Fluviatiel proces

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een fluviatiel proces is in een geomorfologisch proces onder de werking van een stromend medium. Op Aarde is dit medium meestal vloeibaar water in de vorm van een rivier. Rivieren worden gevoed door neerslag en grondwater uit hun stroomgebied, of door een overlopend meer, of door smeltwater van over en onder een gletsjer of ijskap. Rivieren zijn de voornaamste transportmiddelen en zorgen voor de afzetting van sedimentaire gesteentes. Op het moment dat het sediment bezinkt spreekt men van fluviatiele sedimentatie. Als die sedimentatie op dezelfde plek lang genoeg verdergaat, kan een dik pakket sediment ontstaan.

Fluviatiel verwijst normaal gesproken naar rivieren en stromen, maar ook naar doorstroming, stromen over land en percolatie.

Op Venus vormt vloeibare lava fluviatiele landschapsvormen. De Saturnusmaan Titan kent ook fluviatiele vormen, waarschijnlijk gevormd door vloeibaar methaan.

Fluviatiele processen[bewerken]

Het wordt ook gebruikt voor meerdere soort afzetting

Landschapsvormen[bewerken]

Voorbeelden van landschapsvormen resulterend uit fluviatiele processen:

Glaciofluviale landschapsvormen ontstaan door afstromend ijssmeltwater:

  • kame-terrassen (proglaciaal fluviatiel: smeltwater tussen ijs en bergwand/morenewal)
  • sandrs (proglaciaal fluviatiel: smeltwater direct voor het ijs)
  • eskers (subglaciaal fluviatiel: smeltwater onder het ijs)

Externe link[bewerken]