Geocaching

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Geocaching is een buitensport en spel, waarbij gebruik wordt gemaakt van een GPS-ontvanger om ergens ter wereld een zogenaamde cache (schat) te vinden. Een cache is in het algemeen een kleine waterdichte doos, voorzien van een logboek en de "schat" (ook wel "goodies", ruilspulletjes die voor kleine kinderen erg leuk kunnen zijn). Na het verstoppen van de schat maakt de plaatser de locatie bekend aan andere geocachers, meestal via internet. Anderen kunnen bij het vinden van de schat vaak items ruilen en/of toevoegen. In de schat is altijd een logboek aanwezig, waarin de vinder zijn naam achter kan laten. Het is ook de bedoeling dat de vinder op de website van de betreffende schat een bericht achter laat, ook als het niet is gelukt de schat te vinden.

Wanneer men coördinaten uitwisselt, is het belangrijk te weten in welk systeem de GPS werkt. Doorgaans is een GPS ingesteld op WGS84, hetgeen afwijkt van de Nederlandse Bessel-coördinaten of de RD-coördinaten. Om de coördinaten om te rekenen zijn er verschillende omrekenroutines te vinden op internet.

De sport Geocaching werd mogelijk door het uitzetten van Selective Availability van het Global Positioning System op 1 mei 2000. De eerste gedocumenteerde cache is geplaatst op 3 mei 2000 door Dave Ulmer. De locatie werd bekendgemaakt in de usenet nieuwsgroup sci.geo.satellite-nav ^[1]. Op 6 mei 2000 was de cache tweemaal gevonden.

Geocaching groeit over de hele wereld razendsnel, ook in Nederland. Jaarlijks komen er ruim 2000 nieuwe Nederlandse caches online en volgens gegevens uit maart 2008 zijn er nu 7047 Nederlandse geocaches. Verder zijn er 3752 actieve geocachers in Nederland.

Inhoud 1 Typen caches 2 Omstreden 3 De schat 4 Zie ook 5 Externe links 6 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerken] Typen caches

Naast heel eenvoudige caches, waarbij de gebruiker rechtstreeks op de juiste locatie af kan lopen, zijn er ook veel caches die ingewikkelder in elkaar zitten en waarbij eerst een soort speurtocht gelopen moet worden. Voor veel cachers gaat het daarom nog niet eens zozeer om de cache zelf, maar meer om de tocht en het ontdekken van mooie locaties in de natuur of in steden.

Caches kunnen in de volgende soorten worden onderverdeeld:

• Traditionele caches De eenvoudigste soort, waarbij de eindlocatie al staat vermeld op internet. De cacher voert de coördinaten in en kan op weg gaan.
• Multicaches Bij deze caches is alleen de startlocatie gegeven. Op deze locatie kunnen door zoeken of het oplossen van een opdracht de coördinaten van de cache (of een volgend tussenpunt) gevonden kunnen worden.
• Mystery cache Bij deze caches is niet de locatie van de cache aangegeven, maar enkel een referentiepunt in de buurt. Door vooraf allerlei puzzels of opdrachten op te lossen kan de echte locatie gevonden worden.
• Event cache Evenement (event) caches zijn samenkomsten voor geocachers om te discussiëren over het geocachen. Na het evenement zal de event cache worden gearchiveerd. Vaak worden speciaal voor het event nieuwe caches gemaakt, die wel blijven liggen.
• Earth Cache Een virtuele cache met een educatief doel. De cacher komt op een geologisch leerzame plaats en moet daar (in plaats van het invullen van een logboek) zijn aanwezigheid aantonen door aan twee opdrachten te voldoen. Op de eerste plaats moet bij zijn log een foto geplaatst worden, waarop zowel de cacher als de locatie te zien zijn. Op de tweede plaats moet er een vraag beantwoord worden waarvoor de informatie alleen ter plaatse beschikbaar is.

De volgende soorten bestaan nog wel, maar kunnen niet meer nieuw aangemaakt worden:

• Virtuele cache Op sommige plaatsen is het niet mogelijk of toegestaan een fysieke cache te verstoppen. Een virtuele cache is dus alleen een locatie. Deze caches worden meestal als 'gevonden' beschouwd als de cacher een vraag over de locatie kan beantwoorden of een foto kan tonen. Sinds geruime tijd worden geen nieuwe virtuele caches meer toegevoegd aan de database, een earth cache kan nog wel worden aangemaakt.
• Webcam cache De bedoeling is herkenbaar (met gps zichtbaar) in beeld van een bepaalde webcam te gaan staan en als bewijs het plaatje van de webcam bij het log te voegen.

