Filipijnse verkiezingen 2010

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Filipijnse verkiezingen van 2010 vonden plaats op 10 mei 2010. Er werden op deze dag in de Filipijnen zowel op landelijke als op lokaal niveau verkiezingen gehouden. Landelijk werd gestemd voor de nieuwe president en vicepresident, alle afgevaardigden van het Huis van Afgevaardigden en de helft van de senatoren in de Senaat. Op lokaal niveau werden verkiezingen gehouden voor de functies van gouverneurs, vicegouverneurs en provinciebestuur op provinciaal niveau, voor burgemeesters, viceburgemeesters en stadsbesturen of gemeenteraden op stedelijk of gemeentelijk niveau. In totaal konden de ruim 50 miljoen geregistreerde stemgerechtigde Filipino's kiezen uit tienduizenden kandidaten voor bijna 18.000 beschikbare posities.[1][2] Verantwoordelijk voor de uitvoering van de verkiezingen was het onafhankelijke kiesorgaan COMELEC.

Aanloop naar de verkiezingen[bewerken]

Verkiezingsgeweld[bewerken]

De gebieden die zijn aangewezen als probleemgebieden ("hotspots")

Verkiezingen in de Filipijnen gaan vrijwel altijd gepaard met veel geweld en bloedvergieten. Een van de oorzaken van het geweld zijn de vele tientallen privélegertjes die er actief zijn in dienst van de heersende Filipijnse politieke elite. Ook in de aanloop naar de verkiezingen van 2010 zijn al zo'n honderd mensen omgekomen bij verkiezingsgerelateerd geweld. Het meest dodelijke incident vond plaats in november 2009 toen bij een bloedbad in Ampatuan in de zuidelijke provincie Maguindanao 64 mensen om het leven kwamen, die in konvooi onderweg waren om Esmael Mangudadatu in te schrijven voor de gouverneursverkiezingen van Maguindanao. Onder de slachtoffers waren naast aanhangers en familieleden van Mangudadatu ook enkele tientallen journalisten. Ook in 2010 kwamen bij tientallen andere incidenten minstens 40 dodelijke slachtoffers.

Geautomatiseerde verkiezingen[bewerken]

De verkiezingen van 2010 waren de eerste verkiezingen worden waarbij gebruikgemaakt wordt van stemmachines. Het stemmen zelf gebeurde nog door het handmatig invullen van een voorbedrukt stemformulier. De stemformulier werden vervolgens automatisch door de stemmachines verwerkt. Hierdoor waren de uitslagen van deze verkiezingen al binnen 2 tot drie dagen beschikbaar. Dit is veel sneller dan bij voorgaande verkiezingen. De officiële uitslagen zullen echter niet binnen die termijn beschikbaar komen omdat deze alleen vastgesteld mogen worden door het Filipijns Congres. Een andere belangrijke doelstelling van het inzetten van stemmachines is het moeilijker maken van het toepassen van de in de Filipijnen ook niet ongebruikelijke verkiezingsfraude. Critici beweren echter dat de stemmachines juist erg fraudegevoelig zijn en pleitten daarom om de stemmen ook nog handmatig te tellen om betrouwbare uitslagen te garanderen. Hoewel COMELEC verklaarde dat dit niet mogelijk was, schaarden zes van de negen presidentskandidaten zich achter het plan om in ieder geval de stemmen voor president, vicepresident en de senaat handmatig na te tellen. Verder zouden ook de stemmen voor andere, lokale posities nog handmatig worden geteld, indien er dan aanleiding toe was. De kandidaten Teodoro en Villar waren tegen en ook zittend president Macapagal-Arroyo was tegen handmatig tellen. Eind april besloot COMELEC definitief af te zien van het plan om stemmen ook handmatig te gaan tellen.

Naast de zorgen over mogelijk fraude met de stemmachines waren er ook veel zorgen over het functioneren van de apparaten. Zo was bij een kleinschalig gebruik bij voorverkiezingen voor in het buitenlandse verblijvende Filipino's in Hongkong al gebleken dat er diverse technische problemen optraden. Ook kwam er ruim een week voor de verkiezingen bij testen naar voren dat er problemen waren met de geheugenkaarten van de machines, waardoor de voorgedrukte namen op de stembiljetten niet verwerkt werden. Nadat het probleem verholpen was moesten de nieuwe geheugenkaarten binnen een paar dagen tot in de verste uithoeken van het land bij alle stembureaus bezorgd worden. Diverse kandidaten riepen daarop COMELEC op om de verkiezingen uit te stellen. Ook een van de advocaten van president Gloria Macapagal-Arroyo liet op 5 mei weten dat uitstel de enige manier was om chaos op de verkiezingsdag te voorkomen. Een ander punten van zorg waren de vele brown-outs die de Filipijnen de laatste maanden kennen en het ontbreken van bereik van mobiele telefoonnetwerken op veel stembureaulocaties. Hierdoor zouden de stemmachines mogelijk niet gebruikt kunnen worden.

