Hulk Hogan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hulk Hogan
Hulk Hogan.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortenaam Terry Gene Bollea
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats Augusta (Georgia)
Geboortedatum 11 augustus 1953
Lengte 201 cm
Gewicht 137 kg
Carrière
Debuut 10 augustus 1977
Ringnaam The Super Destroyer
Sterling Golden
Terry Boulder
Incredible Hulk Hogan
Hulk Hogan
Hulk Machine
Hollywood Hulk Hogan
Hollywood Hogan
Mr. America />the Hulkster
Trainer/coach Hiro Matsuda
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar
Professioneel worstelbestuurder
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Sport

Terry Gene Bollea (Augusta (Georgia), 11 augustus 1953), beter bekend onder zijn worstelnaam Hulk Hogan, is een Amerikaans acteur en professioneel worstelaar die in de jaren tachtig het Amerikaans worstelen op de kaart bracht met Hulkamania in de World Wrestling Federation (WWF), later bekend als World Wrestling Entertainment (WWE).

Loopbaan[bewerken]

Bollea maakte zijn debuut als worstelaar in 1976, onder de naam Sterling Golden. Begin jaren tachtig speelde hij in belangrijke wedstrijden voor de American Wrestling Association (AWA).

Hij werd pas echt bekend nadat hij de rol van Thunderlips vertolkte in de film Rocky III in 1982. Het volgende jaar trad hij toe tot de World Wrestling Federation (WWF). Het was op hetzelfde moment dat de WWF overging van lokale televisie naar nationale televisie in Amerika. Met de toetreding van Hulk Hogan en een goed uitgekiende PR campagne groeide niet alleen de WWF, maar ook het hele Amerikaanse showworstelen uit tot wat het nu is.

Hogan won de WWF titel meerdere malen en was verantwoordelijk voor het eerste verlies van André the Giant in diens professionele carrière. De populariteit van Hulk Hogan nam grote vormen aan, hij kreeg film- en televisierollen, een tekenfilm en er werden lunchboxen en dergelijke verkocht met zijn beeltenis.

Na een steroïden-schandaal verliet Hogan de WWF. Hij bleef acteren tot hij terugkwam als worstelaar, nu bij de World Championship Wrestling (WCW), de grote rivaal van de WWF.

Na alles geprobeerd en gedaan te hebben in het worstelen besloten Vince McMahon (eigenaar WWF/WWE) en Hulk Hogan het over een andere boeg te gaan gooien. Hogan was, toen hij net begon een 'bad guy', maar daarna niet meer. Om dus een verandering teweeg te brengen werd hij wederom een slechterik. Als onderdeel van de New World Order, de verzameling van 'slechte' worstelaars werd hij toch nog even populairder dan ooit. Hij verving hier ook zijn standaardkleuren rood en geel voor zwart en verfde zelfs zijn baard in deze kleur. Maar steeds vaker liet het publiek het afweten en ook op straat werden er bedreigingen geuit. Later zou Hulk Hogan weer overstappen naar de WWE, waar hij in Wrestlemania 18 een historische match had met The Rock (Dwayne Johnson). The Rock won. Na deze wedstrijd bood Hogan de hand aan the Rock . Deze nam hij aan, en zo werd Hogan weer een Goede. Leden van NWO pikten dit niet en beukten op hem in, maar The Rock hielp Hogan, natuurlijk. En de orde was hersteld. Hogan won later de WWE titel van Triple H met hulp van The Undertaker. Undertaker won op zijn beurt weer de titel van Hogan.

In 1983 liet Hogan weten altijd met zijn haar in een emmer met bier te slapen om zijn haar sterk te houden,ondanks dit geweldig verzorgende beauty ritueel liet hij begin jaren 90 zijn haardos verdikken met extensions.

In 2005 heeft Hulk Hogan nog maar zelden geworsteld. Wel had hij toen al een eigen televisieserie, Hogan Knows Best, een realitysoap, vergelijkbaar met "the Osbournes", waarin een cameraploeg dag en nacht het familieleven van Hogan filmt en waar de producers een compilatie van maken die op televisie te zien is van meestal een half uur, vooral met hoogte- en dieptepunten.

Hulk Hogan is sinds 2006 weer op RAW nadat hij met zijn dochter, Brooke Hogan, op SNME (Saturday Night's Main event) kwam voor de nieuwe cd van Brooke Hogan te promoten en Randy Orton daagde Hulk Hogan uit voor een legend vs legend killer match op SummerSlam . Hij vocht op SummerSlam 2006 tegen Randy Orton en won deze wedstrijd.

Op dit moment heeft hij wat problemen met de bekende promoter van WWE, Vince McMahon. Hij gooit vooral modder omdat Vince zijn talent wil tegenhouden om ook voor andere promoties te werken.

Op 27 oktober 2009 maakte Hulk Hogan bekend dat hij naar TNA gaat, de grote concurrent van de WWE.

Hogan wordt wel eens verweten om alleen maar voor het geld te worstelen. Hij weigert steevast te verliezen, ook al betekent dit een hele rompslomp. In zijn latere worsteljaren heeft hij toch enkele wedstrijden verloren. Onder andere van "The Undertaker" en van "The Ultimate Warrior". Tevens is Hulk Hogan de een van de weinige worstelaars die ooit André the Giant versloeg.

