Chris Jericho

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chris Jericho
irvine in 2007
irvine in 2007
Persoonlijke informatie
Geboortenaam Christopher Keith Irvine
Bijnaam "Y2J"
Nationaliteit Vlag van Canada Canada
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats Manhasset (New York)
Geboortedatum 9 november 1970
Lengte 1,83 m
Gewicht 103 kg
Carrière
Debuut 2 oktober 1990
Ringnaam Chris Jericho
Last Survivor
Super Ligee
Trainer / Coach Ed Langley
Stu Hart
Keith Hart
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Sport

Chris Jericho, geboren als Christopher Keith Irvine (Manhasset (New York), 9 november 1970), is een Amerikaans professioneel worstelaar, muzikant, songwriter, televisiepresentator, acteur, auteur en danser van Canadese oorsprong.

Hij was ook bekend in de Extreme Championship Wrestling (ECW), World Championship Wrestling (WCW) en World Wrestling Federation/World Wrestling Entertainment (WWF/WWE). Hij is ook de frontman van Fozzy, een Amerikaans heavymetalband.

Jericho won als worstelaar tot nu toe 30 kampioenschappen waarvan 24 titels in de WWF/WWE, 5 titels in de WCW en 1 titel in de ECW. Hij was tevens de eerste Undisputed Champion binnenin de WWF, nadat hij het WWF Championship en het WCW Championship verenigde in 2001. Met het WWF/WWE Intercontinental Championship won hij 9 keer en is daarmee de recordhouder. Hij is ook de negende Triple Crown Champion en de vierde Grand Slam Champion.

Professioneel-worstelcarrière[bewerken]

Beginjaren (1990–1996)[bewerken]

Irvine ging op 19-jarige leeftijd naar de Hart Brothers School of Wrestling waar hij Lance Storm ontmoette. Twee maanden later was Irvine klaar om te worstelen op onafhankelijke shows en maakte op 2 oktober 1990 zijn debuut. De debuutmatch tegen Storm eindigde in een gelijkspel. Vervolgens werkten Irvine en Storm samen als een tag team dat de "Sudden Impact" heette. Ondertussen verving Irvine zijn ringnaam in Jericho, dat verwezen werd naar de muziekalbum "Walls of Jericho" van de band Helloween. Jericho, Storm, Adam Copeland (Edge), Jason Reso (Christian Cage) en Terry Gerin (Rhino) werkten samen in de Northern Manitoba, een tournee dat georganiseerd werd door Tony Condello. Jericho en Storm worstelden ook in de Calgary's gebaseerde promoties zoals de Canadian National Wrestling Alliance (CNWA) en de Canadian Rocky Mountain Wrestling (CRMW). In 1991 begonnen Jericho en Storm aan een tournee in Japan en worstelden voor de Frontier Martial-Arts Wrestling.

In de winter van 1992 reisde Jericho naar Mexico waar hij voor verscheidene kleine worstelbedrijven worstelde, totdat hij voor de Consejo Mundial de Lucha Libre (CMLL), de grootste worstelbedrijf in Mexico, worstelde. In december 1993 won hij het NWA Middleweight Champion en was met dat titel 11 maanden lang kampioen. In 1994 worstelde Jericho voor de Smoky Mountain Wrestling, een worstelpromotie van Jim Cornette, en herenigde met zijn voormalige teampartner Storm. Jericho en Storm werden dan lid van de Thrillseekers.

Extreme Championship Wrestling (1996)[bewerken]

Dankzij een aanbeveling van Chris Benoit aan de promoter Paul Heyman, Jericho begon in 1996 te worstelen voor de Extreme Championship Wrestling (ECW). Tijdens zijn ECW-periode won Jericho 1 keer het ECW World Television Championship en worstelde tegen verscheidene bekende ECW-worstelaars zoals Taz, Sabu, Rob Van Dam, Cactus Jack, Shane Douglas en 2 Cold Scorpio. Tussendoor verscheen Jericho ook op World Championship Wrestling (WCW).