Nationale verkiezingen[bewerken]

De Filipijnse stemgerechtigden konden op 10 mei op nationaal niveau een nieuwe president, vicepresident en twaalf nieuwe senatoren kiezen. Bij de verkiezingen voor president en vicepresident worden alle uitbrachte stemmen van alle kiesdistricten bij elkaar opgeteld. De kandidaat met de meeste geldige stemmen wint. Bij de verkiezingen voor de Filipijnse Senaat worden ook alle per kandidaat uitbrachte stemmen in alle kiesdistricten bij elkaar opgeteld. De twaalf kandidaten met de meeste stemmen winnen vervolgens een zetel in de senaat.

President[bewerken]

Kandidaten[bewerken]

Voor de presidentsverkiezingen schreven zich ongeveer honderd kandidaten in. Na beoordeling door de kiescommissie COMELEC vielen de meeste kandidaten af vanwege het feit dat vooraf al duidelijk was dat ze geen kans zouden maken of omdat ze onvoldoende middelen hadden om deel te nemen aan de strijd. Uiteindelijk bleven negen kandidaten over. De drie kandidaten die volgens de vele peilingen voorafgaand aan de verkiezingen het meeste kans maakten waren de senators Benigno Aquino III en Manny Villar en voormalig president Joseph Estrada. De kandidaat van de huidige regeringspartij LAKAS-CMD-KAMPI lijkt gezien al deze peilingen weinig kans te maken. De overige kandidaten zijn de senators Jamby Madrigal en Dick Gordon; Eddie Villanueva, leider en oprichter van de Jesus is Lord Church; John Carlos de los Reyes, raadslid van Olongapo City en activist Nicanor Perlas. Al deze kandidaten kwamen in de peilingen niet verder dan 1 of 2%. Andere politici die het jaar voorafgaand aan de verkiezingen hoge percentages behaalden in de peilingen waren vicepresident Noli de Castro en senator Francis Escudero. De Castro stelde zich uiteindelijk zonder opgaaf van reden niet kandidaat. Escudero kondigde in eerste instantie wel zijn kandidatuur aan, maar maakte op 25 november 2009 bekend van gedachten te zijn veranderd, nadat hij eerder al gebroken had met zijn politieke partij NPC.

Benigno Aquino III (Liberal Party)
Noynoy Aquino

De presidentskandidaat voor de Liberal Party is Noynoy Aquino. Hij is sinds 2007 senator en de enige zoon van de in 1983 vermoorde senator Ninoy Aquino en voormalig president Corazon Aquino. Hij stelde zich begin september 2009 kandidaat, nadat de beoogde kandidaat, senator en partijleider Mar Roxas, had besloten om een stapje terug te doen en zich te kandideren voor het vicepresidentschap. Deze beslissing had te maken met de sterk gegroeide populariteit van Aquino na de dood van zijn moeder, voormalig president Corazon Aquino. Diverse prominente politici van de Liberal Party riepen Aquino vervolgens op zich te kandideren. Aquino zelf gaf aan nog twijfels te hebben, maar direct na afloop van de officiële rouwperiode voor zijn overleden moeder kondigde hij aan gehoor te geven aan de oproep. Direct al bij de eerste peiling na zijn beslissing bleek zijn grote populariteit en nam direct een grote voorsprong met 60%. Na verloop van tijd zakte zijn populariteit wat in. Hij bleef volgens de peilingen echter de grootste kanshebber.

Aquino profileerde zich als een integere kandidaat die zich, in tegenstelling tot andere Filipijnse presidenten, zijn functie niet zal gebruiken voor zelfverrijking en zich ook wil inzetten om corruptie binnen de overheid tegen te gaan. Daarnaast wil hij zich inzetten voor de vermindering van de armoede in het land en belooft hij te investeren in de gezondheidszorg en onderwijs.[3] Tegenstanders noemen Aquino een onopvallende politicus zonder grote prestaties. Zijn populariteit zou volledig gebaseerd zijn op de reputatie van zijn populaire ouders. Ook wijzen ze er op dat de Aquino-familie nog altijd in het bezit is van Hacienda Luisita, het op een na grootste landgoed van de Filipijnen. De Aquino's zouden, ondanks beloftes van Noynoy hierover, niet van plan zijn het landgoed op te geven.[4] Het doorvoeren van echte landhervormingen wordt gezien als een belangrijke maatregel bij de bestrijding van armoede en de enorme tegenstelling in inkomensverdeling in de Filipijnen.