In worstelen[bewerken]

Hogan met de "Atomic Leg Drop"
  • Finishers
    • Atomic Leg Drop (Running jumping leg drop)
    • Axe Bomber
  • Signature moves
    • Atomic drop
    • Belly to back suplex
    • Big boot
    • Collar–and–elbow tie up
    • Elbow drop
    • Eye poke
    • Raking the opponent's back
    • Scoop slam
    • Shoulder block
  • Bijnamen
    • "The Hulkster"
    • "The Hulk"
    • "The Immortal"
    • "The Immortal Icon of Professional Wrestling"
    • "The Incredible"
    • "The Icon"

Kampioenschappen en prestaties[bewerken]

  • New Japan Pro Wrestling
    • IWGP Tournament winner (1983)
  • Southeastern Championship Wrestling
    • NWA Southeastern Heavyweight Championship (Northern Division; 2 keer)
    • NWA Southeastern Heavyweight Championship (Southern Division; 2 keer)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Feud of the Year (1986) vs. Paul Orndorff
    • Most Charismatic (1985–1987, 1989–1991)
    • Most Overrated (1985–1987, 1989–1991)
    • Worst Worked Match of the Year (1987) vs. André the Giant op WrestleMania III
    • Worst Worked Match of the Year (1996) met Randy Savage vs. Arn Anderson, Meng, The Barbarian, Ric Flair, Kevin Sullivan, Z-Gangsta en The Ultimate Solution in een Towers of Doom match op Uncensored
    • Worst Worked Match of the Year (1997) vs. Roddy Piper op SuperBrawl VII
    • Worst Worked Match of the Year (1998) vs. The Warrior op Halloween Havoc
    • Worst Feud of the Year (1991) vs. Sgt. Slaughter
    • Worst Feud of the Year (1995) vs. The Dungeon of Doom
    • Worst Feud of the Year (1998) vs. The Warrior
    • Worst Feud of the Year (2000) vs. Billy Kidman
    • Best Babyface (1982-1991)
    • Least Favorite Wrestler (1985, 1986, 1991, 1994–1999)
    • Worst Wrestler (1997)
    • Most Embarrassing Wrestler (1995, 1996, 1998–2000)

Externe links[bewerken]

1993: André the Giant
1994: Arnold Skaaland · Bobo Brazil · Buddy Rogers · Chief Jay Strongbow · Freddie Blassie · Gorilla Monsoon · James Dudley
1995: Antonino Rocca · Ernie Ladd · The Fabulous Moolah · George "The Animal" Steele · The Grand Wizard · Ivan Putski · Pedro Morales
1996: Jimmy Snuka · Johnny Rodz · Killer Kowalski · Lou Albano · "Baron" Mikel Scicluna · Pat Patterson · The Valiant Brothers (Jimmy & Johnny Valiant) · Vince McMahon Sr.
2004: Big John Studd · "Superstar" Billy Graham · Bobby Heenan · Don Muraco · Greg Valentine · Harley Race · Jesse Ventura · Junkyard Dog · Pete Rose · Sgt. Slaughter · Tito Santana
2005: "Cowboy" Bob Orton · Hulk Hogan · The Iron Sheik · Jimmy Hart · Nikolai Volkoff · Paul Orndorff · "Rowdy" Roddy Piper
2006: The Blackjacks (Mulligan & Lanza) · Bret "Hitman" Hart · Eddie Guerrero · Gene Okerlund · "Sensational" Sherri · Tony Atlas · Verne Gagne · William "The Refrigerator" Perry
2007: Curt "Mr. Perfect" Hennig · Dusty Rhodes · Jerry "The King" Lawler · Jim Ross · Mr. Fuji · Nick Bockwinkel · The Sheik · The Wild Samoans (Afa & Sika)
2008: The Brisco Brothers (Gerald & Jack) · Eddie Graham · Gordon Solie · Mae Young · Peter Maivia · Ric Flair · Rocky Johnson
2009: Bill Watts · The Funks (Terry & Dory Jr.) · Howard Finkel · Koko B. Ware · Ricky Steamboat · "Stone Cold" Steve Austin · The Von Erich Family (Chris, David, Fritz, Kerry, Kevin & Mike)
2010: Antonio Inoki · Bob Uecker · Gorgeous George · Mad Dog Vachon · Stu Hart · Ted DiBiase · Wendi Richter
2011: Abdullah the Butcher · Bob Armstrong · Drew Carey · Jim Duggan · Paul Ellering · The Road Warriors/Legion of Doom (Hawk & Animal) · Shawn Michaels · Sunny
2012: Edge · The Four Horsemen (Arn Anderson, Barry Windham, James J. Dillon, Ric Flair & Tully Blanchard) · Mil Máscaras · Mike Tyson · Ron Simmons · Yokozuna
2013: Bob Backlund · Booker T · Bruno Sammartino · Donald Trump · Mick Foley · Trish Stratus
2014: Carlos Colón · Jake Roberts · Lita · Mr. T · Paul Bearer · Razor Ramon · The Ultimate Warrior