[bewerken] Omstreden

De groeiende populariteit van geocaching zorgde ook voor problemen. In veel natuurgebieden is het bijvoorbeeld verboden dingen te begraven of buiten de paden te lopen. In het begin was het aantal geocachers zo beperkt dat dit onopgemerkt toch kon gebeuren, maar het groeiende aantal cachers leidde soms tot verstoring van bijzondere natuurgebieden. Over het algemeen hoeft er daarom niet of nauwelijks meer van paden te worden afgeweken. Werkelijk begraven komt voor zover bekend nog maar bij een enkele cache in Nederland voor en is tegenwoordig verboden. De rest is zonder natuurverstoring tevoorschijn te halen.

Sommige natuurbeschermers zien het liefst een verbod op geocaching. Steeds vaker zoekt men echter de weg van het overleg en zo komt langzamerhand meer duidelijkheid in wat wel en niet kan en mag. Zo is er bijvoorbeeld in Nederland veel overleg tussen Stichting Geocaching Nederland, Stichting Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer en andere landschapsbeheerders. Een belangrijke regel hierbij is dat er altijd toestemming gevraagd moet worden aan de eigenaar / beheerder van het natuurgebied waarin de cache geplaatst wordt. In de praktijk gebeurt dit gelukkig steeds vaker en worden nieuw aangeboden caches door de Nederlandse reviewers, van geocaching.com, gescreend. Met name kijken zij naar de locatie en de benodigde toestemmingen / vergunningen. Nadat deze zaken in orde zijn, worden deze caches pas gepubliceerd op het internet.

Staatsbosbeheer heeft overigens in een aantal natuurgebieden zelf GPS-routes uitgezet die ook op de diverse geocaching-sites worden weergegeven. Een voorbeeld is die van Staatsbosbeheer van Culemborg naar Houten. Daarentegen is bijvoorbeeld de National Park Authority in de Verenigde Staten een verklaard tegenstander en bestaat er een geocache-verbod in de Amerikaanse nationale parken. Echter in Nederland is er een betere verstandhouding tussen de mensen die de geocaching hobby beoefenen en de diverse beheerders van de Nederlandse natuur.

Er zijn diverse organisaties die zich bezighouden met deze activiteit. Naast geocaching.com (internationaal) en geocaching.nl (Nederland) zijn er nog QualityCaching.com (Benelux) en TerraCaching.com (internationaal).

[bewerken] De schat

De schat (of: stash) is vaak een doos waarin zich allerlei items bevinden (niet bij alle typen caches). De vinder kan zo items ruilen en/of toevoegen. Het is niet de bedoeling enkel items weg te nemen, want dan komt de schat droog te staan. De items zijn vaak kleine, goedkope hebbedingetjes zoals een autootje, een sleutelhanger of ander speelgoed. Op sommige plaatsen, vooral in steden, is geen ruimte om een grote doos te plaatsen. Dan wordt gebruikgemaakt van een doosje van een filmrolletje. In zo'n microcache is alleen ruimte voor een logboek.

Naast het groot aantal onbekende items in een schat, zijn er ook items die geregistreerd worden. Deze zogenaamde travelbugs hebben een uniek identificatienummer, waarmee de reis van het item via internet gevolgd kan worden. De meeste travelbugs hebben een bepaald doel meegekregen. Vaak is dat: zo veel mogelijk landen bezoeken. Het is de bedoeling dat een travelbug, nadat hij gevonden is, binnen een aantal weken weer in een andere schat wordt geplaatst. Hierdoor blijft de travelbug in het spel en kunnen anderen hem ook vinden.

Een variant op de travelbug is de geocoin. Een geocoin is een soort van travelbug en is een speciale penning in verschillende vormen, gemaakt door geocachers of door groepen. Een geocoin heeft net als een travelbug een speciaal tracking-id.

[bewerken] Zie ook

• Vossenjacht (doorverwijspagina)

[bewerken] Externe links

• Geocaching.nl Stichting Geocaching Nederland
• Geocaching.be Belgische Geocaching homepage
• Metacaching.nl, een neutrale "metasite" met uitleg over en opzoekfunctie voor de diverse soorten caches binnen Nederland