Manny Villar (Nacionalista Party)
Manny Villar

De kandidaat van de andere grote oppositiepartij, de Nacionalista Party, is Manny Villar. Villar is sinds 1992 politicus en was drie termijnen lid van het Huis van Afgevaardigden. In 2001 was hij Voorzitter van het Huis toen daar de afzettingsprocedure tegen president Estrada, een van zijn huidige concurrenten in de race om het presidentschap, werd behandeld. Sinds 2001 is hij lid van de Filipijnse Senaat en van 2006 tot 2008 was hij bovendien Voorzitter van de Senaat, een van de machtigste posities in de Filipijnse politiek. Hoewel hij inmiddels bekendstaat als het rijkste lid van het Filipijns Congres is Villar oorspronkelijk niet van rijke komaf. Zelf beweerd hij geboren te zijn in een arm gezin en door hard werken zijn huidige positie bereikt te hebben. Critici bestrijden dit verhaal echter.

Villar is volgens zijn critici een van de kandidaten die het meeste geld uitgeeft aan radio- en televisiecommercials. Hij zelf pareerde deze kritiek door te melden dat hij in tegenstelling tot zijn tegenstanders al zijn campagne-uitgaven uit eigen zak betaald. Twee van zijn tegenstanders beweerden ondertussen door Villar benaderd te zijn voor omkoping. Senator Dick Gordon beweerde dat Villar hem geld bood om uit de race te stappen.[5]. En senator Jamby Madrigal beweerde dat Villar haar 1 miljoen Peso bood als ze zou haar aantijgingen omtrent de corruptie in het C-5 wegproject zou intrekken[6]

Joseph Estrada (Pwersa ng Masang Pilipino)
Joseph Estrada

Een andere opvallende persoonlijkheid in de presidentsverkiezingen is voormalig president Joseph Estrada. Estrada was in het verleden een populair acteur en is een van de voorbeelden van beroemdheden die hun populariteit gebruikten voor een carrière in de Filipijnse politiek. Na het burgemeesterschap van San Juan was hij van 1987 tot 1992 senator. Aansluitend werd hij bij de verkiezingen van 1992 gekozen als vicepresident. Zes jaar later won hij de presidentsverkiezingen. In 2001, halverwege zijn termijn, werd hij echter afgezet wegens verduistering en corruptie. In 2007 volgde een veroordeling tot een levenslange gevangenisstraf. Een maand later verleende zijn opvolger Gloria Macapagal-Arroyo hem echter gratie. Voorafgaand aan de verkiezingen riep hij de oppositie op om met een sterke kandidaat aan de verkiezingen deel te nemen. Toen die oproep geen gehoor kreeg stelde hij zich kandidaat. Zijn kandidatuur heeft veel discussie opgeleverd. De Filipijnse Grondwet verbiedt de president om zich herkiesbaar te stellen voor het ambt. Estrada stelde dat dit voor hem niet gold omdat hij door zijn afzetting zijn termijn niet afmaakte. De kiescommissie gaf hem daarin gelijk. Er loopt echter nog wel een zaak tegen zijn kandidatuur bij het Filipijns hooggerechtshof. Estrada is tijdens de verkiezingen 73 jaar oud en is daarmee verreweg de oudste presidentskandidaat. Hij zelf wijst er echter op dat Ronald Reagan en Nelson Mandela nog ouder waren toen ze tot president van respectievelijk de Verenigde Staten en Zuid-Afrika werden gekozen[7].

Gilberto Teodoro (Lakas-Kampi-CMD)
Gilberto Teodoro

De regeringscoalitie Lakas-Kampi-CMD heeft na een interne verkiezing gekozen voor Gilberto Teodoro jr.. Teodoro, die de afgelopen jaren diende als minister van defensie in het kabinet van Arroyo won de strijd van Bayani Fernando. Teodoro is net als zijn achterneef Benigno Aquino III afkomstig uit de invloedrijke familie Cojuangco. Zijn grootmoeder was een zus van de grootvader van Benigno. Teodoro was tot de verkiezingen minister van defensie in het kabinet van Gloria Macapagal-Arroyo. Daarvoor was hij negen jaar lid van het Filipijns Huis van Afgevaardigden.

Teodoro heeft volgens alle peilingen voorafgaand aan de verkiezingen, waarin hij niet hoger komt dan 4 tot 7% van de kiezers, niet veel kans. Het half jaar voorafgaand aan de verkiezingen liepen dan ook veel politici van de regeringscoalitie over naar de andere politieke partijen en met name naar de in de partijen van de in de opiniepeilingen goed scorende Aquino Liberal Party en Villar (Nacionalista Party).

