Geelsnavelduiker
| Geelsnavelduiker IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Gavia adamsii (G.R. Gray, 1859) |
|||||||||||||
| Verspreidingsgebied | |||||||||||||
| Geelsnavelduiker op |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De geelsnavelduiker (Gavia adamsii) is de grootste uit de familie van de duikers. De lengte van de vogel is 75-100 centimeter, de spanwijdte: 137-152 centimeter. Het is een zee- en kustvogel. Kenmerkend is de duidelijk gele snavel die bij het zwemmen schuin naar boven gehouden wordt.
In de vlucht erg langgerekt met gelijkmatig dikke hals en uitstekende poten. De duiker leeft voornamelijk op open zee maar is vaak goed zichtbaar langs de kustlijn bij slecht weer. Hierdoor is evenwicht moeilijk.
Het is een broedvogel van Noord-Siberië. De vogel trekt naar het zuiden in september-december (voornamelijk in oktober in Zuidelijke Oostzee / Barentszzee). De voorjaarstrek vindt plaats van eind april tot begin juni (voornamelijk eerste helft van mei in Zuid-Scandinavië).
Inhoud |
[bewerken] Aantallen
De vogel overwintert regelmatig maar in een erg klein aantal langs de Noorse kust en in de Oostzee, in Nederland zijn tot 1992 27 gevallen gevallen waargenomen (negen in 1979, één keer overzomerd). De soort is dus erg zeldzaam in Nederland en in landen rondom de Noordzee. De laatste welke door meerdere mensen gezien kon worden was in de winter 1995/1996 bij Reeuwijk.
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Externe links
- SoortenBank.nl beschrijving, afbeeldingen en geluid
- Kaarten met waarnemingen op waarneming.nl: Nederland, België en wereld.
Bronnen, noten en/of referenties: