Hans Aarsman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hans Aarsman (2010)

Hendrikus Gerardus Johannes (Hans) Aarsman (Amsterdam, 1951) is een Nederlands fotograaf en schrijver[1].

Aarsman was aanvankelijk fotojournalist onder andere voor het dagblad Trouw. In 1989 publiceerde hij het boek Hollandse Taferelen, landschappen gefotografeerd vanaf het dak van zijn kampeerauto waarmee hij een jaar door Nederland trok. Daarna maakte hij in 1993 het fotoboek Aarsmans Amsterdam en Een engeltje dat over mijn tong piest (1995). In 2003 verscheen zijn autofotografie-boek Vrrooom! Vrrooomm!.

Naast zijn fotowerk publiceerde Aarsman romans en toneelstukken. Zijn eerste roman was Twee hoofden, een kussen (1995). Hij is tevens docent aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Hij ziet de laatste jaren meer in de pen dan in het fototoestel: "De pen heeft een lens met meerdere perspectieven, meerdere standpunten tegelijk zijn mogelijk."

Aarsman kreeg in 1993 de Maria Austria-Prijs.

Het Nederlands Fotomuseum heeft enkele collecties van Aarsman aangekocht. Sinds 2 mei 2006 is een deel van deze collectie voor particulieren gratis te downloaden voor afdrukken op A3-formaat.

Aarsman is ook columnist voor onder andere de Volkskrant en NRC (tot 1999) en toneelschrijver. Hij schreef voor een samenwerking met Josse de Pauw: De wijze van zaal zeven. Carly Wijs speelt sinds 2007 een monoloog van zijn hand: Niemand kan het naar aanleiding van zijn lezingen over fotografie.

In 2011 was hij een terugkerende gast in De Wereld Draait Door, waar hij op een originele manier persfoto's analyseerde. In 2012 was hij gastconservator voor de fototentoonstelling Dankzij de bruggen in het Tropenmuseum.

Werk in openbare collecties (selectie)[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties