Mark Calaway
| The Undertaker | ||||
| The Undertaker | ||||
| Volledige naam | Mark William Calaway | |||
| Bijnaam | The Deadman American Bad Ass The Phenom |
|||
| Ringnaam | Texas Red The Master of Pain The Punisher Punisher Dice Morgan Kane The Undertaker The Undertaker |
|||
| Geboortedatum | 24 maart 1965 | |||
| Geboorteplaats | ||||
| Lengte | 2,04 m | |||
| Gewicht | 136 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | Professioneel worstelen | |||
| Trainer / Coach | Don Jardine | |||
| Debuut | 1984 | |||
|
||||
Mark William Calaway (Houston (Texas), 24 maart 1965), beter bekend als The Undertaker, is een Amerikaans professioneel worstelaar die actief is in de WWE. Hij is het langst in dienst als worstelaar in het bedrijf van Vince McMahon, dat eerst WWF heette en momenteel WWE (World Wrestling Entertainment). Ook is hij de enige overgebleven actieve worstelaar die de allereerste aflevering van WWE Raw in 1993 meemaakte.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
In 1984 begon Calaway zijn worstelcarrière op World Class Championship Wrestling (WCCW) en vijf jaar later, in 1989, worstelde hij voor de World In Championship Wrestling (WCW) als "Mean" Mark Callous. In 1990 werd zijn WCW-contract niet verlengd en ondertekende hij een nieuw contract met de World Wrestling Federation. Onder de ringnaam Kane The Undertaker maakte Calaway zijn WWF-debuut, maar al snel werd zijn ringnaam ingekort tot The Undertaker.
Professionele worstelcarrière (1984-1989) [bewerken]
In 1984 maakte Calaway onder de ringnaam Texas Red zijn debuut in de World Class Championship Wrestling (WCCW). In zijn eerste WCCW-match verloor hij van Bruiser Brody. Vier jaar later, in 1989, verliet hij de WCCW en ging aan de slag in de Continental Wrestling Association (CWA), die later door Jerry Jarrett hernoemd werd tot United States Wrestling Association (USWA) nadat de CWA en de WCCW gefuseerd werden. Op april 1989 boekte hij succes als The Master of Pain, door zijn eerste professionele worstelkampioenschap door het USWA Unified World Heavyweight Championship te veroveren nadat hij Jerry "The King" Lawler versloeg.
World Championship Wrestling (1989-1990) [bewerken]
In 1989 nam Calaway deel aan de World Championship Wrestling (WCW), waar hij al snel naar het tag team Skyscrapers werd gestuurd om de geblesseerde Sid Vicious te vervangen. Calaway adopteerde de ringnaam Mean Mark Callous. In juli 1990 worstelde hij tegen Lex Luger voor het NWA United States Heavyweight Championship op The Great American Bash, waarbij Luger won. Op 1 september 1990, in een live-evenement in Greensboro (North Carolina), verloor hij tegen Sting en paar dagen later werd zijn WCW-contract niet verlengd.
Calaway worstelde vervolgens kort in de New Japan Pro Wrestling (NJPW) als Punisher Dice Morgan. Nadat hij de NJPW verliet, keerde hij terug naar de USWA om deel te nemen aan een toernooi voor het USWA Unified World Heavyweight Championship. Hij versloeg Bill Dundee in de eerste ronde maar verloor in de kwartfinale van Jerry Lawler. In oktober 1990 ondertekende Calaway een contract met de World Wrestling Federation (WWF).
World Wrestling Federation/Entertainment (1990–heden) [bewerken]
In de de opnames van WWF Superstars op 19 november 1990 maakte Calaway zijn WWF-debuut als Kane The Undertaker. Zijn karakter was gemodelleerd naar een begrafenisondernemer uit oude Westernfilms, zo droeg hij regenkledij, grijze handschoenen, laarzen en een zwarte hoed.
Op 22 november 1990, op Survivor Series, verscheen hij op het podium en werd door Ted DiBiase als de "mysterieuze" partner aangekondigd en dat hij lid was van DiBiase's "Million Dollar"-team. In de eerste minuut van de wedstrijd voerde hij een finisher, de "Tombstone Piledriver", uit op Koko B. Ware waarmee hij de partij tegen de veel kleinere en lichtere Koko B. Ware won. Kort na de Survivor Series werd Calaways ringnaam Kane The Undertaker ingekort tot The Undertaker.
In deze tijd verwisselde The Undertaker van manager en nam Paul Bearer de positie over van Brother Love. Bearer had de rol van een theatraal, spookachtig karakter, die altijd een gouden urn met as bij zich had waar The Undertaker 'mystieke krachten' uit kon trekken om zijn krachten te doen herleven. Tijdens Undertakers hee periode deed hij zijn verslagen tegenstanders (meestal jobbers) in een lijkzak en droeg die op zijn rug.
