Isabelle Antena

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Isabelle Antena
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Isabelle Powaga (Parijs, 28 maart 1960), beter bekend als Isabelle Antena, is een Franse zangeres die easy-listening jazz met electro-Brazil vermengt. Haar nummers zijn zowel Frans- als Engelstalig.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Isabelle groeide op in Parijs en schreef al op vijfjarige leeftijd een songtekst over een middeleeuwse prins die voor zijn prinses sterft. Ze ging op muziekles en leerde klarinet en gitaar (zowel akoestisch als elektrisch) spelen. Op haar achttiende verruilde ze dat laatste instrument voor een keyboard. De muzikale aspiraties gingen echter in de ijskast toen Isabella naar Londen vertrok om als au pair te werken bij het gezin van Yes-toetsenist Rick Wakeman. Ze leerde er vloeiend Engels spreken en kwam tot de conclusie dat men wel degelijk van muziek kan leven.

Antena[bewerken]

Terug in Parijs richtte ze de band Antena op (naar een nummer van Kraftwerk). De band tekende een contract bij het Belgische label Les Disques du Crépuscule. In 1982 verscheen de single Boy from Ipanema, geproduceerd door John Foxx. Antena verhuisde naar Brussel en nam met producer Giles Martin en een beperkt budget het mini-album Camino del Sol op.

Solocarrière[bewerken]

1983-1989[bewerken]

Toen Antena in 1983 uiteenviel ging Isabelle in haar eentje verder met de groepsnaam. Ze tekende een contract bij Mercury en werkte in Engeland met gerenommeerde sessiemuzikanten aan haar solodebuut. En Cavale was twee jaar later af maar Mercury keurde het af omdat het of te Frans was of niet commercieel genoeg. Isabelle keerde terug naar Crépuscule en scoorde een hit met het nummer Seaside.

In 1986 verscheen Hoping for Love, dat Isabelle zelf had geschreven, geproduceerd en gearrangeerd. Met dit album brak ze door in Japan. De single Le poisson des Mers du Sud werd later verkozen tot een van de 100 beste Belgische nummers uit de 20e eeuw.

Isabelle werd moeder van een zoon (Achilles) en een dochter (Penelope), en toerde de wereld rond. Eind 1987 bracht ze haar derde album uit (Tous mes caprices) waarvan Romancia del Amor het bekendste nummer is. In 1989 verschenen twee opvolgers: De l'Amour Et Des Hommes Vol. 1 en Intemporeile.

1991-1999[bewerken]

Isabelle begon een relatie met Vaya Con Dios-bassist Dirk Schoufs, die speciaal voor haar genoemde band verliet en drummer Marco de Mersman meenam voor de opname van Les Derniers Guerriers Romantiques dat begin 1991 uitkwam en waarop het nummer Aquarius is gecoverd. Toen Dirk Schoufs op 24 mei 1991 overleed werd het album aan hem opgedragen. Isabelle Antena liet de geplande tournee wel doorgaan.

In 1992 herenigde ze zich met Giles Martin voor de opname van Carpe Diem (met o.a. Le Syndrome du Peter Pan en No Puedo sin Ti) en werd daarbij voorgesteld aan Denis Moulin. Met die laatste zette ze het label Harlem Moon (1993-1997, een sub-label van Crépuscule) op en kreeg ze twee kinderen (dochter Agatha en zoon Elliot).

Tussen het remix-album More Acid than Jazz (1993) en A la Belle Etoile (1995) dook Isabelle de studio in met haar zussen. De nummers die ze opnam werden uitgeberacht onder de naam The Powaga Sisters. De jaren '90 werden afgesloten met Mediterranean Songs (1997) en, tien jaar na het verschijnen van deel 1, De l'Amour Et Des Hommes Vol. 2 (1999).

Vanaf 2001[bewerken]

In 2001 verscheen Take me to Paradise waarop veel Britpop-invloeden te horen zijn. Ter gelegenheid van 20 jaar Isabelle Antena werd er in 2003 teruggeblikt met L'Alphabet du Plaisir; de laatste vier nummers daarop zijn opgenomen tijdens de Japanse tournee van 1991.

In maart 2004 reisde Isabelle naar Washington DC af om een nummer op te nemen met Thievery Corporation.

In 2005 bracht Isabelle Easy Does It uit met bijgevoegde remixen (Issy Does It). Een jaar later verscheen er een reünie-album van Antena (Toujours du Soleil) dat echter in een afwijkende bezetting is opgenomen; de inmiddels negentienjarige Penelope liet in enkele nummers horen dat ze niet voor haar moeder onderdoet.

In 2010 verscheen Bossa Super Nova.

Externe links[bewerken]