Yes (band)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Yes
Yes-concert, Indianapolis, 30 augustus 1977.
Yes-concert, Indianapolis, 30 augustus 1977.
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1968 - 1981
1983 - 2004
2008 - heden
Oorsprong Londen, Engeland, Verenigd Koninkrijk
Genre(s) Progressieve rock, Symfonische rock, Artrock, Psychedelic rock
Label(s) Atlantic Records, Atco Records, Arista Records, Victory Records, Sanctuary Records, Eagle Records, Frontiers Records
Verwante acts The Warriors, The Syn, Flash, King Crimson, The Buggles, Anderson Bruford Wakeman Howe, Cinema, U.K., XYZ, Asia, Moraz/Bruford, GTR, Conspiracy, Circa, Yoso, Mystery
Leden
Zanger / Basgitaar Chris Squire
Gitaar Steve Howe
Drums Alan White
Toetsinstrument Geoff Downes
Zanger / Gitaar Benoît David
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Yes is een progressieve rockband, in 1968 opgericht in Londen. Kenmerkend voor de muziek zijn de complexe ritmes en harmonieën, de virtuositeit van de muzikanten, de meerstemmige zang en de mystieke teksten. Sommigen zullen daarbij de hoge, ietwat engelachtige zang van Jon Anderson willen noemen en het aparte, zware basgeluid van Chris Squire. Het mystieke aspect van Yes wordt vaak geaccentueerd door de vele hoesontwerpen die kunstenaar Roger Dean voor Yes heeft gemaakt.

Bezetting[bewerken]

Door de jaren heen heeft Yes talloze bezettingen gekend. Op een zeker moment waren er zelfs twee groepen die de naam Yes voerden. Na een gerechtelijke uitspraak mocht de ene groep (bestaande uit Squire, Rabin, Kaye, White) zichzelf Yes noemen, de andere groep ging verder als Anderson Bruford Wakeman Howe. Onder die naam brachten zij één titelloos album uit. Later zijn deze twee groepen gefuseerd en bestond Yes voor enige tijd uit acht muzikanten. Een ander opmerkelijk feit is dat Trevor Horn Buggles, bekend van hits als "Video killed the radio star" de microfoon verruilde voor de mengtafel voor de productie van het commercieel uiterst succesvolle 90125 (een titel die slaat op het catalogusnummer van dit album bij Atlantic). De meeste leden die ooit tot Yes hebben behoord zijn Britse muzikanten, maar Yes heeft ook leden gehad uit Zwitserland, Zuid-Afrika, Verenigde Staten en Slovenië. Een alfabetisch overzicht van de muzikanten die in de loop der jaren tot Yes hebben behoord:

Toen Rick Wakeman de band verliet, werd Vangelis gevraagd zijn plaats in te nemen. Na enkele weken oefenen, bleken de muzikale ideeën te ver uit elkaar te liggen om tot een goede samenwerking te komen en werd Wakeman vervangen door Patrick Moraz.

Gastmuzikanten zijn onder andere:

Volgens veel fans is de meest tot de verbeelding sprekende bezetting die met Anderson, Squire, Howe, Wakeman en White, hoewel dit niet de oer-formatie van de band is.