Undertaker maakte zijn WrestleMania-debuut op WrestleMania VII en versloeg "Superfly" Jimmy Snuka. Hiermee begon Undertakers ongeslagen WrestleMania-streak (21 zeges zonder nederlaag op dit jaarlijkse evenement tot in 2013). De eerste grote feud ("vete") van Undertaker was met The Ultimate Warrior. Undertaker viel Ultimate Warrior aan en sloot hem op in een luchtdichte kist op de set van Bearers "Funeral Parlor" interviewsegment. De vete met Ultimate Warrior duurde een jaar lang en ook "Macho Man" Randy Savage, Sid Justice, Sgt. Slaughter en Hulk Hogan waren erbij betrokken. De vete werd op Survivor Series 1991 beëindigd nadat Undertaker kampioen Hulk Hogan versloeg voor het WWF Championship en zo zijn eerste WWF-titel behaalde. Zes dagen later, op This Tuesday in Texas, moest Undertaker de titel afstaan aan Hogan, die de herkansingswedstrijd won.
Een paar maanden later, in februari 1992, probeerde Undertakers bondgenoot Jake "The Snake" Roberts Randy Savage en zijn manager/vriendin Miss Elizabeth achter de schermen aan te vallen met een stalen stoel, maar hij werd door Undertaker tegengehouden en kreeg hij voor de eerste keer in de WWF een face ("held" of "fanfavoriet"). Op WrestleMania VIII won Undertaker van Roberts.
In januari 1994, op Royal Rumble, verloor Undertaker de Casket match van Yokozuna, die hulp kreeg van andere worstelaars om Undertaker op te sluiten in de kist. Na WrestleMania X introduceerde Ted DiBiase de terugkeer van Undertaker naar de WWF. Deze door Brian Lee gespeelde Undertaker was een bedrieger, wat leidde tot de terugkeer van de echte Undertaker op SummerSlam. Hij verscheen als een nieuwe versie van zijn originele "Deadman" personage en de grijze tinten van zijn kledij werd vervangen door paarse tinten. Undertaker versloeg de bedrieger na het uitvoeren van drie "Tombstone Piledrivers". Op Survivor Series had Undertaker een herkansingsmatch tegen Yokozuna, waarbij Undertaker de Casket match won van Yokozuna.
In 1995 had Undertaker een maandenlange vete met Million Dollar Corporation, een alliantie die geleid werd door Ted DiBiase. Op WrestleMania XI, tijdens de wedstrijd tussen Undertaker King Kong Bundy, stal Kama de urn van Undertaker, smolt de urn om tot een grote gouden ketting en viel Undertaker aan. Op SummerSlam won Undertaker de Casketmatch van Kama. Een paar weken later blesseerde Undertaker zijn oog, onderging een operatie en was inactief tot zijn terugkeer bij de Survivor Series.
In het voorjaar van 1996 begon Undertaker een vete met Diesel, wat leidde tot een wedstrijd op WrestleMania XII die door de Undertaker gewonnen werd. De volgende vete van Undertaker was met Mankind, die zijn debuut maakte en de wedstrijd verstoorde tussen Undertaker en Justin Hawk Bradshaw. De vete tussen Undertaker en Mankind nam toe en dit leidde tot een Boiler Room Brawl match op SummerSlam. Daar verloor Undertaker van Mankind nadat Undertakers manager, Bearer, hem bedroog en Mankind hielp om de wedstrijd te winnen. Na Bearers verraad, nam de rivaliteit tussen Undetaker en Mankind verder toe en dat resulteerde in een Buried Alive match op In Your House: Buried Alive. Undertaker won de wedstrijd nadat hij Mankind een "Chokselam" gaf en in een open kuil belandde, maar na de wedstrijd werd hij door The Executioner en een aantal worstelaars Buried Alive ("Levend Begraven"). Op Survivor Series keerde hij terug en nam opnieuw tegen Mankind op, maar Mankinds manager Bearer was zes meter boven de ring opgeknoopt en als Undertaker de wedstrijd won, zou hij in staat zijn om Bearer op te hangen. Hoewel Undertaker de wedstrijd won, mengde Executioner zich er in en bevrijdde Bearer. Vervolgens richtte Undertaker kort zijn aandacht op Executioner, die sinds zijn debuut een doorn in zijn oog was geworden. Op In Your House: It's Time versloeg Undertaker Executioner in een Armageddon Rulesmatch. In de laatste weken van 1996 begon Undertaker een vete met Vader en in januari 1997 verloor Undertaker op de Royal Rumble van Vader, die hulp kreeg Bearer. Na zijn verlies begon Undertaker zijn aandacht te richten op het WWF Championship.