Peilingen[bewerken]

Al vanaf 2007 zijn er door diverse instanties populariteitspeilingen uitgevoerd. De grafiek hieronder presenteert de resultaten van de vier meest populaire kandidaten in onderzoeken van de Social Weather Stations. Er werd bij de onderzoeken gebruikgemaakt van de volgende vraagstelling: "Volgende de huidige grondwet zal de termijn van president Arroyo in mei 2010 aflopen en zullen er in mei 2010 verkiezingen worden georganiseerd voor een nieuwe president. Wie zijn in uw opinie de juiste leiders om president Arroyo op te volgens als president?

Noot:

  • De ondervraagden mochten drie namen noemen, waardoor het totaal per peiling boven de 100% kan uitkomen.

De overige vijf kandidaten maken volgens de peilingen van de Social Weather Stations geen kans. Geen van allen worden vaker van 2% genoemd als antwoord op hierboven vermelde vraagstelling.

Resultaten[bewerken]

Het tellen van de stemmen door het Filipijns Congres resulteerde in de volgende uitslag:

Presidentsverkiezingen 2010
Kandidaat Partij Resultaten
Stemmen %
Noynoy Aquino Liberal 15.208.678 41,87%
Joseph Estrada PMP 9.487.837 26,12%
Manny Villar Nacionalista 5.573.835 15,35%
Gilberto Teodoro Lakas-Kampi-CMD 4.095.839 11,28%
Eddie Villanueva Bagong Pilipinas 1.125.878 3,10%
Richard Gordon Bagumbayan-VNP 501.727 1,38%
Nicanor Perlas Onafhankelijk 54.575 0,15%
Jamby Madrigal Onafhankelijk 46.489 0,13%
John Carlos de los Reyes Ang Kapatiran 44.244 0,12%
Aantal uitgebrachte geldige stemmen 36.139.102 99,50%
Vetallano Acosta (uitgesloten) KBL 181.985 0,50%
Aantal stemmen (inclusief stemmen Acosta) 36.321.087 70,81%
Registreerde stemmers 51.292.465 100.00%

*Vetallano Acosta (KBL) werd uitgesloten van deelname aan de verkiezingen nadat de stembiljetten al geprint waren. Alle stemmen op Acosta zijn hierdoor verloren gegaan.

Vicepresident[bewerken]

Hoewel de kandidaten voor het vicepresidentschap zich meestal als running mate van een van de presidentskandidaten presenteren en gezamenlijk campagne voeren, worden voor de twee functies onafhankelijke verkiezingen georganiseerd. De winnaar van de vicepresidentsverkiezingen hoeft dus niet de running mate van de winnaar van de presidentsverkiezingen te zijn. De laatste keer dat dit gebeurde was bij de verkiezingen van 1992 toen Fidel Ramos en Joseph Estrada werd gekozen als respectievelijk president en vicepresident. Na beoordeling door de kiescommissie zijn voor de vicepresidentsverkiezingen negen kandidaten overgebleven. Volgens de opiniepeilingen voorafgaand aan de verkiezingen waren de grootste kanshebbers om tot vicepresident gekozen te worden: Mar Roxas, Jejomar Binay en Loren Legarda. In de uiteindelijke uitslag bleek het een nek-aan-nek race tussen senator Mar Roxas en Makati-burgemeester Jejomar Binay. De laatste won de verkiezingen met ruim 2% meer stemmen.

Resultaten[bewerken]

Het tellen van de stemmen door het Filipijns Congres resulteerde in de volgende uitslag:

Vicepresidentsverkiezingen 2010
Kandidaat Partij Resultaten
Stemmen %
Jejomar Binay PDP-Laban[8] 14.645.574 41,65%
Mar Roxas Liberal Party 13.918.490 39,58%
Loren Legarda NPC[9] 4.294.664 12,21%
Bayani Fernando Bagumbayan-VNP 1.017.631 2,89%
Edu Manzano Lakas Kampi CMD 807.728 2,30%
Perfecto Yasay Bangon Pilipinas 364,652 1,04%
Jay Sonza KBL 64.230 0,18%
Dominador Chipeco jr. Ang Kapatiran 52.562 0,15%
Totalen/Opkomst 35.165.531 68,04%
Registreerde stemmers 51.292.465 100,0%

Senaat[bewerken]

