International Exhibition (1862)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
EXPO Londen 1862
De analytische machine van Babbage
De analytische machine van Babbage
BIE-classificatie Universele tentoonstelling
Naam International Exhibition
Oppervlakte 9 hectare
Uitvinding(en) Analytical engine van Charles Babbage
Aantal bezoekers 6.100.000
Deelnemers
Aantal landen 36
Ligging
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Locatie Kensington Exhibition Road
Coördinaten 51° 30′ NB, 0° 11′ WL
Data
Openingsdatum 1 mei 1862
Sluitingsdatum 1 november 1862
Universele tentoonstellingen
Vorige Exposition Universelle (1855) in Parijs
Volgende Exposition Universelle (1867) in Parijs

De International Exhibition, ook wel bekend als de Great London Exposition, was een wereldtentoonstelling die van 1 mei t/m 1 november 1862 werd gehouden in Londen. Het Bureau International des Expositions heeft de tentoonstelling achteraf erkend als de 3e universele wereldtentoonstelling.

Locatie[bewerken]

De tentoonstelling bevond zich naast de tuinen van de Royal Horticultural Society, op de plaats waar nu een groot aantal museums staan zoals het Natural History Museum en het Science Museum. Het totale terrein van de tentoonstelling bedroeg 9 hectare.

Het gebouw waarin de tentoonstelling plaatsvond was ontworpen door kapitein Francis Fowke (1823-1865), en gebouwd door Charles en Thomas Lucas en Sir John Kelk. De kosten voor de bouw werden gefinancierd met de opbrengst van de Great Exhibition uit 1851. Het gebouw bestond uit een grote centrale ruimte met twee extra vleugels. De vleugels werden na de tentoonstelling gesloopt. Het centrale gedeelte was 351 meter lang, en had twee kristallen koepels. Hoewel deze koepels destijds de grootste ter wereld waren, waren de meeste bezoekers er niet echt van onder de indruk.

Exposities[bewerken]

De tentoonstelling werd gesponsord door de Royal Society of Arts, Manufactures and Trade. Er stonden 28 000 exposanten uit 36 landen. De exposities gingen vooral over industrie, technologie en kunst. De tentoonstelling trok zo’n 6,1 miljoen bezoekers.

Enkele voorbeelden van de exposities op de tentoonstelling waren onder meer onderdelen van Charles Babbage' analytische machine, katoenmolens, en motoren van de firma van Henry Maudslay. Bij de kunstafdeling werden tapijten, sculpturen, meubels en glaskunstwerken tentoongesteld.

Inno delle nazioni[bewerken]

Ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling schreef Giuseppe Verdi de Inno delle nazioni.

Succes[bewerken]

De opbrengst van de tentoonstelling was £790 hoger dan de kosten.

Na afloop werd de tentoonstelling in zijn geheel echter gezien als een mislukking vergeleken met de eerdere tentoonstelling uit 1851.

Bronnen[bewerken]

Achteraf door BIE erkende tentoonstellingen: Londen (1851) · Parijs (1855) · Londen (1862) · Parijs (1867) · Wenen (1873) · Philadelphia (1876) · Parijs (1878) · Melbourne (1880) · Barcelona (1888) · Parijs (1889) · Chicago (1893) · Brussel (1897) · Parijs (1900) · St. Louis (1904) · Luik (1905) · Milaan (1906) · Brussel (1910) · Turijn (1911) · Gent (1913) · San Francisco (1915) · Barcelona/Sevilla (1929) · Chicago (1933)
Algemene/Universele tentoonstellingen (BIE): Brussel (1935) · Parijs (1937) · New York (1939) · Port-au-Prince (1949) · Brussel (1958) · Seattle (1962) · Montreal (1967) · Osaka (1970) · Sevilla (1992) · Hannover (2000) · Shanghai (2010) · Milaan (2015) · Dubai (2020)
Gespecialiseerde tentoonstellingen (BIE): Stockholm (1936) · Helsinki (1938) · Luik (1939) · Parijs (1947) · Lyon (1949) · Stockholm (1949) · Lille (1951) · Jeruzalem (1953) · Rome (1953) · Napels (1954) · Turijn (1955) · Helsingborg (1955) · Beit Dagan (1956) · Berlijn (1957) · Turijn (1961) · München (1965) · San Antonio (1968) · Budapest (1971) · Spokane (1974) · Okinawa (1975) · Plovdiv (1981) · Knoxville (1982) · New Orleans (1984) · Plovdiv (1985) · Tsukuba (1985) · Vancouver (1986) · Brisbane (1988) · Plovdiv (1991) · Genua (1992) · Daejeon (1993) · Lissabon (1998) · Nagoya (2005) · Zaragoza (2008) · Yeosu (2012) · Astana (2017)
AIPH-Tuinbouwtentoonstellingen (BIE): Floriade Rotterdam (1960) · Hamburg (1963) · Wenen (1964) · Parijs (1969) · Floriade Amsterdam (1972) · Hamburg (1973) · Wenen (1974) · Montreal (1980) · Floriade Amsterdam (1982) · München (1983) · Liverpool (1984) · Osaka (1990) · Floriade Zoetermeer/Den Haag (1992) · Stuttgart (1993) · Kunming (1999) · Floriade Haarlemmermeer (2002) · Rostock (2003) · Chiang Mai (2006/7) · Floriade Venlo (2012) · Antalya (2016) · Berlijn (2017) · Beijing (2019) · Floriade Almere (2022)
Afgelaste tentoonstellingen: Lyon (1914) · E42, Rome (1942) · EXPO 95 Wenen & Budapest (1995) · Seine Saint Denis (2004)
Overige wereldtentoonstellingen: New York (1853) · Dublin (1853) · Tokio (1867) · Dublin (1874) · Berlijn (1879) · Sydney International Exhibition (1879) · Amsterdam (1883) · New Orleans (1884) · Antwerpen (1885) · Londen (1886) · Amsterdam (1887) · Brussel (1888) · Glasgow (1888) · Melbourne (1888) · Antwerpen (1894) · Milaan (1894) · San Francisco (1894) · Atlanta (1895) · Amsterdam (1895) · Berlijn (1896) · Buffalo (1901) · Turijn (1902) · Christchurch (1906) · Dublin (1907) · Hampton Roads (1907) · Seattle (1909) · Semarang (1914) · San Diego (1915) · Rio de Janeiro (1922) · Wembley (1924) · Parijs (1925) · Philadelphia (1926) · Antwerpen (1930) · Luik (1930) · Parijs (1931) · Cleveland (1936) · San Francisco (1939) · New York (1964)