World Championship Wrestling (1996-1999)[bewerken]

Op 26 augustus 1996 maakte Jericho zijn eerste WCW-verschijning en verscheen op 15 september 1996 in een match tegen Chris Benoit op Fall Brawl, zijn eerste pay-per-viewshow. In januari 1997 maakte Jericho, onder zijn ringnaam Super Liger, zijn debuut op New Japan Pro Wrestling (NJPW), die een werkovereenkomst had met de WCW. Jericho had daar een rol als de gemaskerde aartsvijand van Jushin "Thunder" Liger. Later keerde hij opnieuw terug naar de WCW. Op 28 juni 1997 versloeg Jericho Syxx om het Cruiserweight Championship te winnen. Op 12 augustus 1997 won Jericho voor de tweede keer het Cruiserweight Championship door Alex Wright te verslaan.

In het najaar van 1997 bekwam Jericho een heel nadat hij voor de derde keer de Cruiserweight-titel won Rey Mysterio Jr. op Souled Out. Na de match pakte Jericho een gereedschap en sloeg op Mysterio's knie. Jericho had dan een korte feud ("vete") met Juventud Guerrera waarin Guerrera herhaaldelijk een titelmatch verzocht, maar Jericho wees hem voortdurend af. De vete culmineerde in een "Title vs. Mask" match op SuperBrawl VIII. Guerrera verloor de match en was geforceerd om zijn masker te verwijderen.

Op 10 augustus 1998 versloeg Jericho Stevie Ray, die de kampioen Booker T verving, om het World Television Championship te winnen. Op 30 november 1998 verloor Jericho het Television Championship aan Konnan.

In het voorjaar van 1999 begon Jericho een vete met Perry Saturn. Dat leidde tot het aanzetten van bizarre stipulatiewedstrijden, zoals op Souled Out, waar Jericho Saturn versloeg in een "loser must wear a dress" ("verliezer moet een jurk dragen") match. Op SuperBrawl IX worstelden Jericho en Saturn in een "dress" ("jurk") match, die Jericho opnieuw won van Saturn. Op Uncensored won Saturn uiteindelijk van Jericho in een "Dog Collar" ("hondshalsband") match.

World Wrestling Federation/World Wrestling Entertainment/WWE (1999-2005;2007-2010 2012-heden)[bewerken]

1999-2005[bewerken]

Jericho op SmackDown! met Mr. Hughes, tijdens zijn rivaliteit met Ken Shamrock.

Op 30 juni 1999 heeft Jericho een contract getekend met World Wrestling Federation (WWF). Op 9 augustus maakte Jericho zijn debuut en onderbrak The Rock, die in de ring stond voor een gesprek. Jericho liep de arena in en riep zichzelf als "Y2J" (bijnaam). The Rock ging over tot een mondeling verbaal en bespotte hem door zijn onderbreking. Later, tijdens de eerste aflevering van SmackDown! op 26 augustus 199, Jericho maakte zijn ringdebuut en verloor van Road Dogg nadat Road Dogg een "Powerbomb" uitvoerde op Jericho, die door de tafel ging.

Op Survivor Series 1999 verloor Jericho van Chyna voor het Intercontinental Championship en dit leidde tot het begin van een langdurige vete tussen Jericho en Chyna. Na verlies tegen Chyna op SummerSlam, Jericho won zijn eerste Intercontinental Championship op Armageddon 1999 door Chyna te verslaan. Jericho moest wel de titel verdelen met Chyna na een controversiële match waarin twee afzonderlijke scheidsrechters Jericho en Chyna afriepen als kampioenen. Op Rumble 2000 versloeg Jericho Chyna en was dan voor 100% Intercontinental Champion. Al snel kreeg Jericho ruzie met Kurt Angle en die versloeg Jericho op No Way Out 2000 om het Intercontinental Championship te winnen.

Op WrestleMania 2000 won Jericho de Triple Threat match van Chris Benoit en Kurt Angle om voor de eerste keer het European Championship te winnen. Tijdens de Raw-aflevering van 3 april 2000, een dag na WrestleMania, Jericho verloor zijn titel aan Eddie Guerrero nadat Chyna, die de 'Latino Heat' van Guerrero niet weerstaan, tegen Jericho keerde en de kant koos van Guerrero.