Elke drie jaar loopt van de helft van de 24 senatoren de zesjarige termijn af. Dit maal betroffen het echter slechts elf senatoren, omdat senator Alfredo Lim bij de verkiezingen van 2007 werd gekozen als burgemeester van Manilla en daardoor een vacante zetel achterliet. Van deze elf senatoren zijn er drie niet herkiesbaar, omdat ze zich kandidaat hebben gesteld voor het presidentschap (Madrigal en Gordon) of het vicepresidentschap (Roxas). Daarnaast zijn twee senatoren niet herkiesbaar omdat ze het maximale aantal van twee opeenvolgende termijnen in de senaat er op hebben zitten (Biazon en Pimentel jr.). Vijf van de overige zes hebben volgens opiniepeilingen een zeer goede kans herkozen te worden. Deze vijf, te weten Ramon Revilla jr., Jinggoy Estrada, Miriam Santiago en Juan Ponce Enrile staan bovenaan de lijst met meest genoemde kandidaten. Daarna volgen Franklin Drilon, Vicente Sotto III, Ralph Recto en Sergio Osmeña III. Zij waren allen in het verleden ook al een of meerdere termijnen senator. De strijd om de resterende zetels gaat volgens de laatste peilingen tussen Ferdinand Marcos jr., Manuel Lapid, Gilbert Cesar Remulla, Jose de Venecia III, Teofisto Guingona III en Gwendolyn Pimentel.

Resultaten[bewerken]

Senaatsverkiezingen 2010
Kandidaat Partij Resultaten
Stemmen %
Bong Revilla Lakas-Kampi-CMD 19.513.521 51,15%
Jinggoy Estrada PMP 18.925.925 49,61%
Miriam Defensor Santiago PRP 17.344.742 45,47%
Franklin Drilon Liberal 15.871.117 41,60%
Juan Ponce Enrile PMP 15.665.618 41,06%
Pia Cayetano Nacionalista 13.679.511 35,86%
Ferdinand Marcos jr. Nacionalista 13.169.634 34,52%
Ralph Recto Liberal 12.436.960 32,60%
Vicente Sotto III NPC 11.891.711 31,17%
Sergio Osmeña III onafhankelijk 11.656.668 30,56%
Lito Lapid Lakas-Kampi-CMD 11,025,805 28,90%
Teofisto Guingona III Liberal 10.277.352 26,94%
Risa Hontiveros-Baraquel Liberal 9.106.112 23,87%
Ruffy Biazon Liberal 8.626.514 22,61%
Joey de Venecia PMP 8.375.043 21,95%
Gilbert Remulla Nacionalista 7.454.557 19,54%
Danilo Lim onafhankelijk 7.302.784 19,14%
Sonia Roco Liberal 6.774.010 17,76%
Ariel Querubin Nacionalista 6.547.925 17,16%
Gwendolyn Pimentel PDP-Laban 6.394.347 16,76%
Nereus Acosta Liberal 5.921.111 15,52%
Alexander Lacson Liberal 5.242.594 13,74%
Adel Tamano Nacionalista 4.059.748 10,64%
Emilio Mario Osmeña PROMDI 3.980.370 10,43%
Liza Maza onafhankelijk 3.855.800 10,11%
Satur Ocampo Bayan Muna 3.539.345 9,28%
Francisco Tatad Grand Alliance for Democracy 3.331.083 8,73%
Ramon Mitra III Nacionalista 2.744.090 7,19%
Apolinario Lozada PMP 2.730.279 7,16%
Rey Langit Lakas-Kampi-CMD 2.694.213 7,06%
Silvestre Bello III Lakas-Kampi-CMD 2.468.276 6,47%
Yasmin Lao Liberal 2.081.895 5,46%
Imelda Papin KBL 1.972.667 5,17%
Susan Ople Nacionalista 1.930.038 5,06%
Martin Bautista Liberal 1.890.152 4,95%
Rodolfo Plaza NPC 1.517.905 3,98%
JV Larion Bautista PMP 1.415.117 3,71%
Ramon Guico Lakas-Kampi-CMD 1.264.982 3,32%
Raul Lambino Lakas-Kampi-CMD 1.156.294 3,03%
Hector Villanueva KBL 979.708 2,57%
Ramoncito Ocampo Bangon Pilipinas 944.725 2,48%
Kata Inocencio Bangon Pilipinas 888.771 2,33%
Jovito Palparan jr. onafhankelijk 825.208 2,16%
Alex Tinsay Bangon Pilipinas 728.339 1,91%
Zafrullah Alonto Bangon Pilipinas 712.628 1,87%
Reginald Tamayo Ang Kapatiran 680.211 1,78%
Nanette Espinosa KBL 607.569 1,59%
Regalado Maambong KBL 545.967 1,43%
Shariff Ibrahim Albani KBL 508.558 1,33%
Rizalito David Ang Kapatiran 504.259 1,32%
Israel Virgines Bangon Pilipinas 455.332 1,19%
Zosimo Paredes Ang Kapatiran 437.439 1,15%
Adrian Sison Ang Kapatiran 418.055 1,10%
Reynaldo Princesa Independent 364.245 0,95%
Jo Aurea Imbong Ang Kapatiran 362.457 0,95%
Adz Nikabulin Bangon Pilipinas 346.848 0,91%
Henry Caunan PDP-Laban 240.676 0,63%
Manuel Valdehuesa jr. Ang Kapatiran 201.118 0,53%
Hector Tarrazona Ang Kapatiran 168.386 0,44%
Ma. Gracia Riñoza-Plazo Ang Kapatiran 151.755 0,40%
Alma Lood KBL 128.045 0,34%
Totalen - 100.0%
Registreerde stemmers/opkomst -  %

