Jon Anderson (zanger)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jon Anderson 1978

Jon Anderson (Accrington, 25 oktober 1944) is een Brits musicus, en de voormalige hoofdzanger van de progressieve rockband Yes.

Hij werd geboren als John Roy Anderson op 25 oktober 1944 in de stad Accrington, Lancashire, Engeland. Zijn ouders waren Albert en Kathleen Anderson. (Hij liet later de „h“ van zijn voornaam vallen.)

Anderson ging als kind naar de St. John's Infants School in Accrington. Op de leeftijd van vijftien jaar verliet hij deze school en nam een reeks baantjes, waaronder landbouwer, vrachtwagenbestuurder en melkboer.

In 1962 sloot Anderson zich aan bij The Warriors (ook bekend als The Electric Warriors), waar hij en zijn broer Tony de rol van hoofdvocalist deelden. Hij stopte bij deze band in 1967 en woonde hierna enige tijd in Tilburg, waar hij zanger werd van de band Les Cruches. In 1968 bracht hij twee solosingles uit en in hetzelfde jaar zong hij kort in een band genaamd The Gun.

Yes[bewerken]

In de zomer van 1968 werd Anderson lid van een groep Mabel Greer's Toyshop, waar ook bassist Chris Squire en gitarist Peter Banks speelden. Anderson was de voorman van deze band, maar was voor het einde van de zomer al weer weg. Anderson, Squire, en Banks vormden toen Yes, samen met drummer Bill Bruford en keyboardspeler Tony Kaye. Hun debuutalbum kwam in 1969 uit. Anderson wierp zich in die periode op als leider van Yes, hij noemde zichzelf "team-captain". Ondanks zijn beperkte instrumentale capaciteiten had Anderson een bepalende rol voor de richting die Yes ging. In 1980 zou Anderson afscheid nemen van de band, na voltooiing van het album Tormato.

Van 1983 tot 1988 zou Anderson opnieuw deel uitmaken van Yes, en vanaf 1989, na een conflict over wie de naam Yes mocht blijven gebruiken zou hij deel uitmaken van Anderson Bruford Wakeman Howe. Later zou dit gezelschap weer fuseren met de overgebleven leden van Yes.

Andersons laatste optreden met Yes tot op heden dateert uit 2004. Een tour die voor 2008 was aangekondigd moest hij annuleren wegens problemen met zijn ademhaling. Yes kondigde aan Anderson te laten vervangen door Benoît David, de zanger van Yes-tributeband Close to the Edge, dit tot ongenoegen overigens van Jon Anderson, die op zijn website meldt teleurgesteld te zijn: "This is not YES on tour...".

Solo- en overige projecten[bewerken]

Al tijdens de periode met Yes was Anderson ook actief in soloprojecten, zijn eerste album Olias of Sunhillow werd in 1976 uitgebracht. Daarnaast verleende Anderson regelmatig zijn medewerking aan projecten van andere bands, waaronder King Crimson, Vangelis, Rick Wakeman, Mike Oldfield, Bela Fleck and the Flecktones, Tangerine Dream, Lawrence Gowan, Toto, Kitaro en Trans-Siberian Orchestra. Met Vangelis werkte hij aan diens soloprojecten, maar zij maakten samen ook enkele albums als Jon & Vangelis. In 2005 maakte Jon Anderson de Tour of the Universe en deed ook zijn vroegere woonlpaats Tilburg aan. In Maart 2007 keerde hij nogmaals terug naar Nederland voor Classics in Rock in Ahoy, hij maakte van deze gelegenheid gebruik om ook Tilburg nog eens te bezoeken, dit maal voor een workshop. Na zijn gezondheidsproblemen in 2008, heeft Jon zijn activiteiten vanaf 2009 weer volledig opgepakt met nieuwe concerten op verschillende plaatsen in de wereld, vooral in de VS en Canada.

Discografie[bewerken]

  • Met Yes:
    • Yes (1969)
    • Time and a Word (1970)
    • The Yes Album (1971)
    • Fragile (1972)
    • Close to the Edge (1972)
    • Tales from Topographic Oceans (1973)
    • Relayer (1974)
    • Going for the One (1977)
    • Tormato (1978)
    • 90125 (1983)
    • Big Generator (1987)
    • Union (1991)
    • Talk (1994)
    • Keys to Ascension (1996)
    • Keys to Ascension 2 (1997)
    • Open Your Eyes (1997)
    • The Ladder (1999)
    • Magnification (2001)
  • Met Kitaro:
    • Dream (ook wel: Lady of Dreams) (1992)
  • Met The Fellowship:
    • In Elven Lands (2006)

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties