Eurik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Standbeeld van Eurik in Madrid (J. Porcel, 1750-53).

Eurik was tussen 466 en 484 koning van de Visigoten. Hij was de jongere broer van Theoderik II en volgde deze op na diens dood. Onder het leiderschap van Eurik verbraken de Visigoten alle officiële bindingen met het Romeinse Rijk en nam hun invloed in Spanje verder toe.

Los van het Romeinse Rijk[bewerken]

De crisis in het Romeinse Rijk die ontstond na de verpletterende nederlaag van de gezamenlijke Romeinse vloot in 468 tegen de Vandalen, was voor Eurik aanleiding zich tot onafhankelijk vorst te verklaren. De Visigoten vielen Spanje binnen en bezetten de steden Merikda, Braga, Zaragona, Pamploma en Cluna, waarmee een einde kwam aan de Romeinse heerschappij in Spanje. Zijn poging om het noorden van Gallië in 469 te veroveren mislukte echter. Evenals zijn broer Theodorik II leed hij een nederlaag tegen de Romeinen bij Orléans. Eurik slaagde er evenwel in, in 471 vaste voet te krijgen in de Provence en ook viel Berry in zijn handen. Alleen in Auvergne, het centrum van Gallië hielden de Romeinen lange tijd tegen hem stand. Deze weerstand werd geboden door Avitus Ecidicius en Sidonius Apollinaris, de zoon en schoonzoon van de overleden keizer Avitus. Keizer Julius Nepos die de steun van de Visigoten nodig had, deed afstand van het gebied in 475. Dit werd later nog eens bekrachtigd door het Oost-Romeinse Rijk.

De Visigoten oppermachtig[bewerken]

Eurik heerste nu van de Straat van Gibraltar tot aan de Loire. Hij had drie vierde deel van het Iberisch Schiereiland in zijn bezit en de helft van Gallië. Zijn enige tegenstanders waren Syagrius, de laatste Romeinse heerser over een deel van Gallië, die met een Romeins leger ingesloten zat tussen de Germaanse volken, de Frankische stammen, die nog verdeeld waren, en ten slotte de Bourgonden in de Rhônevlakte, die zich bewust waren van hun zwakte. Eurik werd opgevolgd in 484 door zijn zoon Alarik II.

Eurik heeft ook een wetboek vervaardigd, de codex euricianus.

Literatuur[bewerken]

Hermann Schreiber; de Goten: vorsten en vazallen (197

Zie ook[bewerken]

Lijst van koningen van de Visigoten
Codex Euricianus