Jan van Touraine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jan van Touraine (31 augustus 13984 april 1417) was de vierde zoon van Karel VI van Frankrijk en Isabella van Beieren. Hij was hertog van Touraine, hertog van Berry en graaf van Poitiers. In 1415 werd hij dauphin, nadat drie oudere broers overleden waren. In 1406 werd hij uitgehuwelijkt aan Jacoba van Beieren, erfgename van Henegouwen, Zeeland en Holland. Hij verbleef veel bij zijn schoonmoeder in het kasteel van Le Quesnoy, waar hij veilig was en ver weg van het tumult aan het koninklijk hof. Het huwelijk werd op 6 augustus 1415 voltrokken. Hij stierf in 1417. Geruchten over zijn vergiftiging werden door Jan zonder Vrees verspreid. Andere bronnen spreken over middenoorontsteking en afgeknelde luchtwegen.