Jean-Paul Laurens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zelfportret, 1876

Jean-Paul Laurens (Fourquevaux, 28 maart 1838 - Parijs, 23 maart 1921) was een Frans schilder en beeldhouwer.

Hij was een leerling van Léon Cogniet en Alexandre Bida. Laurens kreeg de opdracht om verscheidene werken te schilderen voor de Derde Franse Republiek, waaronder het stalen gewelf van het Parijse stadhuis, de monumentale reeks over het leven van Genoveva van Parijs in de apsis van het Pantheon, het versierde plafond van het Odéon Theater en de hal van hooggeplaatste burgers in het capitool van Toulouse. Hij creëerde ook illustraties voor Augustin Thierrys' Récits des temps mérovingiens.

Laurens was professor aan de École des Beaux Arts in Parijs, waar hij onder meer les gaf aan André Dunoyer de Segonzac en George Barbier. Twee van zijn zonen, Paul Albert Laurens (1870 - 1934) en Jean-Pierre Laurens (1875 - 1932), werden eveneens schilders en leraren aan de Académie Julian.

Zijn werk wordt vaak gekenmerkt door historische en religieuze thema’s, waarmee hij zijn sterke afkeer tegen de gevestigde kerkelijke macht en monarchie wilde uitdrukken. Hoewel hij in zijn tijd bewonderd werd om zijn kennis van onderwerpen en kennis van kunstenaarstechnieken is zijn status als kunstenaar in de loop van de tijd sterk afgenomen. Grootste kritiekpunt werd de wijze waarop hij historische gebeurtenissen weergaf: deze werd als te somber en te melodramatisch omschreven.

Oeuvre[bewerken]

In veel van zijn werk staat de “dood” centraal, waarbij de dood als politiek statement wordt aangevoerd. Voorbeelden hiervan zijn:

De paus Formosus en Stephanus VII
* Le Pape Formose et Etienne VII ( Musée des Beaux-Arts, Nantes)

Het doek verbeeldt het moment uit de Kadaversynode, een kerkelijke rechtszaak in 897 waarin de overleden paus Formosus ter verantwoording wordt geroepen voor zijn daden. Links van de pauselijke troon staat een geestelijke, die namens de overleden paus het woord deed.

Het schijnproces zou de geschiedenis ingaan als een van de dieptepunten van de geschiedenis der pausen.

De laatste ogenblikken van Maximiliaan, keizer van Mexico
* Les Derniers moments de Maximilien, Empereur du Mexique (Hermitage, St. Petersburg)

De afbeelding toont het afscheid nemen van de keizer vlak voordat hij werd gefusilleerd. De aartshertog Maximiliaan van Oostenrijk was keizer over het Midden-Amerikaanse land van 1864 tot aan 1867. Aanvankelijk werd hij gesteund door de Mexicaanse monarchisten, maar als gevolg van de Amerikaanse Burgeroorlog groeide de roep om een republiek als staatsvorm.

De dood van Tiberius
*La Mort de Tibere (Musée des Augustins, Toulouse)

Het schilderij toont de moord op keizer Tiberius, gepleegd door een commandant van de keizerlijke lijfwacht. Laurens verkoos voor deze verbeelding van de dood van de keizer, hoewel er ook bronnen zijn, die suggereren, dat Tiberius op natuurlijke wijze overleed.

De excommunicatie van Robert de Vrome
* L'Excommunication de Robert le Pieux (Musée d'Orsay, Parijs)

Op het schilderij zijn koning Robert de Vrome en zijn echtgenote Bertha van Bourgondië afgebeeld nadat zij door de paus zijn geëxcommuniceerd.

Bronnen, noten en/of referenties