund steen e.a.) door gebruik te maken van chemische stoffen zoals peperzuur, zoutzuur en natriumcarbonaat kan er slijpbrand zichtbaar worden gemaakt.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Hij heeft zijn uitvinding op pagina 428 beschreven [1].