Ferdinand van Alençon-Orléans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ferdinand van Alençon

Ferdinand Filips Marie van Alençon-Orléans (Neuilly-sur-Seine, 12 juli 1840 - Wimbledon, 23 juni 1910) was een Franse hertog uit het Huis Orléans.

Hij was de zoon van Lodewijk van Orléans en diens echtgenote Victoria van Saksen-Coburg-Gotha-Koháry (een dochter van Ferdinand George August van Saksen-Coburg-Saalfeld-Koháry). Hij was een kleinzoon van de laatste Franse koning Lodewijk Filips.

Op 28 september 1868 trouwde hij, in Possenhofen met hertogin Sophie in Beieren, de jongste dochter van Maximiliaan en diens echtgenote Ludovika. Door dit huwelijk werd hij dus de zwager van de Oostenrijkse keizer Frans Jozef I en keizerin Elisabeth (Sisi).

Na hun huwelijk vertrok het paar naar Engeland, waar het zich vestigde. Daar wordt Sophie overvallen door aanvallen van melancholie en heimwee.

Het paar krijgt er twee kinderen:

In 1872 verhuizen Ferdinand en Sophie naar Frankrijk, om zich te vestigen in Vincennes. Het huwelijk is daarna niet vrij van crises. Sophie heeft er een verhouding met haar gynaecoloog en nog net kan worden voorkomen dat het huwelijk strandt.