Functiewoord

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een functiewoord is in de taalkundige benoeming een woord dat in de eerste plaats dient voor de goede syntactische structuur van de zin als geheel. Een dergelijk woord heeft weinig of alleen een heel vage en algemene inhoudelijke betekenis. Functiewoorden staan als zodanig in tegenstelling tot inhoudswoorden.

Kenmerken[bewerken]

Kenmerkend voor functiewoorden is:

  • dat ze vaak aan het begin van een zinsdeel staan
  • dat ze aan slijtage onderhevig kunnen zijn, d.w.z. gemakkelijk kunnen worden weggelaten zonder dat de zin hierdoor aan betekenis inboet. In het Nederlands worden zo bijvoorbeeld de voorzetsels aan en voor voor het meewerkend voorwerp bij voorkeur weggelaten.
  • dat ze vaak behoren tot gesloten woordklassen, wat wil zeggen dat er geen woorden van dezelfde lexicale categorie meer worden toegevoegd. Een belangrijke uitzondering hierop vormen de tussenwerpsels.

Soorten functiewoorden[bewerken]

Determinatoren (dit zijn met name lidwoorden, telwoorden, bezittelijke voornaamwoorden, aanwijzende voornaamwoorden en kwantoren) doen over het algemeen dienst als functiewoord. Hetzelfde geldt voor voorzetsels, tussenwerpsels, grammaticale partikelen, hulpwerkwoorden en voegwoorden.