Giovanni Borgia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Giovanni Borgia

Giovanni Borgia, ook wel Juan de Borja, (Rome, 1474 – aldaar, 14 juni 1497) was de zoon van paus Alexander VI en zijn maîtresse Vannozza dei Cattanei. Hij was de hertog van Gandia.

Biografie[bewerken]

Hoewel er over zijn leven weinig bekend is, was Giovanni in september 1493 getrouwd met Maria Enriquez de Luna, die verloofd was geweest met zijn halfbroer, Pedro Luis. Dankzij de troonsbestijging van zijn vader ontving Giovanni titels, waaronder die van constable van Napels, hertog van Sessa en aanvoerder van de pauselijke legers.

De moord op Giovanni werd het meest opvallende gegeven met betrekking tot zijn leven. Wie verantwoordelijk gehouden moet worden voor deze daad is altijd onbekend gebleven, hoewel in Romeinse kringen diverse namen circuleerden, waaronder Giovanni’s twee broers Gioffre en Cesare, ieder met hun eigen motief voor de eventuele daad. Andere namen die genoemd werden waren Antonio Pico della Mirandola – met wiens dochter hij in het geheim een relatie zou hebben gehad – en de kardinaal Ascanio Sforza, die in conflict was gekomen met Giovanni.

Giovanni Borgia werd begraven in de Santa Maria del Popolo.

Huwelijk[bewerken]

Uit zijn huwelijk met Maria Enriquez de Luna werden twee kinderen geboren:

  • Juan (1495-1543), getrouwd met 1. Juana de Aragon y de Gurrea [1] 2. Francisca de Castro y Pinós
  • Francisca (?); zij trad toe tot een klooster in Valladolid.

Bronnen[bewerken]

  1. Uit dit huwelijk werd Francisco de Borgia geboren, die later heilig verklaard werd

Externe links[bewerken]