Populatiegenetica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De populatiegenetica is een onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de genetica van populaties. Zij heeft een aantal problemen in het typologisch denken in de biologie opgelost. Vooral de laatste tijd zijn de uitbreidingen en aanvullingen van de onderzoekingen van afzonderlijke individuen, die tot dan toe als eenheden van het evolutieproces en als representanten van hun soort hadden gegolden, belangrijker geworden met waarnemingen en 'proeven' en hun statistische verwerking. Het werd steeds belangrijker ook de gemeenschap van de soort nader te bestuderen.

Deze wetenschap van de populatiegenetica dringt diep door in de werkwijzen van genetische veranderingen en omvat resultaten van kwantitatief-statistische en experimentele aard op de genverhoudingen en de verschuivingen in de kenmerken binnen een populatie. Wat is een populatie? Een populatie (Johanssen, 1903) is de gemeenschap van kruisende individuen in een bepaald geografisch gebied. Ieder individu daarin beschikt over een deel van het totale allelenbezit, de genpool van de populatie.

Een wetmatigheid in deze genetica wordt beschreven door de wet van Hardy-Weinberg. Deze onderscheidt twee modellen:

  • De ideale populatie met zijn erfelijke constante en
  • De reële populatie die in tegenstelling tot de vorige evolueert.

Ook kunnen een variabel aantal tandemherhalingen onder andere gebruikt worden bij populatiegenetica.