Jim Ross

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jim Ross
Jim Ross in 2007
Jim Ross in 2007
Persoonlijke informatie
Volledige naam James William Ross
Geboortedatum 3 januari 1952
Geboorteplaats Vlag van Verenigde Staten Fort Bragg (Californië)
Lengte 1,73 m
Gewicht 140 kg
Carrière
Debuut 1974
Met pensioen 2013
Functie(s) Commentator
Scheidsrechter
Portaal  Portaalicoon   Sport

James William (Jim) Ross (Fort Bragg (Californië), 3 januari 1952) is een Amerikaans voormalig professioneel worstelcommentator, professioneel worstelscheidsrechter en bedrijfsbestuurder van WWE die vooral bekend is van zijn tijd bij WWE, van 1993 tot 2013.

Verder heeft hij zijn eigen merk barbecuesaus, en ook een aantal kookboeken op de markt gebracht. In de zomer van 2007 richtte hij zijn eigen barbecuerestaurant op dat in 2010 werd gesloten.

Carrière[bewerken]

Tijdens zijn schoolperiode, Ross spendeerde soms tijd als commentator op de schoolradio. In 1974 werkte Ross eerst voor de NWA Mid-South als een scheidsrechter. Hij bleef tot 1977 als scheidsrechter.

Kort nadat Bill Watts in 1982 de Mid-South overnam, Ross keerde terug om daar te werken en werd in 1986 hun hoofdcommentator. De eerste wereldtitelmatch dat hij noemde, was tussen Ric Flair en Ted DiBiase. Wanneer Jim Crockett Jr. de Mid-South (sinds de Universal Wrestling Federation hernoemde) opkocht en fuseerde met zijn Jim Crockett Promotions groep, Ross vergezelde de nieuwe bedrijf en vormde een team color commentator David Crockett en play-by-play commentator Tony Schiavone voor de National Wrestling Alliance (NWA). In 1991 verliet de promotie de NWA en bekwam de World Championship Wrestling (WCW). Ross vormde tijdens de eerste WCW-periode een team met WCW's nieuwe commentator (en toekomstig WCW-bestuurder) Eric Bischoff. Wanneer Bischoff gepromoveerd was tot bestuurder, Ross vroeg en kreeg zijn vrijgeving.

In 1993 werd Ross gehuurd door de World Wrestling Federation (later bekend als World Wrestling Entertainment en uiteindelijk afgekort tot WWE). Hij maakte op WrestleMania IX zijn op-scherm debuut en volgend weekend overnam voor Gorilla Monsoon op WWF Wrestling Challenge. Ross werkte lang samen met Bobby Heenan totdat Heenan in december 1993 de WWF verliet. Vince McMahon nam de Heenans plaats in. Twee weken na de aanval van aangezichtsverlamming van Bell, Ross was op 11 februari 1994 ontslagen door de WWF. Ross ging dan als commentator aan de slag bij Smoky Mountain Wrestling en de NFL's Atlanta Falcons.

Wanneer McMahon in 1994 onbeschikbaar was om te becommentariëren, de WWF huurde Ross in om zijn plaats in te nemen. Wanneer McMahon terug beschikbaar was, werd Ross opnieuw ontslagen. In het voorjaar van 1995 huurde de WWF Roos opnieuw voor twee jaar. In september 2006 veranderde Ross voor de eerste keer in zijn carrière in een heel (held) in de WWF-verhaallijn. Als deel van een verhaallijn in 1997, "Dr. Death" Steve Williams bekwam als Ross' enforcer en de verhaallijn ging zo ver dat Ross een eigen commentatorentafel had en labelde de tafel in "JR Is RAW". Kort daarna confronteerde Ross zijn vervanger, Michael Cole, in de ring. De verhaallijn was snel niet doorgezet nadat Ross zijn plaats weer innam als "officiële" commentator van Raw is War".

Jerry Lawler (links) en Jim Ross (rechts) als Raw-commentatoren

Na de WWE Brand Extension in 2002, Ross werkte van 2002 tot 2008 als exclusieve commentator voor de Raw-brand. Tussen 2002 en 2008 was Ross betrokken in verscheidene verhaallijnen. Tussendoor werd Ross in oktober 2005 ontslagen ("kayfabe") door Vince en Linda McMahon. De reden van de "kayfabe" ontslag was dat de dokters ontdekten dat Ross problemen had met zijn dikke darm. Tijdens zijn herstelperiode, Joey Styles (best bekend voor zijn commentatorenwerk in de Extreme Championship Wrestling) nam de rol van Ross tijdelijk over.

In oktober 2006 was Ross zijn WWE-contract afgelopen, maar ondertekende in november 2006 een nieuwe 1-jaarlijkse contract en wou verder van jaar-tot-jaar werken. Op 31 maart 2007 werd Ross door Steve Austin opgenomen in de WWE Hall of Fame.

