Haloperidol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Haloperidol
Haloperidol.svg
4-[4-(4-chlorofenyl)-4-hydroxy-1-piperidyl]-
1-(4-fluorofenyl)-butan-1-on
Farmaceutische gegevens
F 60-70%
Metabolisatie Hepatisch
t1/2 12-36 uur
Uitscheiding Biliair/Renaal
Gebruik
Geneesmiddelengroep Antipsychotica
Subklasse Butyrofenonen
Merknamen Haldol (Janssen-Cilag)
Indicaties Psychosen, agressiviteit, manische episodes en agitatie
Voorschrift/recept Vereist
Toediening Oraal, intraveneus, intramusculair
Risico met betrekking tot
Zwangerschapscat. C
Databanken
CAS-nummer 52-86-8
ATC-code N05AD01
PubChem 3559
DrugBank APRD00538
Farmacotherapeutisch Kompas Haloperidol
Chemische gegevens
Formule C21H23ClFNO2
Molaire massa 375,90 g/mol
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Haloperidol (Haldol) is een conventioneel antipsychoticum en anti-emeticum dat in 1957 door het Belgische bedrijf Janssen Pharmaceutica werd ontwikkeld en vrijgegeven voor klinische tests in België in hetzelfde jaar. Het is een van de oudste van dergelijke middelen dat nog geregeld gebruikt wordt. Het heeft een sterk sederende en antipsychotische werking en wordt vooral gebruikt bij acute psychiatrische opwindingstoestanden en acute psychosen, in doseringen van 1 tot 10 mg per dag.

Bijwerkingen[bewerken]

Haloperidol is een dopamine-antagonist en geeft als gevolg hiervan vaak parkinsonistische bijwerkingen, de bewegingen worden houterig en de lichaamshouding rigide. Gebruikers kunnen hierdoor een zogenoemde 'Haldol-shuffle' gaan vertonen. Haloperidol kan een onbehandelbare neurologische aandoening genaamd tardieve dyskinesie veroorzaken, met name bij langdurig gebruik van hoge doseringen. Tevens kan Haloperidol in zeer zeldzame gevallen het levensbedreigende maligne neuroleptica syndroom (NMS) veroorzaken. In combinatie met MDMA kan dit middel leiden tot ernstige dystonie.

Externe links[bewerken]