Gambiahamsterrat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gambiahamsterrat
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
CrycetomysGambianus Apsilia.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Rodentia (Knaagdieren)
Familie: Nesomyidae
Geslacht: Cricetomys
Soort
Cricetomys gambianus
Waterhouse, 1840
Afbeeldingen Gambiahamsterrat op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De gambiahamsterrat (Cricetomys gambianus) is een zoogdier uit de familie van de Nesomyidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Waterhouse in 1840.

Kenmerken[bewerken]

Het is een vrij groot knaagdier: het kan een lichaamslengte bereiken van 24 tot 45 cm, en een lange staart van 35 tot 50 cm. Hun gewicht varieert gewoonlijk van 1 tot 1,5 kg.

Leefwijze[bewerken]

Gambiahamsterratten leven sociaal, in kleine groepjes die een gemeenschappelijk hol delen. Dat hol kan bestaan in natuurlijke spleten in rotsen, of holle bomen maar ze kunnen dit ook zelf graven. In dat geval bestaat het uit een vertakte tunnel van enkele meters lang, waarlangs 'kamers' zijn uitgegraven. In deze ruimtes worden of gebruikt als slaapplek of als opslagruimte voor voedsel.

Verspreiding[bewerken]

De Gambiahamsterrat heeft een grote verspreiding. Van Senegal tot Kenia in het noorden tot Angola en Mozambique in het zuiden. Daar leeft hij in allerlei habitats: de soort komt voor in savannen, bossen, akkers, plantages.

ingezet bij zoeken naar landmijnen[bewerken]

Een Vlaamse onderzoeker, Bart Weetjens, kwam in de jaren ´90 op het idee Gambiahamsterratten te gebruiken voor het opsporen van landmijnen. Dankzij hun scherpe reuk, en de mogelijkheid deze dieren te kunnen trainen bleek dit mogelijk. In 1997 gaf de Belgische overheid subsidie om dit idee uit te werken, in 2000 werd APOPO opgericht in Tanzania.

ingezet bij opsporen van TBC[bewerken]

Sinds 2003 worden de Gambiahamsterratten ook ingezet bij het diagnosticeren van TBC. Met een speekselmonster van mogelijke patienten kunnen getrainde dieren ruiken of het individu besmet is. Vanwege deze eenvoudige en goedkope manier voor de detectie van TBC die nog verder wordt ontwikkeld.

Bronnen, noten en/of referenties