Lokale verkiezingen[bewerken]

Huis van Afgevaardigden[bewerken]

Bij de verkiezingen voor het Filipijns Huis van Afgevaardigden hebben zich enkele opmerkelijke politici geregistreerd als kandidaat. Zo wil bokser Manny Pacquiao proberen om zijn enorme populariteit onder het volk door zijn grote succes in de sport, om te zetten in de zetel in het Huis. Ook voormalig First Lady Imelda Marcos heeft zich kandidaat gesteld. Imelda, die in het verleden al eerder een zetel in het Huis van Afgevaardigden veroverde, wil opnieuw afgevaardigde van het tweede kiesdistrict van Ilocos Norte worden. De meest controversiële kandidaat voor een zetel in het Huis is echter zittend president Gloria Macapagal-Arroyo. Zij doet in mei 2010 een gooi naar een zetel als afgevaardigde van het tweede kiesdistrict van Pampanga. Het is voor het eerst in de geschiedenis van de Filipijnen dat een president zich na afloop van een termijn verkiesbaar stelt voor een andere, lagere politieke positie. Ondanks het feit dat dit grondwettelijk gezien geoorloofd is, leverde de stap haar veel kritiek op. Zo beweren critici dat Arroyo met een zetel in het Huis wil en de zodoende verkregen politieke immuniteit, voorkomen dat er na haar termijn vele rechtszaken tegen haar worden opgestart. Andere analisten zijn bang dat Arroyo door haar invloed en netwerk gekozen zal worden als Voorzitter van het Huis. Hierdoor zou ze vervolgens in een goede positie verkrijgen om de al lang door haar gewenste grondwetwijziging door het Filipijns Congres heen te krijgen. Daarnaast ontstaat door haar kandidatuur volgens sommige critici een oneerlijke concurrentie met haar tegenkandidaten, die niet de mogelijkheden van zittend president tot hun beschikking hebben. Voormalig president Fidel Ramos riep haar dan ook op om vroegtijdig af te treden. De kiescommissie COMELEC wees er echter op dat dit niet noodzakelijk was, aangezien alleen benoemde functionarissen, zoals kabinetsleden in voorkomende gevallen volgens de wet dienen af te treden.

gouverneursverkiezingen[bewerken]

Op provinciaal niveau kon gekozen worden voor de posities van gouverneur, vicegouverneur en de leden van provinciale raden. De tabel hieronder vermeld alle gekozen gouverneurs en vicegouverneurs voor alle 79 provincies.