Op 4 mei 2000 won Jericho voor de derde keer het Intercontinental Championship nadat hij Chris Benoit versloeg, maar vier dagen later moest hij de titel afstaan aan Benoit. Tussendoor had Jericho een vete met Triple H en dat leidde tot een Last Man Standing match op Fully Loaded 2000. De match werd gewonnen door Triple H, die de hulp kreeg van zijn vrouw Stephanie McMahon.

Op Royal Rumble 2001 won Jericho de Ladder match van Benoit om voor de vierde keer het Intercontinental Championship te winnen. Vier dagen na WrestleMania X-Seven, waar hij de titel met succes heeft verdedigd tegen William Regal, Jericho werd verslagen door Triple H en moest de titel afstaan aan hem.

Een dag na Judgment Day 2001, waar Jericho en Benoit de Tag Team Turmoil match wonnen voor een match tegen kampioenen Stone Cold Steve Austin en Triple H om het WWF Tag Team Championship, ze versloegen hen en werden zo WWF Tag Team Champions. In de eerste Fatal Four-Way Tables, Ladders and Chairs match verdedigden ze met succes de titel, maar Benoit, die tijdens de match een blessure opliep na een duikende kopstoot doorheen een tafel, was daardoor een jaar lang inactief. Op 19 juni 2001 moest Jericho de titel afstaan aan Dudley Boyz.

De volgende maanden was Jericho een belangrijke kracht in The Invasion-verhaallijn, een verhaallijn waarin WCW- en ECW-worstelaars hun krachten bundelden om het WWF te veroveren. Jericho koos, ondanks dat hij in het verleden voor de WCW en ECW worstelde, aan de kant van de WWF. Op No Mercy 2001 versloeg Jericho The Rock, met wie hij vooraf ruzie had, om het WCW Championship te winnen. Een dag na No Mercy, Jericho en The Rock legden hun geschillen bij en wonnen samen het WWF Tag Team Championship door de Dudley Boyz te verslaan. Later verloren ze hun titel aan Test en Booker T en zetten hun vete opnieuw door. Tijdens de Raw-aflevering op 5 november 2011 versloeg The Rock Jericho om het WCW Championship te herwinnen. Na de wedstrijd viel Jericho The Rock aan met een stalen stoel. Op Vengeance 2001 versloeg Jericho The Rock voor het WCW Championship (de titel was op dat moment merkloos) en versloeg later op dat avond ook Stone Cold Steve Austin voor het WWF Championship. Jericho was dan in bezit van het WCW Championship en het WWF Championship, verenigde beide titels tot het Undisputed WWF Championship en werd zo de eerste Undisputed WWF Champion in de WWF-geschiedenis. Op Royal Rumble 2002 en op No Way Out 2002 verdedigde Jericho met succes zijn titel tegen de wrakende ex-kampioenworstelaars (The Rock op Royal Rumble en Steve Austin op No Way Out). Op WrestleMania X8 moest Jericho de titel afstaan aan Triple H.

Jericho's ringentree op Raw in 2002

Na zijn periode op SmackDown, keerde Jericho terug naar Raw, versloeg op 16 september 2002 Rob Van Dam (RVD) en won zo voor de vijfde keer het Intercontinental Championship. Op 14 oktober 2002 wonnen Jericho en Christian, met wie hij een tag team vormde, het WWF Tag Team Championship dat omgedoopt werd tot WWE World Tag Team Championship. Op Armageddon 2002 moesten Jericho en Christian in een Fatal Four-Way Elimination match de titel verdedigen tegen de teams Dudley Boyz, Booker T & Goldust en William Regal & Lance Storm. Booker T en Goldust wonnen de match en Jericho en Christian moesten de titel afstaan aan hen.

Jericho en Shawn Michaels na hun match op WrestleMania XIX in maart 2003

In het voorjaar begon Jericho een vete met Shawn Michaels dat ontwikkeld werd nadat Jericho, onder bedrog, Michaels elimineerde. De vete bereikte op WrestleMania XIX zijn hoogtepunt en Jericho verloor van Michaels.

Jericho's volgende vete was met Goldberg, die in het verleden op WCW meermaals weigerde om tegen Jericho te worstelen. Goldberg was in die tijd op WCW onklopbaar. Op Bad Blood 2003 kreeg Jericho zijn kans om Goldberg te verslaan maar hij faalde.