Tijdens de WWE Draft van 23 juni 2008, Ross was van de Raw-brand naar de SmackDown-brand verzonden terwijl Michael Cole van de SmackDown-brand naar de Raw-brand werd verzonden. Op 23 september, tijdens de ECW-aflevering, Ross maakte een verschijning op de ECW-brand en verving Todd Grisham, die op dat moment ziek was.

Op 13 oktober 2009 was Ross onbeschikbaar voor de SmackDown-opnames nadat hij aan de WWE, voor het eerst in zijn carrière, een vrije dag vroeg om zijn verjaardag te vieren. Op 20 oktober 2009 had Ross voor de derde keer een aanval had van zijn aangezichtsverlamming van Bell. Ross was dan maandenlang niet beschikbaar om te becommentariëren en kreeg van de WWE een andere rol.

In november 2010 en in het voorjaar van 2011 maakte Ross verscheidene gastoptredens. Sinds zijn terugkeer was Ross betrokken in een vete tussen Michael Cole (met Jack Swagger) en Jerry Lawler.

Op 25 juli 2011 keerde Ross naar Raw nadat Triple H hem opnieuw aannam om voltijds te becommentariëren. Nadat Ross 20 jaar voor de WWE werkte, ging hij in september 2013 op pensioen.[1]

Job titels[bewerken]

  • WWE Talent Relations Consultant
  • WWE SmackDown play-by-play announcer and color commentator
  • WWE Raw play-by-play announcer and color commentator
  • WCW Executive Vice President of Broadcasting
  • WWE Executive Vice President of Business Strategies
  • WWE Executive Vice President of Talent Relations
  • UWF/Mid-South play-by-play announcer
  • SMW play-by-play announcer
  • WCW play-by-play announcer
  • XFL play-by-play announcer
  • Atlanta Falcons play-by-play announcer

Prijzen en prestaties[bewerken]

  • Cauliflower Alley Club
    • Art Abrams Lifetime Achievement Award (2010)
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1999)
    • Best Television Announcer (1988–1993, 1998–2001, 2006, 2007, 2009)
    • Worst Feud of the Year (2005) vs. McMahon Family

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
1993: André the Giant
1994: Arnold Skaaland · Bobo Brazil · Buddy Rogers · Chief Jay Strongbow · Freddie Blassie · Gorilla Monsoon · James Dudley
1995: Antonino Rocca · Ernie Ladd · The Fabulous Moolah · George "The Animal" Steele · The Grand Wizard · Ivan Putski · Pedro Morales
1996: Jimmy Snuka · Johnny Rodz · Killer Kowalski · Lou Albano · "Baron" Mikel Scicluna · Pat Patterson · The Valiant Brothers (Jimmy & Johnny Valiant) · Vince McMahon Sr.
2004: Big John Studd · "Superstar" Billy Graham · Bobby Heenan · Don Muraco · Greg Valentine · Harley Race · Jesse Ventura · Junkyard Dog · Pete Rose · Sgt. Slaughter · Tito Santana
2005: "Cowboy" Bob Orton · Hulk Hogan · The Iron Sheik · Jimmy Hart · Nikolai Volkoff · Paul Orndorff · "Rowdy" Roddy Piper
2006: The Blackjacks (Mulligan & Lanza) · Bret "Hitman" Hart · Eddie Guerrero · Gene Okerlund · "Sensational" Sherri · Tony Atlas · Verne Gagne · William "The Refrigerator" Perry
2007: Curt "Mr. Perfect" Hennig · Dusty Rhodes · Jerry "The King" Lawler · Jim Ross · Mr. Fuji · Nick Bockwinkel · The Sheik · The Wild Samoans (Afa & Sika)
2008: The Brisco Brothers (Gerald & Jack) · Eddie Graham · Gordon Solie · Mae Young · Peter Maivia · Ric Flair · Rocky Johnson
2009: Bill Watts · The Funks (Terry & Dory Jr.) · Howard Finkel · Koko B. Ware · Ricky Steamboat · "Stone Cold" Steve Austin · The Von Erich Family (Chris, David, Fritz, Kerry, Kevin & Mike)
2010: Antonio Inoki · Bob Uecker · Gorgeous George · Mad Dog Vachon · Stu Hart · Ted DiBiase · Wendi Richter
2011: Abdullah the Butcher · Bob Armstrong · Drew Carey · Jim Duggan · Paul Ellering · The Road Warriors/Legion of Doom (Hawk & Animal) · Shawn Michaels · Sunny
2012: Edge · The Four Horsemen (Arn Anderson, Barry Windham, James J. Dillon, Ric Flair & Tully Blanchard) · Mil Máscaras · Mike Tyson · Ron Simmons · Yokozuna
2013: Bob Backlund · Booker T · Bruno Sammartino · Donald Trump · Mick Foley · Trish Stratus
2014: Carlos Colón · Jake Roberts · Lita · Mr. T · Paul Bearer · Razor Ramon · The Ultimate Warrior