Op WrestleMania 13 versloeg Undertaker Sycho Sid voor het WWF Championship en werd zo voor de tweede keer WWF Champion. Na het evenement probeerde Paul Bearer Undertakers "grootste geheim" bekend te maken: Undertaker zou een moordenaar zijn, die als kind het begrafenisbedrijf waar Bearer werkte in brand had gestoken, waarbij zijn ouders en zijn jonge halfbroer om het leven kwamen. Uiteindelijk kondigde Bearer aan dat Undertakers halfbroer, Kane, nog in leven was, maar door de brand werd hij vreselijk verbrand en verminkt. Na al die jaren wou Kane wraak nemen op Undertaker. Undertaker verdedigde zich en verklaarde dat Kane een pyromaan was, die van de ene naar de andere brand ging en onmogelijk kon overleven.
Op Badd Blood: In Your House daagde Undertaker Shawn Michaels uit voor een Hell in a Cell match. Tijdens de wedstrijd maakte Kane zijn debuut, rukte de deur van de kooi af en viel Undertaker aan. Naarmate de verhaallijn vorderde daagde Kane Undertaker meermaals uit voor een wedstrijd maar die weigerde telkens. Uiteindelijk vond een wedstrijd plaats tussen de twee op WrestleMania XIV, die Undertaker won. Later, op Unforgiven: In Your House, nam Undertaker het opnieuw op tegen Kane in een Inferno match. Undertaker won de wedstrijd nadat de rechterarm van Kane in brand vloog.
Undertaker begon daarna een nieuwe vete met Mankind en dat resulteerde een Hell in a Cell match op King of the Ring 1998. Tijdens de wedstrijd gooide Undertaker Mankind van het dak van de kooi af, die 4,9 m hoog was, in de richting van de Spaanse commentatorentafel. Later voerde Undertaker een "Chokeslam" uit op Mankind, die door het dak van de kooi naar de ring werd gegooid. De wedstrijd eindigde met een overwinning voor Undertaker nadat hij de "Tombstone Piledriver" uitvoerde op Mankind. in januari 1999 introducerende The Understaker een vernieuwde versie van The Deadman. De donkere priester van het misterie. Door de Gimmick is hij een bijzondere aanwezigheid in de WWE, Hij beweerd vaak dat hij orders aan neemt van een "hogere macht" Bovendien is The Undertaker vaak te zien met een zwarte kap. Met hulp van zijn volgelingen maakte hij van sommige supersterren een soort offer, om de duistere kant van de supersterren naar boven te halen. Tijdens zijn carrière heeft de The Undertaker Stephanie McMahon ge kidnapt, dit resulteerde een feud tussen The Undertaker en Vince McMahon.
In het worstelen [bewerken]
- Finishers
- Tombstone Piledriver
- The Last Ride
- Chokeslam
- Hell's Gate (Triangle Stretch/Gogoplata) - 2007/2008 (werd op 2 mei 2008 verboden door Vickie Guerrero, maar wordt inmiddels weer gebruikt onder de naam Hell's Gate)
- Kenmerkende bewegingen
- Snake Eyes
- Old School (Arm twist ropewalk chop)
- Corner clothesline
- Fujiwara armbar
- Guillotine leg drop op een liggende tegenstander
- Guillotine leg drop op een tegenstander die over de rand van de ring ligt
- Leaping flying clothesline
- Over the top rope suicide dive
- Running corner body splash
- Running DDT
- Running jumping leg drop
- Sidewalk slam
- Wrist–lock hold gevolgd door meerdere shoulder blocks
- Big boot
- Ringside Leg Drop
- Ringside Big Boot
- Bijnamen
- "The Phenom"
- "The Deadman"
- "American Bad Ass"
- "Booger Red"
- "Red Devil"
- "Big Evil"
- "The Lord of Darkness"
- "The Demon of Death Valley"
Prestaties [bewerken]
- Pro Wrestling Illustrated
- PWI Feud of the Year (1991) vs. The Ultimate Warrior
- PWI Match of the Year (1998) vs. Mankind in een Hell in a Cell match op King of the Ring.
- PWI Match of the Year (2009) vs. Shawn Michaels op WrestleMania XXV.
- PWI Match of the Year (2010) vs. Shawn Michaels op WrestleMania XXVI.