Tijdens de Raw-aflevering van 27 oktober 2003 won Jericho voor de zesde keer het Intercontinental Championship door RVD te verslaan. Maar later op dat avond moest hij de titel weer afstaan aan hem, die de Steel Cage match won.

In het najaar van 2003 begon Jericho een romance met Trish Stratus terwijl zijn tag teampartner Christian een romance begon met Lita. Dit bleek echter om een weddenschap, waarin Jericho en Christian voor een 'Canadese Dollar' wedden. Het doel was wie van hen als eerste met hun respectievelijke minnaar kon slapen. Stratus hoorde dit en beëindigde haar relatie met Jericho, die schijnbaar slecht voelde voor het gebruik van Stratus. Nadat hij haar redde van een aanval door Kane, Stratus kwam overeen met Jericho dat ze samen als "vrienden" kon worden. Nadat Christians de "Walls of Jericho" uitvoerde op Stratus, Jericho nam wraak op Christian en dat leidde tot een match op WrestleMania XX. Tijdens de match tussen Christian en Jericho, Stratus liep naar de ring en sloeg "per ongeluk" Jericho's gezicht en Christian telde Jericho uit. Echter, na de match, Stratus en Christian waren blijkbaar een koppel. Door deze onthulling leidde dat tot een Handicap match op Backlash 2004 dat Jericho won. Op Unforgiven 2004 won Jericho de Ladder match van Christian om voor de zevende keer het vacante Intercontinental Championship te winnen. Een maand later, op Taboo Tuesday 2004, moest hij de titel afstaan aan Shelton Benjamin.

Op Survivor Series 2004 vormde Jericho een team met Randy Orton, Chris Benoit en Maven om het op te nemen tegen Triple H, Batista, Edge en Snitsky. De team die de match won, mag wekenlang om hun beurten, de rol spelen als "General Manager" van de show Raw. De match werd gewonnen door de team Jericho. Toen Jericho zijn beurt had als de rol van General Manager, hij ontdeed Triple H zijn World Heavyweight Championship-titel want een week eerder werd de Triple Threat match voor de titel in een gelijkspel eindigde. Op New Year's Revolution 2005 nam Jericho deel aan een Elimination Chamber match tegen Triple H, Chris Benoit, Batista, Randy Orton en Edge voor het vacante World Heavyweight Championship. De match werd gewonnen door Batista die de laatst overgebleven worstelaar, Jericho, elimineerde.

In eind juni 2005 begon Jericho een vete met John Cena, die op dat moment het WWE Championship bezat. Op Vengeance 2005 faalde Jericho in een Triple Threat match om het WWE Championship te winnen. De vete bleef maar duren tijdens de zomer van 2005 en daagde Cena opnieuw uit voor een titelmatch op SummerSlam 2005, die Cena won. Een dag later, tijdens de Raw-aflevering, Jericho confronteerde Cena voor een herkansing en deze keer in een 'You're fired' match. Cena won de match en Jericho werd door de General Manager Eric Bischoff ontslagen. Jericho keerde zich tegen Bischoff en werd door de veiligheidsdiensten buitengezet. Later kondigde de WWE aan dat Jericho zijn WWE-contract afliep op 25 augustus 2005.

2007–2010[bewerken]

Jericho's aanval naar Umaga op Raw in 2007

Op 19 november 2007 maakte Jericho zijn terugkeer in de WWE, die vanaf september 2007 promo's begon te maken over de terugkeer van Jericho, en onderbrak Randy Ortons georkestreerde "doorgeven van de fakkel" ceremonie. Hij daagde Orton, die het WWE Championship bezat, uit voor een titelmatch. Tijdens de aflevering van Raw op 26 november 2007, Jericho won van Santino Marella en dat deed hij dat door zijn nieuwe finisher, de "Codebreaker", uit te voeren. Op Armageddon 2007 streed Jericho tegen Orton maar door inmenging van "SmackDown Co-commentator" John "Bradshaw" Layfield (JBL) eindigde de match in een diskwalificatie, in voordeel van Jericho maar Orton mag zijn titel behouden. Jericho begon dan een vete met JBL en beiden worstelden onderling uit op Royal Rumble 2008. Jericho werd gediskwalificeerd nadat hij JBL aanviel met een stalen stoel.