Gouveneursverkiezingen 2010
Provincie Gouverneur Partij Vicegouverneur Partij
Abra Eustaquio Bersamin Lakas-Kampi-CMD Rolando D. Somera Lakas-Kampi-CMD
Agusan del Norte Erlpe John Amante Lakas-Kampi-CMD Enrico R. Corvera Lakas-Kampi-CMD
Agusan del Sur Adolph Plaza Lakas-Kampi-CMD Santiago B. Cane jr. Lakas-Kampi-CMD
Aklan Carlito Marquez Lakas-Kampi-CMD Gabrielle V. Calizo-Quimpo Nacionalista Party
Albay Joey Salceda Lakas-Kampi-CMD Harold O. Imperial Lakas-Kampi-CMD
Antique Exequiel B. Javier Lakas-Kampi-CMD Rosie A. Dimamay Lakas-Kampi-CMD
Apayao Elias Bulut sr. NPC Hector Reuel D. Pascua Lakas-Kampi-CMD
Aurora Bellaflor Angara-Castillo LDP Gerardo A. Novera Liberal Party
Basilan Jum Akbar Lakas-Kampi-CMD Al Rasheed A M. Sakkalahul Lakas-Kampi-CMD
Bataan Enrique Garcia Lakas-Kampi-CMD Efren Dominic E. Pascual jr. Nacionalista Party
Batanes Vic Gato Lakas-Kampi-CMD Ferdinand C. Elicia Lakas-Kampi-CMD
Batangas Vilma Santos-Recto Liberal Party Jose Antonio S. Leviste II Liberal Party
Benguet Nestor Fongwan Lakas-Kampi-CMD Crescencio C. Pacalso Lakas-Kampi-CMD
Biliran Gerardo Espina jr. Lakas-Kampi-CMD Lucila C. Curso Nacionalista Party
Bohol Edgar Chatto Lakas-Kampi-CMD Concepcion O. Lim Lakas-Kampi-CMD
Bukidnon Alex Calingasan Lakas-Kampi-CMD Jose Maria R. Zubiri jr. Lakas-Kampi-CMD
Bulacan Wilhelmino Sy-Alvarado Lakas-Kampi-CMD Daniel R. Fernando Lakas-Kampi-CMD
Cagayan Alvaro Antonio Lakas-Kampi-CMD Leonides N. Fausto Lakas-Kampi-CMD
Camarines Norte Edgardo Tallado Liberal Party Jonah Pedro G. Pimentel Lakas-Kampi-CMD
Camarines Sur Luis Raymond Villafuerte jr. Nacionalista Party Fortunato C. Peña Nacionalista Party
Camiguin Jurdin Jesus M. Romualdo Nacionalista Party Leo G. Lasacar Lakas-Kampi-CMD
Capiz Victor Tanco Liberal Party Esteban Evan B. Contreras Liberal Party
Catanduanes Joseph Cua Lakas-Kampi-CMD Jose J. Teves jr. Lakas-Kampi-CMD
Cavite Juanito Victor Remulla jr. Nacionalista Party Recto M. Cantimbuhan Liberal Party
Cebu Gwendolyn Garcia Lakas-Kampi-CMD Gregorio G. Sanchez jr. Liberal Party
Compostela Valley Arturo Uy Nacionalista Party Ramil L. Gentugaya Lakas-Kampi-CMD
Cotabato Emmylou Taliño-Mendoza Lakas-Kampi-CMD Gregorio T. Ipong Lakas-Kampi-CMD
Davao Oriental Corazon Malanyaon Nacionalista Party Joel Mayo Z. Almario Lakas-Kampi-CMD
Davao del Norte Rodolfo del Rosario Liberal Party Victorio R. Suaybaguio jr. Liberal Party
Davao del Sur Douglas Cagas Nacionalista Party Arsenio A. Latasa NPC
Eastern Samar Conrado Nicart jr. Nacionalista Party Christopher S.P. Gonzales Lakas-Kampi-CMD
Guimaras Felipe Hilan Nava Lakas-Kampi-CMD Aurelio G. Tionado Lakas-Kampi-CMD
Ifugao Eugene Balitang Liberal Party Pedro Guhmi Mayam-o Liberal Party
Ilocos Norte Imee Marcos Nacionalista Party Eugenio A. Marcos Lakas-Kampi-CMD
Ilocos Sur Luis Singson Lakas-Kampi-CMD Deogracias Savellano Lakas-Kampi-CMD
Iloilo Arthur Defensor sr. Lakas-Kampi-CMD Oscar S. Garin jr. Lakas-Kampi-CMD
Isabela Faustino Dy III Lakas-Kampi-CMD Rodolfo T. Albano III Lakas-Kampi-CMD
Kalinga Jocel Baac PMP Allen Jesse C. Mangaoang Nacionalista Party
La Union Manuel Ortega NPC Aureo Augusto Q. Nisce Lakas-Kampi-CMD
Laguna Emilio Ramon Ejercito PMP Caesar P. Perez Bigkis Pinoy
Lanao del Norte Mohammad Dimaporo Lakas-Kampi-CMD Irma U. Ali Lakas-Kampi-CMD
Lanao del Sur Mamintal Aditong jr. Onafhankelijk Arsad A. Marahombsar Lakas-Kampi-CMD
Leyte Jericho Petilla Lakas-Kampi-CMD Maria Mimietta S. Bagulaya Liberal Party
Maguindanao Esmael Mangudadatu Lakas-Kampi-CMD Ismael V. Mastura Lakas-Kampi-CMD
Marinduque Carmencita Reyes Bigkis Pinoy Antonio L. Uy jr. Liberal Party
Masbate Rizalina Seachon-Lanete NPC Vicente Homer B. Revil NPC
Misamis Occidental Herminia Ramiro Lakas-Kampi-CMD Henry S. Oaminal Nacionalista Party
Misamis Oriental Oscar Moreno Lakas-Kampi-CMD Norris C. Babiera sr. Lakas-Kampi-CMD
Mountain Province Leonard Mayaen Nacionalista Party Bonifacio Lacwasan jr. Onafhankelijk
Negros Occidental Alfredo Marañon jr. NPC Genaro M. Alvarez jr. NPC
Negros Oriental Emilio Macias II NPC Agustin Ramon M. Perdices Onafhankelijk
Northern Samar Raul Daza Liberal Party Ramp Nielsen S. Uy Nacionalista Party
Nueva Ecija Aurelio Umali Lakas-Kampi-CMD Gay G. Padiernos Lakas-Kampi-CMD
Nueva Vizcaya Luisa Lloren Cuaresma Nacionalista Party Jose Gambito Nacionalista Party
Occidental Mindoro Josephine Ramirez-Sato NPC Mario Gene J. Mendiola NPC
Oriental Mindoro Alfonso Umali jr. Liberal Party Humerlito A. Dolor Liberal Party
Palawan Abraham Mitra Liberal Party Clara E. Reyes Lakas-Kampi-CMD
Pampanga Lilia Pineda Lakas-Kampi-CMD Joseller M. Guiao Lakas-Kampi-CMD
Pangasinan Amado Espino jr. Lakas-Kampi-CMD Jose Z. Calimlim jr. Lakas-Kampi-CMD
Quezon David Suarez Lakas-Kampi-CMD Vicente J. Alcala Onafhankelijk
Quirino Junie Cua Lakas-Kampi-CMD May G. Calaunan Liberal Party
Rizal Casimiro Ynares III NPC Frisco S. San Juan jr. NPC
Romblon Eduardo Firmalo Liberal Party Manuel M. Madrid NPC
Samar Sharee Ann Tan Lakas-Kampi-CMD Stephen James Tan Lakas-Kampi-CMD
Sarangani Miguel Rene A. Dominguez Lakas-Kampi-CMD Steve C. Solon Lakas-Kampi-CMD
Siquijor Orlando Fua jr. Lakas-Kampi-CMD Andre Jesu E. Cortes Lakas-Kampi-CMD
Sorsogon Raul Lee Lakas-Kampi-CMD Antonio H. Escudero jr. Onafhankelijk
South Cotabato Arthur Y. Pingoy jr. Lakas-Kampi-CMD Elmo B. Tolosa Lakas-Kampi-CMD
Southern Leyte Damian G. Mercado Lakas-Kampi-CMD Miguel C. Maamo II Lakas-Kampi-CMD
Sultan Kudarat Suharto Mangudadatu Lakas-Kampi-CMD Ernesto F. Matias Lakas-Kampi-CMD
Sulu Abdusakur Tan Lakas-Kampi-CMD Benjamin T. Loong NPC
Surigao del Norte Sol Matugas Lakas-Kampi-CMD Arturo Carlos A. Egay jr. Lakas-Kampi-CMD
Surigao del Sur Johnny Pimentel Lakas-Kampi-CMD Manuel O. Alameda sr. Lakas-Kampi-CMD
Tarlac Victor Yap NPC Pearl Angeli E. Pacada Lakas-Kampi-CMD
Tawi-Tawi Sadikul Sahali Lakas-Kampi-CMD Ruby M. Sahali Lakas-Kampi-CMD
Zambales Hermogenes Ebdane jr. Lapiang Manggagawa Ramon Lacbain III Onafhankelijk
Zamboanga del Norte Rolando Yebes Lakas-Kampi-CMD Francis H. Olvis Lakas-Kampi-CMD
Zamboanga del Sur Antonio Cerilles NPC Juan C. Regala Lakas-Kampi-CMD
Zamboanga Sibugay Rommel Jalosjos Nacionalista Party Rey Andre C. Olegario Nacionalista Party