- PWI Match of the Year (2012) vs. Triple H op WrestleMania XXVIII
- United States Wrestling Association
- USWA Unified World Heavyweight Championship (1 keer)
- World Class Wrestling Association
- WCWA Texas Heavyweight Championship (1 keer)
- World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
- WCW World Tag Team Championship (1 keer met Kane)
- WWF/WWE Championship (4 keer)
- WWE World Heavyweight Championship (3 keer)
- WWE Hardcore Championship (1 keer)
- WWF Tag Team Championship (6 keer; 3x met Stone Cold Steve Austin, 1x met Big Show, 1x met The Rock en 1x met Kane)
- Royal Rumble (2007)
- Slammy Award
- "WWF's Greatest Hit" (1996) Sucking Diesel into The Abyss
- "Best Tattoo" (1997)
- "Best Entrance Music" (1997)
- "Star of the Highest Magnitude" (1997)
- "Match of the Year" (2009) vs. Shawn Michaels op WrestleMania XXV
- "Match of the Year" (2010) vs. Shawn Michaels op WrestleMania XXVI
- "OMG Moment of the Year" (2011)
- "Match of the Year" (2012) vs. Triple H in een Hell in a Cell match op WrestleMania XXVIII
- Wrestling Observer Newsletter awards
- Best Gimmick (1990–1994)
- Best Heel (1991)
- Feud of the Year (2007) vs. Batista
- Match of the Year (2009) vs. Shawn Michaels op WrestleMania XXV
- Most Overrated (2001)
- Readers' Least Favorite Wrestler (2001)
- Worst Worked Match of the Year (2001) met Kane vs. KroniK op Unforgiven
- Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2004)
- Worst Feud of the Year (1993) vs. Giant González
WrestleMania winning streak (21-0) [bewerken]
Calaway heeft tot nu toe elke wedstrijd gewonnen tijdens de WWE's flagship pay-per-view WrestleMania[1], waarbij hij volgende tegenstanders versloeg:
| Worstelaar | WrestleMania | Jaar | Nota's |
|---|---|---|---|
| Jimmy "Superfly" Snuka | VII | 1991 | |
| Jake "The Snake" Roberts | VIII | 1992 | |
| Giant Gonzales | IX | 1993 | Door diskwalificatie, Giant Gonzales gebruikte chloroform om The Undertaker uit te schakelen, dit is niet gelukt |
| King Kong Bundy | XI | 1995 | |
| Diesel | XII | 1996 | |
| Sycho Sid | 13 | 1997 | Voor het WWF Championship |
| Kane | XIV | 1998 | |
| Big Boss Man | XV | 1999 | Hell in a Cell match |
| Triple H | X-Seven | 2001 | |
| Ric Flair | X8 | 2002 | No Disqualification match |
| A-Train en Big Show | XIX | 2003 | Handicap match |
| Kane | XX | 2004 | |
| Randy Orton | 21 | 2005 | |
| Mark Henry | 22 | 2006 | Casket match |
| Batista | 23 | 2007 | Match voor de World Heavyweight Championship |
| Edge | XXIV | 2008 | Match voor de World Heavyweight Championship |
| Shawn Michaels | XXV | 2009 | |
| Shawn Michaels | XXVI | 2010 | Streak vs. Career, Shawn Micheals is met pensioen door verlies |
| Triple H | XXVII | 2011 | No Holds Barred match |
| Triple H | XXVIII | 2012 | Hell in a Cell match |
| CM Punk | 29 | 2013 | een-op-een match |
Externe links [bewerken]
- (en) Officiële website
- (en) Online World of Wrestling.com - profiel
- (en)
Mark Calaway in de Internet Movie Database - (en) WWE.com - profiel
| Bronnen, noten en/of referenties |
| Zie de categorie Mark Calaway van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Worstelaars: | Adam Mercer · Adrian Neville · Aiden English · Alexander Rusev · Baron Corbin · Brandon Traven · Bray Wyatt · Briley Pierce · CJ Parker · Colin Cassady · Conor O'Brian · Corey Graves · Danny Burch · Dante Dash · Erick Rowan · Garrett Dylan · J Bronson · Jake Carter · Jason Jordan · Judas Devlin · Kassius Ohno · Leo Kruger · Luke Harper · Memo Montenegro · Mike Dalton · Mojo Rawley · Oliver Grey · Percy Watson · Richie Steamboat · Rick Victor · Sakamoto · Xavier Woods |
| NXT Diva's: | Anya · Audrey Marie · Bayley · Charlotte · Dani · Emma · Paige · Sasha Banks |
| Staf: | Bill DeMott · Billy Gunn · Byron Saxton · Dusty Rhodes · Jim Ross · Joey Mercury · Norman Smiley · Ricky Steamboat · Sara Amato · Steve Keirn · Tom Prichard |