Ida van Verdun

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ida neemt afscheid van haar zonen die op kruisvaart gaan, gravure uit 1295.

Ida van Neder-Lotharingen (ca. 1040 - Arras, 13 april 1113), ook genoemd Ida van Verdun of Ida van Boulogne, was een dochter van Godfried II van Neder-Lotharingen en Doda.

Zij huwde met Eustaas II van Boulogne als diens tweede vrouw. Ida barcht het slot van Bouillon als bruidsschat in. Zij stond erop haar kinderen zelf te voeden omdat ze van mening was dat de kinderen met melk van een min ook de mindere kwaliteiten van het gewone volk zouden krijgen. Ze gaf haar zoons grote bedragen om hun deelname aan de Eerste Kruistocht te financieren. Ook stichtte en steunde ze kloosters Boulogne, le Wast, Calais en Sint-Omaars. Uiteindelijk gaf ze al haar bezittingen weg en trad ze toe tot de orde van de benedictines-oblaten in een abdij in Arras. Ida is begraven in de abdij van Sint-Vaast, in 1669 overgebracht naar Parijs, en in 1808 overgebracht naar Bayeux.

Ida correspondeerde met Anselmus. Ze wordt als zalige gevierd op 13 april.

Haar kinderen waren:

Externe link[bewerken]