Na Magnification en de lange tournee die erop volgt ligt de band tijdelijk stil. Alle leden zijn intussen met eigen projecten bezig. Als Yes later een doorstart maakt, is dit zonder Anderson. Deze is met een ernstige luchtweginfectie in het ziekenhuis opgenomen na hierdoor in een coma te zijn geraakt. Hij zweeft in die tijd tot tweemaal toe op de rand van overlijden, raakt nogmaals kort in een coma en knapt daarna pas op. Yes besluit intussen niet op Anderson te wachten en neemt Benoît David in dienst. Wakeman bedankte; hij had al enige tijd het langdurig op tournee gaan vanwege gezondheidsredenen opgegeven. Voor de tournee van 2009 werd daarom Oliver Wakeman, Ricks zoon, gevraagd. Yes ging hierna de studio in voor het album Fly from Here, met Benoît David op zang en eerst Oliver Wakeman en later Geoff Downes als toetsenist. Oliver Wakeman werd om onbekende redenen plots bedankt en vervangen door Downes, met wie Howe al lange tijd samenwerkt in de band Asia. Tegelijkertijd waren Anderson en Wakeman een kleine toer door Engeland begonnen. Resultaat van deze samenwerking is The living tree en een daaropvolgende live-cd/dvd. Fly From Here verscheen medio 2011. Tijdens de promotietournee voor dit album werd Benoît David, die met stemproblemen en wat problemen in de privésfeer tijdelijk naar huis was gegaan, vervangen door Jon Davison van Glass Hammer. David vernam dit nieuws echter middels het lezen van een interview met Squire, en niet via directe weg. Momenteel is de band nog bezig met een tournee, maar ook schijnen de eerste schrijfsessies met Davison van start te zijn gegaan. Jon Davison werkt nog steeds samen met Glass Hammer. Deze band bracht met Davison Perilous uit. Intussen bracht Jon Anderson al een tweetal nieuwe albums uit, en zijn er geruchten van een nieuw album met een volledige band bezetting achter Anderson.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Yes 1969 -
Time and a word 1970 -
The Yes album 1971 03-04-1971 15 18
Fragile 1971 11-12-1971 12 15
Close to the edge 1972 23-09-1972 1(2wk) 12
Yessongs 1973 - Livealbum
Tales from topographic oceans 1973 22-12-1973 13 8
Relayer 1974 14-12-1974 14 13
Yesterdays 1975 15-03-1975 21 7 Verzamelalbum
Going for the one 1977 23-7-1977 10 12
Tormato 1978 30-09-1978 14 10
Drama 1980 06-09-1980 15 8
Yesshows 1980 24-01-1981 41 3 Livealbum
Classic Yes 1981 - Verzamelalbum
90125 1983 26-11-1983 2 14
9012Live: The solos 1985 - Livealbum
Big Generator 1987 10-10-1987 21 6
Anderson Bruford Wakeman Howe 1989 01-07-1989 24 15 Officieel geen Yes-album
Union 1991 11-05-1991 13 11
Yesyears 1991 - Verzamelalbum
Yesstory 1992 - Verzamelalbum
Highlights 1993 - Verzamelalbum
An evening of Yes music plus 1994 - Livealbum
Talk 1994 09-04-1994 31 9
Keys to ascension 1996 - Livealbum
Keys to ascension 2 1997 - Livealbum
Open your eyes 1997 -
Something's coming / Beyond and before 1998 - Verzamelalbum
The ladder 20-09-1999 02-10-1999 70 3
Live from the House of Blues 2000 - Livealbum
Best of Yes 2000 - Verzamelalbum
Keystudio 2001 - Verzamelalbum
Magnification 10-09-2001 22-09-2001 81 2
The ultimate Yes 2003 - Verzamelalbum
In a word: Yes 03-10-2008 - Verzamelalbum
Fly from here 01-07-2011 09-07-2011 43 5
Heaven & Earth 18-07-2014 -

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Sweet dreams 1970 01-08-1970 tip -
Yours is no disgrace 1971 10-04-1971 tip23 -
Roundabout 1972 26-02-1972 23 3 #27 in de Single Top 100
Something's coming 1972 20-05-1972 tip10 -
America 1972 19-08-1972 tip9 -
Wonderous stories 1978 21-01-1978 tip16 -
Owner of a lonely heart 1983 19-11-1983 2 9 #7 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Owner of a lonely heart 2005 04-06-2005 18 12 met Max Graham / #25 in de Single Top 100

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Close to the edge - 259 - - - - 593 562 592 828 468 531 657 548 644
I've seen all good people - 499 - 559 621 936 1140 1117 1162 990 1095 1161 1428 1719 1610
Owner of a lonely heart 135 94 86 101 165 221 233 318 374 235 270 348 361 364 406
Roundabout - 246 204 194 317 465 603 614 681 506 554 689 679 928 791
Yours is no disgrace - - - - - - 642 719 840 1097 657 832 892 1192 968

Dvd's[bewerken]

  • Yes - Yessongs (1997) (1973 Film)
  • Yes - Keys to Ascension (2002)
  • Yes - Symphonic Live (2002)
  • Yes - Live at the House of Blues (2003)
  • Yes - Yesspeak (2003)
  • Yes - Live at Montreux (2003)
  • Yes - Acoustic (2004)
  • Yes - Songs From Tsongas (2005)
Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 10 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
House of Yes - Live from House of Blues 2002 23-03-2002 7 1
Symphonic live 2002 25-05-2002 3 4

Externe links[bewerken]