Gibea

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gibea (Hebreeuws: גבעה) is de naam van een plaats die in verscheidene Bijbelboeken voorkomt. Het Hebreeuwse woord betekent heuvel. De plaats wordt meestal geïdentificeerd als het moderne Tell el-Ful op 6 km ten noorden van Jeruzalem en ten oosten van de weg van Jeruzalem naar Sichem.

Gibea wordt onder meer genoemd als de verblijfplaats van Saul[1] de eerste koning van de Israëlieten. Dit Gibea lag in het stamgebied van Benjamin en kan men ook het nog terugvinden in de Bijbelboeken Jozua (18:28), Richteren (19:14), 1 Samuel (10:5, 11:4, 13:2 en 14:16), 2 Samuel (23:29) en Jesaja (10:29).

Een tweede Gibea lag in het land van Juda[2] waarschijnlijk ten zuidoosten van Hebron. Het zou kunnen een van de dorpen zijn die door Eusebius in zijn Onomasticon [3] Gabaa en Gabatha werden genoemd en het is waarschijnlijk ook het Gibea dat genoemd wordt in 2 Kronieken 13:2

Volgens Flavius Josephus in 'De Joodse Oorlog' kampeerde de Romeinse generaal Titus, de zoon van keizer Vespasianus, op de hoogte van Gibea op de avond voor dat hij Jeruzalem aanviel.

Op de plaats werden opgravingen verricht door William F. Albright in 1922 en 1933. Hij legde de resten van een versterking uit de midden-bronstijd (2000-1550 v.Chr.) bloot die zou zijn heropgebouwd in de 12e à 11e eeuw v.Chr.[4] Albright dacht dat hij het paleis van Saul had gevonden maar later onderzoek stelt de identificatie van Tell el_Ful met het Bijbelse Gibea in vraag[5] De discussie blijft nog steeds open.

Referenties

  1. 1 Samuel 10:26
  2. Jozua 15:57
  3. C. Umhau Wolf, The Onomasticon of Eusebius Pamphili Compared with the Version of Jerome and Annotated, The Tertullian Project pages=[1] [1971], 2006 Geraadpleegd op 2007-12-08.
  4. Encyclopaedia Britannica, Gibeah
  5. Patrick M. Arnold, Gibeah: The Search for a Biblical City, Sheffield Academic Press, 1990.