Fotochroom
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een fotochroom (van het Duitse: photochrom) is een stof die onder invloed van licht kan veranderen van kleur. Sommige stoffen kunnen in het licht of donker van een andere golflengte hun oorspronkelijke kleur terugkrijgen. Deze techniek (fotochromie) is in de fotografie gebruikt voor het maken van een kleurenafdruk van een zwart-witfotonegatief. Hierbij wordt gebruikgemaakt van vier tot veertien lithografiestenen, gemaakt uit rotsachtige substanties, om zo de afdruk in te kleuren met verschillende soorten inkt.
De fotochromie was het populairst in de jaren negentig van de negentiende eeuw toen de kleurenfotografie al wel in ontwikkeling was, maar nog extreem duur. Fotochroom werd ontwikkeld in Zürich en kreeg bekendheid door het Amerikaanse bedrijf Detroit Photographic Company, dat vele briefkaarten uitgaf waarbij gebruikgemaakt werd van de fotochroomtechniek. Toen het Amerikaans Congres toestemming gaf voor de 1-penny-briefkaart, werden duizenden fotochroomafdrukken, meestal van steden of landschappen, afgedrukt en verkocht als briefkaarten. In Amerika staat 'fotochroom' hierdoor ook wel synoniem voor de 'look and feel' van 'briefkaartplaatjes'.
|
|
Fotochroomafdruk van het stadhuis van Hildesheim in de jaren '90 van de 18e eeuw, waarbij minder kleurenplaten zijn gebruikt |
|
|
|
Fotochroomafdruk van een oude Ierse vrouw achter een spinnewiel eind 19e eeuw
|
|