Tijdens de Raw-aflevering van 10 maart 2008 versloeg Jericho Jeff Hardy en won zo voor de achtste keer het Intercontinental Championship, een record. In juni 2008 begon Jericho met een eigen talkshow, de Highlight Reel. Op een bepaalde moment was Shawn Michaels de gast, groette de fans maar Jericho viel hem aante aanvallen. Tijdens de aanval blesseerde Michaels aan zijn oog nadat Jericho zijn hoofd duwde in de richting van de decors van de Highlight Reel's "Jeritron 5000". Door deze actie kregen ze allebei van Pro Wrestling Illustrated en Wrestling Observer Newsletter een onderscheiding in de categorie "Feud of The Year". Op Night of Champions 2008 moest Jericho, na afleiding van Shawn Michaels, zijn titel afstaan aan Kofi Kingston.

Op The Great American Bash ontmoette Jericho Michaels en Jericho won de match nadat hij Michaels aanviel op zijn oogsnede. Michaels kondigde later aan, dat door zijn oogschade, hem dwong om met pensioen te gaan. Vervolgens liep Jericho naar michaels om hem aan te vallen, maar sloeg per ongeluk Michaels' vrouw Rebecca. Als gevolg hiervan, ze ontmoetten elkaar in een Unsanctioned match op Unforgiven 2008 die Jericho verloor. Later op dat avond van Unforgiven, Jericho, die de geblesseerde World Heavyweight Champion CM Punk verving, won de Championship Scramble en won voor de eerste keer het World Heavyweight Championship.

Op Cyber Sunday 2008 moest Jericho zijn titel afstaan aan Batista. Acht dagen later won Jericho de Steel Cage match van Batista en won zo voor de tweede keer het World Heavyweight Championship. Op Survivor Series 2008 moest Jericho opnieuw de titel afstaan aan John Cena.

In het voorjaar van 2009 was Jericho door 'WWE Executive Vice President' Stephanie McMahon ontslagen totdat hij publiekelijk excuses aanbood tegen Stephanie. Jericho begon dan een vete met The Wrestler-filmster Mickey Rourke en andere vier WWE Hall of Famers, Ric Flair, Roddy Piper, Jimmy Snuka en Ricky Steamboat. Jericho daagde hen uit en hen vervolgens aanviel. Op WrestleMania XXV, tijdens de Elimination match elimineerde Jericho Snuka, Steamboat en Piper.

Chris Jericho als Intercontinental Champion.

Tijdens de aflevering van Raw op 13 april werd Jericho door de WWE Draft naar de SmackDown-brand verzonden. De vete tussen Jericho en Rey Mysterio, die op dat moment in bezit was van het Intercontinental Championship, begon nadat Jericho met een lederen stoel naar Mysterio heeft gegooid. Beiden streden op Judgment Day 2009 om het Intercontinental Championship, Myserio won van Jericho en behield de titel. Op Extreme Rules 2009 won Jericho de No Holds Barred match van kampioen Mysterio. Door die zege won Jericho voor de negende keer het Intercontinental Championship en verbeterde zijn eigen record. Op The Bash 2009 moest Jericho zijn titel terug afstaan aan Mysterio. Later op dat avond wonnen Jericho en Edge het Unified WWE Tag Team Championship.

Al snel liep Edge een blessure en Jericho ging op zoek naar een vervanger. Op Night of Champions onthulde Jericho dat The Big Show zijn nieuwe tag teampartner en samen worstelden onder de naam Jeri-Show. Ze versloegen Cody Rhodes en Ted DiBiase om het titel te behouden. Op TLC: Tables, Ladders & Chairs 2009 verloren ze hun titel nadat ze verslagen werden door D-Generation X (DX).

