Françoise Sagan
| Françoise Sagan | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Pseudoniem | Françoise Quoirez | |||
| Geboren | Lot, 21 juni 1935 | |||
| Overleden | Honfleur, Calvados, 24 september 2004 | |||
| Land |  Frankrijk |
|||
| Werk | ||||
| Genre(s) | romans, filmscenario's, theater | |||
| Bekende werken | Bonjour tristesse (1954) | |||
| Franstalige schrijvers | ||||
|
||||
Françoise Sagan, pseudoniem van Françoise Quoirez (Cajarc, Lot, 21 juni 1935 — Honfleur, Calvados, 24 september 2004) was een Franse schrijfster en filmregiseuse. Ze maakte deel uit van de Nouvelle Vague-stroming.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Ze publiceerde haar eerste roman, Bonjour tristesse, in 1954 op de leeftijd van 18 jaar. Haar pseudoniem koos ze uit de werken van Proust.
Nog in 1954 begon ze op vraag van Hélène Gordon-Lazareff, de directrice van het tijdschrift Elle, een serie artikelen over Italië. Ze gaf elke aflevering titels als: « Bonjour Naples », « Bonjour Capri », « Bonjour Venise »... Deze « Bonjour » werd haar handelsmerk.
Haar favoriete thema's waren een gemakkelijk leven, snelle wagens, villas en herenhuizen, de zon, een mengeling van cynisme, sensualiteit, onverschilligheid en nutteloosheid.
Jean-Paul Sartre was niet haar literaire voorbeeld - hoewel ze in haar memoires Avec mon meilleur souvenir uit 1984 beweert "alles aan hem te danken te hebben" - maar ze heeft de levensavond van de Franse filosoof veraangenaamd.
Haar buitensporig gebruik van drugs en alcohol brachten haar regelmatig in moeilijkheden (in februari 1995, werd ze veroordeeld tot één jaar gevangenis met uitstel en werd ze door de rechter verplicht een ontwenningskuur te volgen, nadat ze werd betrapt met cocaïne). In 1957 ging ze met haar auto over de kop en bleef 36 uur bewusteloos, in 1985 zweefde ze na een zware hartaanval dagenlang tussen leven en dood.
In 2002 deed een haveloze Sagan op tv haar beklag dat ze aan de grond zat (oorzaak gokschulden). In hetzelfde jaar werd ze veroordeeld wegens fraude tot één jaar voorwaardelijk, omdat ze in 1994 838.469 euro en in 1995 610.000 euro aan de fiscus had vergeten aan te geven. Ze had het geld gekregen van het olieconcern Elf-Aquitaine om haar goede vriend François Mitterrand investeringen in Oezbeekse olievelden aan te praten.
Françoise Sagan was gescheiden van de uitgever Guy Schoeller en vervolgens ook van Robert Westhoff, van wie ze een zoon Denis had.
Sagan stierf in het ziekenhuis van aan de gevolgen van een longembolie.
In 2008 verscheen een film over haar bewogen leven onder de titel Sagan en naar regie van Diana Kurys. De rol van Sagan wordt hierin vertolkt de Franse actrice Sylvie Testud. De film begint vlak voordat Sagan het bericht krijgt dat haar debuut Bonjour Tristesse zal worden gepubliceerd en bestrijkt een groot aantal van haar schandalen en hedonistische levensstijl, tot aan haar dood in 2004.
[bewerken] Bibliografie
[bewerken] Romans
- 1954 - Bonjour tristesse, bekroond met de Prix des Critiques (1954), vertaald als Bonjour tristesse door onder andere Hubert Lampo
- 1955 - Un certain sourire, vertaald als Een verre glimlach door Hubert Lampo
- 1957 - Dans un mois, dans un an, vertaald als Binnen een maand door Hubert Lampo
- 1959 - Aimez-vous Brahms?, vertaald als Houdt u van Brahms...
- 1961 - Les Merveilleux Nuages
- 1965 - La Chamade, vertaald als Het sein tot overgave door Hubert Lampo
- 1968 - Le Garde du coeur, vertaald als Met hart en hand
- 1969 - Un peu de soleil dans l'eau froide
- 1974 - Un Profil perdu
- 1977 - Le Lit défait, vertaald als Het onopgemaakte bed
- 1980 - Le Chien couchant, vertaald als Een slaafse hond
- 1981 - La Femme fardée, vertaald als De geverfde vrouw
- 1983 - Un Orage immobile, vertaald als Een roerloos onweer door Angèle Manteau
- 1984 - Avec mon meilleur souvenir
- 1985 - De guerre lasse
- 1987 - Un Sang d'aquarelle
- 1989 - La Laisse, vertaald als Aangelijnd
- 1991 - Les Faux-Fuyants
- 1994 - Un Chagrin de passage, vertaald als Een korte pijn door Marijke Arijs
- 1996 - Le Miroir égaré, vertaald als De verloren spiegel door Marijke Arijs
[bewerken] Novellen
- 1975 - Des yeux de soie, vertaald als ogen van zijde
- 1979 - Les fougères bleues
- 1981 - Musique de scène
- 1985 - La maison de Raquel Vega
[bewerken] Toneelstukken
- 1958 - Le Rendez-vous manqué
- 1960 - Château en Suède, bekroond met de Prix du Brigadier (1960), vertaald als Kasteel in Zweden door Remco Campert
- 1961 - Les violons parfois
- 1963 - La Robe mauve de Valentine
- 1964 - Bonheur, impair et passe
- 1966 - Le Cheval evanoui
- 1970 - L'Écharde
- 1970 - Un piano dans l'herbe
- 1978 - Il fait beau jour et nuit
- 1987 - L'Excès contraire
[bewerken] Biografie
- 1987 - Sarah Bernhardt : le rire incassable
[bewerken] Memoires
[bewerken] Filmografie
- 1958 - Bonjour tristesse, naar haar gelijknamige roman, in een regie van Otto Preminger
- 1963 - Landru, script en dialogen, in een regie van Claude Chabrol
- 1970 - Le Bal du comte d'Orgel, dialogen, in een regie van Marc Allégret, naar een roman van Raymond Radiguet
- 1974 - Encore en hiver, script en regie
- 1977 - Les Borgia ou le sang doré, gedeelte van het script, televisiefilm in een regie van Alain Dhenault
- 1977 - Les Fougères bleues, adaptie voor film en regie, naar haar kortverhaal Les Fougères bleues
- 1979 - Voorzitster van het Filmfestival van Cannes
- 1990 - La Femme Fardé, naar haar gelijknamige roman, in een regie van José Pinheiro
- 2008 - Sagan, film over haar leven, in een regie van Diane Kurys
[bewerken] Prijzen
- 1954 : de Prix des Critiques voor Bonjour Tristesse
- 1960 : de Prix du Brigadier (die voor het eerst uitgereikt werd), voor Château en Suède zoals opgevoerd in het Théâtre de l'Atelier'
- 1985 : de Prix Albert de Monaco voor haar volledig oeuvre
