Fotochroom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een fotochroom (van het Duitse: photochrom) is een stof die onder invloed van licht kan veranderen van kleur. Sommige stoffen kunnen in het licht of donker van een andere golflengte hun oorspronkelijke kleur terugkrijgen. Deze techniek (fotochromie) is in de fotografie gebruikt voor het maken van een kleurenafdruk van een zwart-witfotonegatief. Hierbij wordt gebruikgemaakt van vier tot veertien lithografiestenen, gemaakt uit rotsachtige substanties, voor elke kleur één. Het zwartwitbeeld wordt fotografisch aangebracht (dus niet nagetekend), maar vervolgens wordt per steen, dus per kleur, de intensiteit van de betreffende kleur overal in het beeld met de hand aangebracht. Uiteindelijk wordt de kleurenafdruk gemaakt door op hetzelfde blad papier achtereenvolgens met elke steen een afdruk te maken, steeds met de betreffende kleur inkt.

De fotochromie was het populairst in de jaren negentig van de negentiende eeuw toen de kleurenfotografie al wel in ontwikkeling was, maar nog extreem duur. Fotochroom werd ontwikkeld in Zürich bij de firma Orell Füssli en kreeg bekendheid door het Amerikaanse bedrijf Detroit Photographic Company, dat vele briefkaarten uitgaf waarbij gebruikgemaakt werd van de fotochroomtechniek. Toen het Amerikaans Congres toestemming gaf voor de 1-penny-briefkaart, werden duizenden fotochroomafdrukken, meestal van steden of landschappen, afgedrukt en verkocht als briefkaarten. In Amerika staat 'fotochroom' hierdoor ook wel synoniem voor de 'look and feel' van 'briefkaartplaatjes'.

Voorbeelden[bewerken]

Zie ook[bewerken]