Op Elimination Chamber 2010 won Jericho voor de derde keer het World Heavyweight Championship nadat hij de Elimination Chamber match won door de laatste overgebleven deelnemer, The Undertaker, die afgeleid werd door Shawn Michaels, als laatste te elimineren. Een dag later kondigde Edge aan dat hij Jericho uitdaagde voor zijn titel op WrestleMania XXVI, die Jericho won en de titel behield. Tijdens de aflevering van SmackDown op 2 april 2010 diende Jack Swagger zijn Money in the Bank-koffer in, versloeg Jericho en won de titel nadat Jericho een "spear" kreeg van Edge.

Tijdens de Draft 2010 werd Jericho terug naar de Raw gestuurd en vormde daar al snel een team met The Miz. Jericho en The Miz wilden The Hart Dynasty (David Hart Smith & Tyson Kidd) uitdagen voor het Unified WWE Tag Team Championship op Over the Limit 2010, maar faalden in hun opzet.

Tijdens de aflevering van Raw op 19 juli worstelde Jericho, die in het begin van de show werd aangevallen door The Nexus, samen met zijn rivalen Edge, John Morrison, R-Truth, The Great Khali en Bret Hart in een team dat geleid werd door John Cena om het op te nemen tegen The Nexus op SummerSlam 2010. Later verloor Jericho de "Loser Leaves SummerSlam Team"-match en was gedwongen om het team van Cena te verlaten. Maar na de match bood Cena Jericho alsnog een plaats in zijn team maar weigerde. Later keerde Jericho terug naar het team nadat hij en Edge hun geschillen hadden verzoend. Op SummerSlam versloegen de team Cena (John Cena, John Morrison, R-Truth, Bret Hart, Chris Jericho en Daniel Bryan, ex-Nexus-lid en die Great Khali, die geblesseerd geraakte na aanval van de Nexus-leden,verving) de team Nexus. Echter, na Jericho's eliminatie tijdens de match, hij viel Edge en Cena aan.

Tijdens de aflevering van Raw op 27 september, nam Jericho het op tegen Randy Orton, maar na inmenging van Sheamus eindigde de match onbeslist. Achteraf trapte Orton met zijn schoen tegen de hoofd van Jericho. Later maakte Jericho bekend dat hij een pauze wou inlassen. In een verhaallijn gaf de WWE van hem de rol van een geblesseerde.

In begin 2012 keerde Jericho maar een paar maanden later verliet hij alsnog de WWE om zich, samen met de muziekband Fozzy, te concentreren op hun tournee. In oktober 2012 waren de onderhandelingen tussen Jericho en WWE stukgelopen en Jericho weigerde voorlopig om terug te komen voor Royal Rumble in 2013.

In het worstelen[bewerken]

  • Finishers
    • Breakdown (Full nelson facebuster)
    • Codebreaker (Running double knee facebreaker)
    • Lionsault (Middle rope springboard moonsault)
    • Liontamer (Elevated Boston crab with a knee to the back or neck)
    • Walls of Jericho (Elevated Boston crab)
  • Signature moves
    • Armbar
    • Backhand chop
    • Diving spinning back elbow strike
    • Double powerbomb pin
    • Double underhook transitioned into either a backbreaker
    • Enzuigiri, sometimes while running
    • Flashback (Sleeper slam, sometimes to an oncoming opponent)
    • Giant swing
    • Leapfrog body guillotine to an opponent draped over the second rope preceded by theatrics
    • Jericho Spike (Hurricanrana, sometimes from the top rope)
    • Missile dropkick
    • One–handed bulldog
    • Spinning wheel kick
    • Springboard dropkick to an opponent on the ring apron
    • Springboard plancha
  • Bijnamen
    • "Y2J"
    • "The Ayatollah of Rock 'n' Rolla"
    • "Lionheart"
    • "The King of the World"
    • "The First Undisputed Champion"
    • "The Man of 1004 Holds"
    • "Paragon of Virtue"

Prestaties[bewerken]

Chris Jericho als World Heavyweight Champion
  • Canadian Rocky Mountain Wrestling
    • CRMW Heavyweight Championship (1 keer)
    • CRMW North American Tag Team Championship (2 keer met Lance Storm)
  • Wrestle Association "R"
    • WAR International Junior Heavyweight Championship (1 keer)
    • WAR International Junior Heavyweight Tag Team Championship (1 keer met Gedo)

Externe links[bewerken]