Genetische drift
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Genetische drift is in de populatiegenetica het statistische proces dat voortvloeit uit de invloed van toeval op de verspreiding van genen. Genetische drift zorgt ervoor dat de frequentie van een allel binnen een populatie kan toenemen of afnemen, en is daarmee een belangrijk mechanisme van evolutie. Genetische drift heeft als tendens dat organismen homozygoot worden: óf een allel wordt zelf verwijderd uit een populatie, óf het allel verdrijft alle andere allelen uit een populatie.
De invloed van genetische drift is groter naarmate een populatie kleiner is. Genetische drift is in zekere zin antagonistisch ten opzichte van natuurlijke selectie: hoe groter de rol van natuurlijke selectie, hoe kleiner de rol van genetische drift. Genetische drift speelt dus vooral een rol bij zogenaamde neutrale allelen: allelen die geen positieve of negatieve invloed hebben op de fitness (voortplantingssucces) van een organisme.
Het principe van genetische drift werd ontdekt tijdens de moderne synthese, aan het begin van de 20e eeuw. Genetische drift speelt een belangrijke rol in de controversiele neutral theory of molecular evolution van Motoo Kimura.