Referenties[bewerken]

  1. (en) Voters of 2010 RP presidential elections exceed 50 million, The Philippe Star, 9 januari 2010.
  2. (en) Valmero, Anna, 18,000 posts up for grabs in 2010 polls—Comelec, Philippine Daily Inquirer, 6 november 2009.
  3. (en) Candidate Profiles: Benigno Simeon 'Noynoy' Cojuangco Aquino III, The Diplomat.
  4. (en) Norimitsu Onishi, For Philippine Family in Politics, Land Issue Hits Home, The New York Times (14 maart 2010)
  5. Gordon says Villar tried to buy him out of race. abs-cbnNEWS.com. ABS-CBN (2010-03-02) Geraadpleegd op 17 March 2010
  6. Jerry E. Esplanada. Now, it’s Madrigal’s turn: Villar offered me P1B. Inquirer.net. Philippine Daily Inquirer (2010-03-11) Geraadpleegd op 24 March 2010
  7. Ronald Reagan was ten tijde van zijn herverkiezing in november 1984 bijna 74 jaar oud en Mandela was 76 jaar oud toen hij met het ANC in april 1994 de verkiezingen in Zuid-Arika won.
  8. Binay is gastkandidaat van Joseph Estrada, maar behoort niet tot dezelfde politieke partij.
  9. Legarda is gastkandidaat van Manny Villar maar behoord niet tot dezelfde politieke partij.